ابراهیم فرزند امام کاظم(ع)فرماندار یمن

[عاشورا* خادمه چشم براه گل نرگس*]

ابراهیم فرزند امام کاظم(ع)فرماندار یمن

طلوع
تاریخ ولادتش را مورخان و رجال نویسان ذکر نکرده، ولی از برخی روایات (1) که امام کاظم علیه السلام او را پس از رضا علیه السلام وصی و سرپرست امور قرار داده،می توان فهمید که او فرزند پسر بعد از امام رضا علیه السلام (2) است.
همچنین نگارندگان (3) تاریخ ائمه علیهم السلام نام او را پس از رضا آورده اند که خود گواه دیگری است. (4)
لقبش مرتضی (5) ، پدرش; امام کاظم علیه السلام همه صفات فضیلت و کمال را دارا بوده، مادرش «ام ولد» (6) و نامش «نجیه » (7) است.
ابراهیم در خانه ای که منبع معرفت، حکمت، دانش، رحمت، کرم و فرودگاه وحی الهی بوده است تربیت یافته است.

ویژگیها
«فرزند صالح گلی از گلهای بهشت است » (8)
امامان شیعه خود منبع کمالاتند، فرزندان آنها جز اندک افرادی، مانند جعفر کذاب هر یک ویژگیهای والایی از خاندان نبوت به ارث برده اند.
شیخ مفید گوید: «هر یک از فرزندان امام کاظم علیه السلام فضیلت و خصلتهای نیک و مشهور دارند، گرچه امام رضا علیه السلام بر همه آنها در فضیلت برتر است.» (9)
ابراهیم شخصی دلیر، جوانمرد، (10) مهتر، بزرگوار، نجیب، دانشمند (11) و جد سید مرتضی ملقب به «علم الهدی » از دانشمندان بزرگ شیعه و سید رضی مولف «نهج البلاغه »است، زیرا این دو، فرزندان «ابو احمد نقیب » حسین بن موسی بن محمد بن موسی بن ابراهیم بن موسی بن جعفر علیهماالسلام هستند. (12) و علامه مجلسی او را ستوده است. (13)

الف امانتداری
امانت یک ارزش اجتماعی است، انسان امین شایستگی مسئولیتها و حفظ اموال و نفوس مردم را داراست، ابراهیم شخصی امین و متولی زمینهای موقوفه ای پدرش بوده است، امام کاظم علیه السلام درآمد آن زمینهارا بر بینوایان و زنان بی همسر وقف نمود تا هزینه زندگی آنان باشد. حضرت فرمود:
«هذا ما تصدق به موسی بن جعفر تصدق بارضه فی مکان کذا و کذا ... و جعل صدقته هذه الی علی و ابراهیم فاذا انقرض احدهما دخل القاسم مع الباقی منهما ...» (14) ;
این چیزی است که موسی بن جعفر آن را بخشیده و زمینی را که در فلان مکان قرار داردوقف می کند... و متولی آن علی (امام هشتم) و ابراهیم است، هرگاه یکی از آنان ازدنیا رفت قاسم با آنکه باقی مانده شریک شود.
یزید بن سلیط که در زمان وصیت امام کاظم علیه السلام حضور داشته گوید: حضرت پس از واگذاری اختیارات تام به امام رضا علیه السلام فرمود:
«سرپرستی موقوفات، اموال، بردگان و کودکان باز مانده را به علی (امام رضاعلیه السلام) و پسرانم; ابراهیم، عباس، قاسم، اسماعیل و احمد واگذار کردم » (15)
این روایتهانشان می دهد که ابراهیم زنهاردار و درستکار بوده، خیانت و تجاوز رادر امانت روا نمی دارد، این فضیلت بزرگ در قوانین دینی بر آن تاکید شده وخداوند به آن امر کرده است; «ان الله یامرکم ان تودوا الامانات الی اهلها» (16)