بررسي خودکشي از لحاظ روانشناسي و اجتماعيعلل خودکشي در سالهاي اخير
روانشناسان بر اين اعتقادند که بسياري از افراد متمايل به خودکشي، تحت تاثير مشکلات روحي و رواني قرار مي گيرند و عکس العمل سريع آنان به مسائل گوناگون ، استقبال از مرگ است .. چنين واکنشي قاعدتا به معناي دوست داشتن مرگ نيست بلکه اين دسته از افراد تنها خواهان درک و محبت ديگران هستند.
دلايل خودکشي را مي توان اين امور برشمرد:
پوچي ، نا اميدي ، تحصيل و عشق ، احساس شکست ، بيکاري ، بالارفتن سن ازدواج ، بحران هاي عاطفي ، فقدان فرزند ، احساس گناه ، افسردگي ، ازدواجهاي اجباري و يا مخالفت با ازدواج آنان با فرد دلخواهشان ، اعتياد ، فرهنگ مرد سالاري ، نامساعد بودن شرايط زندگي بعضي از خانوادهها ، شکنجههاي روحي و رواني در خانوادهها توسط والدين ، بيماري هاي رواني و جسمي مانند ايدز و سرطان و هپاتيت و غيره ، ناهنجاري هاي خانوادگي در اثر طلاق ، سختگيري بيش از حد خانواده ها به دخترانشان ، فقر و فحشا ، حادثه هاي ناگوار و غير قابل قبول ، سوء استفاده هاي عاطفي و جنسي ، عدم قبول زنان و دختران تحصيل کرده با فکرهاي سنتي و بسته ، فشارهاي روزافزون اجتماعي بر زندگي افراد.
عاطف وحيد - روانپزشک مي گويد: اغلب نوجوانان بين خانواده و محيطي که در آن زندگي مي کنند دچار تضاد مي شوند. در نتيجه ممکن است با احساس پوچي مواجه شوند .
اما اگر جوان در جامعه احساس مشارکت کند و اين حس به درستي هدايت شود و بتواند توانمندي خود را به نمايش گذارد به طور قطع چنين مواردي کم خواهد شد که اين مسئله در مورد دختران خيلي شاخص تر است.
بسياري از افرادي که به حيات خود خاتمه ميدهند و يا قصد خودکشي دارند احساس طرد شدن، صدمه ديدن، باختن و يا بي ارزش بودن ميکنند.
بررسي ها نشان مي دهد بعد از مصاحبه با نوجواناني که قصد خودکشي داشته و يا حداقل يکبار به آن دست زده بودند اکثرشان اقرار کردند که علت اقدامشان به اين کار فرار از موقعيتي بود که در آن قرار داشتند و يا توانائي تحمل وضعيت موجود را نداشتند. اما جالب است که اين افراد به آن ميزان که خواستار فرار از موقعيت بحراني خود بودند خواستار مرگ و خودکشي نبودند و در آن لحظات راهي غير از خودکشي نيافته بودند.
افسردگي سبب ميشود که افراد به ناکامي هاي خود، مسائل نا اميد کننده و نقاط منفي موقعيتهائي که درآن قرار گرفته اند تمرکز کنند و توانايي هاي خود را براي حل مشکلات بسيار کوچک شمارند.
فردي که افسردگي شديد دارد قادر به ديدن نکات مثبت زندگي خود نيست و به خود باورانده است که او هرگز نميتواند و قادر نيست که رنگ خوشبختي و سعادت را ببيند.
افسردگي تا اندازه اي افکار او را تحت تاثير قرار ميدهد که او راهي براي رفع مشکلات خود نميبيند و در اين حالت است که افسردگي مانند يک فيلتر بر افکارعمل کرده و انسان را از مسير زندگي منحرف ميکند و بدين علت است که اين افراد تشخيص نميدهند که خودکشي تنها راه مقابله با مشکلات مقطعي زندگي نميباشد.
بسياري از اين افراد از اين مساله آگاهي ندارند که افسرده اند و اين افسردگي آنان است که مانع از پيدا کردن راه حل براي مقابله با مشکلاتشان مي شود نه موقعيتي که در آن قرار گرفته اند. زمانيکه فرد افسرده تحت معالجات درست و موثر قرار بگيرد از افکار منفي رها شده و ميتوانند اميد و انرژي و شادماني خود را دوباره باز يابد، اما در هنگام افسردگي فکر به پايان دادن به زندگي تنها گزينه اين فرد است.
خوشبختانه علائمي براي شناسايي حالات افرادي که در سرشان هواي خودکشي را مي پرورانند وجود دارد که خانواده ها با آگاهي از آنها و برخورد مناسب با جوانانشان مي توانند قبل از اينکه واقعا دير شود به آنها در رفع مشکلاتشان کمک کنند.
نقل قول
