دوران خلیفه اول
به گفته واقدی،[۳۱] خالد در حجةالوداع حضور داشت و پس از رحلت پیامبر(ص) در شمار حامیان ابوبکر قرار گرفت[۳۲] و به همین سبب نزد او جایگاه والایی داشت و همواره تحت حمایت وی بود.[۳۳]
در جنگهای ردّه، ابوبکر به خالد دستور داد نخست به سوی قبیله طَی / طییء در اکناف، سپس به سوی طُلَیحةبن خُوَیلِد اسدی در بُزاخه و بعد به سوی مالک بن نُوَیره در بُطاح برود و چنانچه آنان به اسلام بازنگشتند، با آنان بجنگد.[۳۴] بعداً ابوبکر از فرستادن خالد به بُزاخه ابراز تأسف کرد.[۳۵] خالد در نبرد سختی طلیحه را که مدعی نبوت بود، شکست داد و یارانش را به شدت سرکوب کرد.[۳۶] سپس، با آنکه مالک بن نویره، قبیله او و بنی تمیم مسلمان بودند، خالد آنان را اسیر کرد و بعد دستور داد مالک بن نویره و افراد قبیلهاش را کشتند و با همسرش همبستر شد.[۳۷]
این کار زشت خالد که برخی از مورخان سعی کردهاند آن را نادیده بگیرند و یا دستکم توجیه کنند ،[۳۸] باعث خشم عدهای از مسلمانان از جمله پسرداییاش، عمر، شد و از ابوبکر خواستند وی را مجازات کند، اما خلیفه نپذیرفت و اعلام کرد که خالد خطا کرده است. ازاین رو وقتی خالد به مدینه رفت، عذرش را پذیرفت.[۳۹]
نقل قول
