نصيحت بيش از حد مجاز
يکي از اين ويژگي هاي مهم تمايل نوجوان به کسب استقلال است نوجوان تمايل دارد توانايي ها و نيروهاي خود را به معرض نمايش بگذارد و قدرت و توانايي خود را به اطرافيان ثابت کند. ميخواهد يکه و تنها عمل کند و تا جايي که مي تواند به اطرافيان و به ويژه والدين خود تکيه نکند.
استقلال طلبي زمينه اوليه ورود نوجوان به اجتماع را فراهم مي سازد و او را براي پذيرش مسئوليت هاي اجتماعي آماده ميکند. هر چند جهتگيري ناصحيح آن توام با مسائل و مشکلاتي براي او و اطرافيان خواهد بود.
محوري ترين انگيزش در دوره ي نوجواني کوشش براي به دست آوردن استقلال است. اين نيروي فطري قويترين و ريشه دارترين گرايشي است که در ميان همه ي نوجوانان شروع به فعاليت مي کند. اگر چنين انگيزيه اي در نوجوان بيدار نمي شد، او نمي توانست به رشد و کمال برسد و همواره به صورت کودکي وابسته و طفيلي باقي مي ماند و استعدادهايش شکوفا نمي شد.
ظهور و رشد اين انگيزه در نوجوان، حالات و ويژگي هاي زيادي به دنبال مي آورد. از مهم ترين آثار آن اين است که نوجوان انتظار دارد در او به ديده ي کودک نگاه نکنند و به شخصيت و فکر و عمل او بها دهند. هرگونه برخوردي که نشان دهد اطرافيان او شخصيت لازم را برايش قايل نيستند و ارزش و بهاي لازم را به او نمي دهند، باعکس العمل رواني و پنهاني يا آشکار او روبرو مي شود و گاه ممکن است به واکنش هاي شديد يا رفتارهاي نامناسب و حتي ضد اجتماعي او منتهي گردد؛ از اين رو تعليم و تربيت نوجوان بايد دقيقاً با توجه به اين انگيزه ي روحي در او صورت گيرد. بي اعتنايي به اين حال دروني نوجوان سبب گسستن ارتباط روحي با وي و شکست در تربيت او مي شود.
حس استقلال طلبي به معناي پذيرش شخصيت نو جوان و اعتماد به نفس خوب
است و بايد نوجوان خود را داراي توانايي ها بداند. اما نه به مفهوم
جدايي طلبي از خانواده
نقل قول
