۞۩۞ پر زنيم تا ملکوت افق عاشورا...(محرمنامه - دهه سوم ) ۞۩۞

[مریم منتظر*خادمه مولای منتظران*]

خطابه شهادت امام جواد (ع) در ماه ذي القعده

حمد وستایش سزاوار خداوند با کبریا و جبروت و عظیم است،که صاحب گذشت و مهربانی و آمرزشِ بی نظیر می­باشد. پاک و منزه است و مقتدر،قدرتمند است و بی همتا،که شکافنده دانه و آگاه به هر راز پنهان و شنونده­ی هر نجوا،بیننده هر نادیده و عمل کننده­ی به وعده،در گذر کننده­ی از لغزش ها،پوشاننده­ی عیب­ها و برطرف کننده­ی گرفتاری­هاست.


و درود و سلام بی شمار و بی پایان بر خورشید رسالت، ماه هدایت،ستاره­ی نبوت،روشنایی صراط،پایگاه نجات،گرامی کننده­ی حیات، رسول اکرم حضرت محمد(س) و بر خاندانش که همگی ستون­های استوار دین،حبل­های متین،رهبر و پیشوای راستینِ مردم زمین، که مطهر ،پاک ،با تقوا و با یقین­اند.برکات الهی بر جان­هایشان که فرمان قیامت چونان نسیمی بر روح پاکشان و جسم مطهرشان خواهد ورزید و آنگاه که از خاک بر می­خیزند زمین به آنان افتخار خواهد نمود و بخاطراینکه چند صباحی امانتدار جسم پاکشان بوده سپاسگذار پروردگار کریم خواهد بود.


در این شب عزادار یکی از آن و جود­های مقدس،معدن جود وسخا،علم و تقوا،شجاع در میدان علم،نهمین اختر امامت و ولایت امام محمد تقی جواد الائمه(ع) هستیم که در معرفی خود بعد از شهادت پدر بزگوارشان حضرت امام رضا(ع) که شروع امامتشان در هشت سالگی بود چنین فرمودند:من محمد بن علی جوادم.من عالم به نسب­های همه­ی مردم هستم مردمی که به دنیا آمده­اند یا نیامده­­اند.من اعلم از خود شما به ظواهر شما و باطن­های شما هستم.این علم را قبل از خلقت عالم هستی داشته­ایم و بعد از فنای عالم هستی نیز داریم.اگر نبود تظاهرات اهل باطن و دولت­های باطل علیه ما و اگر نبود مردم عوام و شک­های آنان،چیز­هایی می­گفتم که همه تعجب کنند.سپس دست بر دهان خود نهاد و فرمود ساکت باش چنانچه پدرانت ساکت بودند.


این است مقام اهل بیت و علم آنان،این است مقام امام جواد(ع) و علم او،و اینکه واسطه­ی این عالم است.زندگانی و شهادت امام جواد(ع) شباهت زیادی به زندگانی و شهادت پدر بزرگوارشان امام رضا(ع) داشت.همان گونه­ای که می­دانید مأمون عباسی زمانی که در خراسان بود امام رضا(ع) را به اجبار از مدینه به مرو آورد.هم چنین مأمون بعد از اینکه به بغداد رفت امام جواد(ع) را نیز به اجبار از مدینه به بغداد آورد و دخترش ام الفضل را اجباراً به عقد او درآورد همان گونه­ای که امام رضا(ع) را اجباراً ولیعهد کرد تا در بین شیعیان حرمت پیدا کند امام جواد را نیزبه همان منظور داماد خود کرد.