( گریه حضرت زهرا (س) )
سید جلیل و بزگوار «حاج سیّد حسین رضوی» (حفظه اللَّه) نقل نمود:
یکی از موثقین بحرین حضرت زهرا (سلام اللَّه علیها) را در عالم رؤیا دید که حضرت در میان جمعی از زنان گریه و زاری و نوحه برای فرزند شهیدش حضرت ابا عبداللَّه الحسین (ع) می کند و این بیت شعر را می فرمود:
واحسیناً وا اذبیحاً من قفا
واحسیناً واغسیلاً بالدّما
وای بر حسینم وای بر کشته ای که سرش را از پشت سر از بدنش جدا کردند، وای بر حسینم که غسلش با خون بود.
گوید: از خواب بیدار شدم در حالی که گریه می کردم و آن بیت شعر را بر زبان می خواندم.(29)
بانوی عصمت و جلال خداست
مظهر لطف بی مثال خداست
گنج پنهان و لیلة القدر است
محرم راز لایزال خداست
نور خورشید و مه زنور رخش
مشرق شمس لا محال خداست
بانوی بانوان هر دو جهان
مظهر مهر بی زوال خداست
دخت احمد(ص) پیمبر خاتم
محرم عهد لاینال خداست
نقل قول
