تعبیر خواب؛ آری یا خیر؟
تعبیر خواب؛ آری یا خیر؟
از خود خواب، عجیبتر، پدیده «خواب دیدن» است. تصاویری که هر شب بر صفحه ذهن ما هجوم میآورند؛ صحنههایی رازآلوده و پرماجرا، گاه تلخ گاه شیرین، گاه دروغین و دهشتناک و گاه راستین و بشارتآمیز.
چیستی خواب، منشاء و اسرار مربوط بدان، موضوعی است شگفت و در خور اهمیت هم در دانش دین و هم در حوزه دانش دنیا. مسائل مرتبط با این پدیده عمدتاً چندتباری و به اصطلاح میانرشتهایاند لذا هم میتوان در فراخنای متون معارف مکتوب اعم از قرآن، برهان و عرفان، سراغ آن را گرفت و هم میتوان به نزد اربابان دانش دنیا رفت و حل آن را از علومی چون روانشناسی، پزشکی (رواندرمانی)، زیستشناسی، فیزیونومیک و...انتظار داشت.
یکی از علوم و فنون گرهخورده با پدیده خواب، علم تعبیر خواب است. تعبیرخواب مثل هر علم دیگر دارای یکسلسله قواعد و اصول مربوط به خود است. با این همه صرف دانستن این اصول، وحتی اطلاع از سایر علوم دیگر، در تعبیر درست یک خوابِ قابل تعبیر کفایت نمیکند بلکه کمالات اخلاقی و تهذیب روحانی نیز شرط چنین تعبیری است.
اهمیت این مساله تا بدانجاست که در متون روایی ما، هشدار و تحذیر داده شده که تعبیر خوابتان را از هر معبّری جویا نشوید! ای بسا، معبری نادان و نامهذّب، با تعبیر بد، سرنوشت شومی را برای شما رقم زند.
اکنون با این مقدمه، به سراغ قرآن به عنوان یگانه منبع معرفتبخش در امور غیبی و اسرارآمیز میرویم و در پرتو روایات ذیل آیات، سرّ این مساله را به دست میدهیم که چرا در بسیاری مواقع نباید خوابمان را تعبیر کنیم؟
با مروری اجمالی بر آیات قرآن، از رهگذر سیر در این همیشهترین کتاب آسمانی و این چشمه فیاض حضرت رحمانی، با چهار گلواژه قرآنی مواجهیم که در معنای رویا و خواب به کار رفتهاند:
نقل قول
