عبادت و تقواي امام رضا عليه السلام
يکي از برجستهترين فضايل امام رضا عليهالسلام سرسپردگي وي به خداوند تبارک و تعالي و تمايلش به او بود.
اين فضيلت را مي توان به وضوح در اعمال عبادي او که بر پايهي خوف الهي و دينداري قرار داد، در بخش مهمي از زندگي روحانيش مشاهده نمود. يکي از اصحاب آن حضرت ميگويد: هنگامي که او را ديدم، اين کلام خداي متعال را متذکر شدم که ميفرمايد:
«آنان همواره پاسي از شب را بيشتر نميخوابند.»(1)
در مورد عبادتهاي امام رضا عليهالسلام راوي ميگويد: سراسر شب را وضو گرفته و نماز ميخواند و نميخوابيد، و بدين طريق ادامه ميداد تا خورشيد طلوع ميکرد.(2)
امام رضا عليهالسلام خداترسترين مردم عصر خود بود و مطيعترين آنها نسبت به خداي تبارک و تعالي. مأمون، رجاء بن ابيضحاک را براي آوردن امام به خراسان به مدينه فرستاد و او از مدينه تا مرو همراه آن حضرت بود. ابوضحاک دربارهي عبادت امام رضا عليهالسلام چنين روايت ميکند: به خدا سوگند، من هرگز کسي را جديتر از اين مرد در تقوا و عبادت خداوند متعال نديدم. در همه حال به ياد او بود و ترس خدا را در دل داشت. هنگامي که وقت نماز صبح ميشد، نمازش را ميخواند و هنگامي که تمام ميشد و سلام ميداد، در جايگاهش مينشست و شروع به ستايش و حمد خدا ميکرد و ميفرمود:
«الله اکبر»،
«لا اله الا الله»،
«اللهم صلي علي محمّد و آل محمّد»،
و اين عمل را تا طلوع آفتاب تکرار ميکرد.
سپس به سجدهاي طولاني ميرفت و پس از آن براي صحبت کردن با مردم به نزد آنان رفته و تا نزديک ظهر آنان را موعظه ميکرد. آنگاه بار ديگر تجديد وضو کرده و به محل نمازش برميگشت و هنگامي که خورشيد از افق ميل به پايين رفتن پيدا ميکرد، ميايستاد و شش رکعت نماز به جا مي آورد. در رکعت اول، سورهي حمد و سورهي کافرون را ميخواند و در رکعت دوم سورهي حمد و سورهي توحيد را،و در هر يک از چهار رکعت باقيمانده، سورههاي حمد و توحيد را قرائت ميکرد و پس از آن سلام ميداد.
سپس قنوت را در رکعت دوم قبل از رکوع و همان سورهي توحيد را ميخواند. آنگاه اذان ميگفت و دو رکعت نماز ميخواند و سپس اقامه را به زبان ميآورد و نماز ظهرش را ميخواند و هنگامي که سلام ميداد، حمد و سپاس خداي را به جا ميآورد
و«الله اکبر» و «لا اله الا الله»
ميگفت و براي مدتي اين عبارت را ادامه داد. پس از تکبير و تهليل، خدا را شکر ميفرمود و ميگفت ,«شکراً لله»
نقل قول
