۶) از دست دادن امکانات:
همچنان که اشاره شد، متکبر در بین مردم منفور است؛ لذا نمی تواند همکاری دیگران را جلب کند.
از طرف دیگر، متکبر به هیچ وجه زیر بار نمی رود که خوبی دیگران را به زبان آورد. امام صادق علیه السلام فرمود:
«لَا یَطْمَعَنَّ ذُو الْکِبْرِ فِی الثَّنَاءِ الْحَسَنِ؛
متکبر حاضر نمی شود ثنای انسان خوب را بگوید.»
مجموع این عوامل باعث می شود که موفقیت او در صحنه زندگی ناچیز باشد.
علی علیه السلام در این باره می فرماید:
«بِکَثْرَةِ التَّکَبُّرِ یَکُونُ التَّلَفُ؛
فزونی تکبر مایه تلف [و از دست دادن امکانات] است.»
این سخن را به گونه دیگری نیز می توان تفسیر کرد و آن، اینکه بسیاری از جنگها و خونریزیها و ویرانیها از تکبر سرچشمه می گیرد؛ همچنان که در دوران معاصر مشاهده می کنیم که قدرتهای استکباری، عامل نابودی بسیاری از شهرها و کارخانه ها و زراعات بوده اند.








نقل قول