افلاطون
«افلاطون»(100) سالها ملازم استادش «سقراط» بود و از او فلسفه و اخلاق آموخت. او پس از مرگ استاد، برای امان ماندن از دست حاکمان «آتن» و همچنین به منظور کسب حکمت، به مصر، سیسیل، ایتالیا و فلسطین مسافرت کرد و پس از دوازده سال که از علم و حکمت و تجربه اقوام مختلف، بهره جست(101) و به آتن بازگشت و حوزه درس برای خود تأسیس کرد. در نزدیک قریه کُلنه «Colone»، قطعه زمینی خریداری نمود و معبدی در آن ساخت(102) و آکادمی تشکیل داد که در آن ریاضیات، فلسفه و سیاست تدریس می شد.(103) و تا 529 میلادی؛ یعنی 926 سال برقرار بود تا آنکه به علت تعصب دینی، امپراطوری روم شرقی «یوستینیس» آن را بست.(104)
او در فلسفه و سیاست و اخلاق، آرای مهمی داشت که از طریق نو افلاطونیان در اگوستین و در دوره شکل دهنده فکر قرون وسطایی و... تأثیر بخشید.(105)
نقل قول
