در حاشیهی آدمهای در حاشیه!
در حاشیهی آدمهای در حاشیه!
فرق است بین آدمهای "در سایه" و آدمهای "در حاشیه".
گروه اول، خاصه در عالم سیاست، سایهشان روی سر همه جریانات و رویدادهای بزرگ و کوچک جامعه هست. اینها در پساپس صحنه، در حال دیکته کردن نظریات خود هستند که بتوانند افسار هدایت امور را به دست بگیرند.
اما گروه دوم، معمولا آدمهای ترسو و بزدلی هستند که در هنگام رویارویی با دشمن، از معرکه میدان خطر، کناره میگیرند تا به وقت حادثه، زودتر فرار کنند، و اگر به فرض، اوضاع بر وفق مرادشان بود، بگویند ما هم بودیم و جنگیدیدم.
ایضا از همین قماشاند آدمهایی که در تصمیمگیریهای سرنوشتساز، "مذبذبین بین ذلک"اند. اما خب! برای اینکه از قافله عقب نمانند سعی دارند از دور، دستی بر آتش داشته باشند.
متن، گاه میدان رزم است، و گاه چیزهای دیگر. خاصه اگر متن، "دین" باشد آنگاه، بسیار خطرناک است راهرفتن در حاشیه اتوبان دین!
عمده سخن با این دسته از آدمهاست. آنهایی که در دینداری، همیشه یکجور نیستند، یک روز زیر علم خدا سینه میزنند و یک روز میزنند زیر دین خدا. یک روز خدا را قبول دارند یک روز شیطان را.
قرآن میگوید: این آدمها خدا را یکطرفه میپرستند!
تصویری که کتاب خدا از این آدمهای بیرون از متن به دست داده است نکتهآموز است:
وَمِنَ النَّاسِ مَنْ یعْبُدُ اللَّهَ عَلَى حَرْفٍ فَإِنْ أَصَابَهُ خَیرٌ اطْمَأَنَّ بِهِ وَإِنْ أَصَابَتْهُ فِتْنَةٌ انْقَلَبَ عَلَى وَجْهِهِ خَسِرَ الدُّنْیا وَالْآخِرَةَ ذَلِكَ هُوَ الْخُسْرَانُ الْمُبِینُ(حج.15) [و از مردم كسى است كه خدا را در حاشیه [و با تردید] مىپرستد حال اگر خیرى [از دیندارى] به او رسد بدان آرام گیرد، و چون امتحانى براى او پیش آید [از دین] روى برتابد. او در دنیا و آخرت زیانكار است و این همان خسارت آشكار است.]
این جماعت، شاید "دیندار" باشند اما "دیّان" نیستند. دیّان، یعنی دینمدار. کسی که در متن دین خدا، کالجبل الراسخ، پای همه امر و نهی خدا میایستد و اگر در این راه، آوار مصیبتی بر سرش خراب شود، یا آبرویش بریزد، ایمانش، آب نمیرود.
نقل قول
