۞۩۞ پر زنيم تا ملکوت افق عاشورا...(محرمنامه - دهه دوم ) ۞۩۞

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

جوانمردي امام حسين

بسيارند کساني که به رياست و سلطنت مي‏رسند، اما ذاتا پست و فرومايه هستند، و سلطنت و رياست، حقيقت آنان را تغيير نمي‏دهد. بني اميه از اين قماش بودند. کارها و جنايات ابوسفيان با نعش حمزه، برخوردهاي معاويه با علي عليه‏السلام حتي پس از شهادت آنحضرت، وادار کردن او مردم را به سب آن بزرگوار، کارهاي يزيد پليد با خاندان طهارت عليهم‏السلام، و جسارت او به سر انور امام عليه‏السلام، همگي کاشف از خباثت و پستي اين شجره ملعونه مي‏باشد. ولي فرزندان هاشم ذاتا آقا و بزرگ بودند. کارها و برخوردهاي پيغمبر اکرم صلي الله عليه و آله و سلم با مردم مختلف و آزاد نمودن آن حضرت مشرکين را در فتح مکه - پس از آن همه آزار و اذيت‏ها و مبارزه‏ها که با اسلام و پيغمبر صلي الله عليه و آله و سلمنمودند - نمونه‏اي از عظمت و بزرگواري آن سرور است.

عفو نمودن علي عليه‏السلام از عايشه پس از جنگ جمل و روانه فرمودن او را به مدينه به آن طرز مجلل، و گذشت حضرتش از کشتن عمرو بن عاص و بسر بن ابي‏ارطات در ميدان جنگ - چون کشف عورت نمودند - و برهنه نکردن آن حضرت جنازه‏ي عمرو ابن‏عبدود را و نگرفتن آن حضرت زره او را - با آن که زره او در ميان عرب بي‏نظير يا کم نظير بود - نمونه‏اي است از فتوت و جوانمردي آن بزرگوار. پس از کشته شدن عمرو چون خواهرش جنازه او را ديد که برهنه نشده، گفت: ديگر بر برادرم گريه نمي‏کنم، چون کشنده‏ي او جوانمرد عرب «علي» است. آري! «لا فتي الا علي».

حسين بن علي عليه‏السلام وارث مجد و عظمت جد و پدر است. او نيز جوانمرد عصر خود بود. شاهد اين موضوع، حکايتي است که طبري در تاريخ خود از هشام کلبي نقل نموده است. او مي‏گويد:

حر بن يزيد رياحي با هزار سوار در وسط روز و شدت گرما به امام حسين عليه‏السلام رسيدند،و در برابر آن حضرت ايستادند. حضرت به جوانان خود فرمود: اين گروه را سيراب نماييد. آنها تمام سپاه را از تشنگي نجات دادند و سپس آب را در ظرف‏هايي ريخته، نزديک اسب‏ها بردند و همه را سيراب نمودند. چون آخرين سوار، علي بن طعان محاربي ديرتر رسيد و تشنگي در او اثر نموده بود، امام تشنگي او و اسب او را مشاهده فرمود، پس خود امام برخاست و لب مشک آب را برگردانيد تا او و اسب او سيراب شدند.
اين گروه، دشمن امام حسين عليه‏السلام بودند، و از طرف ابن ‏زياد آمده بودند. آنان ياوران او نبودند، ولي امام عليه‏السلام نتوانست مشاهده کند که دشمنانش در آن بيابان با اسب‏هاي خود تشنه باشند. بزرگي و آقايي حضرتش تا اين اندازه است. چون تشنگي آن جمع را مشاهده مي‏کند، بي آن که آب بطلبند آنان را سيراب مي‏نمايد. آري!حسين عليه‏السلام فرزند اميرالمؤمنين است.