معاد

[رایکا]

اثبات معاد

مفهوم معاد
كلمه ي معاد از ريشه ي ( ع و د ) و بر وزن مفعل مي باشد. اسم زمان و مكان و در زبان عربي بر اين وزن به كار مي رود. (عود) به معناي بازگشت است. بنابراين معناي لغوي ( معاد ) زمان يا مكان بازگشت است. در بعضي از آيات قرآن و روايات آين كلمه در معناي لغوي خود به كار رفته است؛

* اِنَّ اَلَّذي فَرَضَ عَلَيكَ اَلْقُرْآنَ لَرادُّكَ اِلي مَعادٍ*

قصص،85
در اين آيه معاد به معناي شهر مكّه است. يعني آن كسي كه قرآن را برتو واجب ساخته، تو را به همان مكاني كه(پيشتر) از آنجا آمدي ،باز خواهد گرداند. يعني اي پيامبر مطمئن باش كه تو روزگاري به مكّه باز خواهي گشت
پس در اينجا مكّه به لفظ معاد آمده است و نبايد آن را به معناي روز قيامت تلقّي نمود. امّا معمولاً لفظ معاد در معناي اصطلاحي به كار برده مي شود كه منظور بازگشت به زندگاني پس از مرگ است. يعني مرگ نقطه ي پاياني زندگاني انسان نيست،بلكه روزگاري انسان بايد در محكمه ي عدل الهي حاضر شود و به پاسخ گويي بپردازد. بنابراين در اصطلاح، معاد به معناي بازگشت به عالم آخرت و زندگاني پس از مرگ است.