عصمت علمی و عصمت عملی رسول الله (صل الله علیه واله)

[بیرق ظهور]

بسم الله الرحمن الرحیم
اللهم صل علی محمد وال محمد و عجل فرجهم و العن اعدائهم
در ادامه بحث پیامبر اعظم(صل الله علیه و اله) در ایینه قران کریم به بحث عصمت ان حضرت میرسیم که سزاوار بود به علت اهمیت این بحث این مطلب بطور جداگانه اورده شود تا همگی بتوانیم از این بحث به نحو احسن بهره و به شناخت دینی و قرانی خود بیفزاییم انشاء الله .

مقام «عصمت»

مقام عصمت شامل عصمت علمى و عصمت عملى مى‏شود كه به هر يك مى‏پردازيم:
الف: عصمت علمى

همه انبيا در مسائل علمى، چه در يادگيرى از وحى و حفظ و ياد دادن آن معصوم هستند. اين ملكه علمى بدون شهود ميسر نيست، زيرا انسان در عالم خيال، بافته‏هاى خود را بر يافته‏هاى عقل عرضه مى‏كند و آن را مشوب مى‏سازد، ولى اگر در حرم عقل ناب به سر برد و از دسترسى وهم و خيال رهيد، معصوم خواهد بود و كسى كه عين صراط مستقيم باشد، از آسيب وسوسه و دسيسه مصون است خداوند به پيامبرش مى‏فرمايد:
« اِنَّكَ لِمَنِ الْمُرْسَلين عَلى صِراطٍ مُسْتَقيم»
ب. عصمت عملى

مقام منيع عصمت عملى براى كسى حاصل است كه به مرز اخلاص رسيده باشد. در اين حال، در حرم امن او شهوت و غضب باطل راه ندارد، چون وى، هر دو را مهار كرده است و وقتى انسان به مقام امن اخلاص راه يافت و جزو صالحان شد، تحت ولايت الله است و شيطان اقرار كرده كه به آن مقام راه ندارد: «اِلاّ عِبادِكَ مِنهُمُ الْمُخْلَصين»
فضايل و مناقب پيامبر اعظم صلى‏الله‏عليه‏و‏آله در قرآن
قرآن كريم، در آيات متعددى به فضايل پيامبر اكرم ـ صلى الله عليه و آله ـ اشاره كرده است؛ فضايلى كه منحصر به آن وجود مقدس است و هر يك از آنها از منقبتى از مناقب بى شمار آن وجود نازنين پرده برداشته است. در اين بخش به تعدادى از آنها، به كمك آيات كريمه قرآن، اشاره مى‏كنيم:
1. كلامش جز وحى نيست

پيامبر اكرم ـ صلى الله عليه و آله ـ كه كلام و سكوتش مظهر كلام و سكوت خداست، هر چه مى‏گويد وحى است:
« وَ ما يَنْطِقُ عَنِ الْهوى اِنْ هُوَ اِلاّ وَحْىٌ يُوحى»
يعنى آنچه را كه به عنوان سنت و سيرت و گفتار دينى از او مى‏شنويد، وحى است. اين آيه كريمه به لفظ و لسان اختصاص ندارد بلكه مصونيت منطق، رفتار، سنت و سيره او را نيز مى‏رساند. به فرض از اين آيه نتوان اين معناى وسيع و فراگير را استنباط كرد.
از آيه سوره انعام و ساير آياتى كه مى‏گويد: پيامبر ـ صلى الله عليه و آله ـ جز از وحى تبعيت نمى‏كند: «اِنْ اَتَّبِعُ اِلاّ ما يوحى اِلَىَّ» مى‏توان به خوبى استظهار كرد كه سيره رسول خدا چه در گفتار و رفتار و چه در املا ـ كه كتاب تسبيبى است ـ هيچ گاه بدون اذن وحى نيست و در ابلاغ وحى نيز هرگز بخل نمى‏ورزد.