حسین و جعفر فردی دو براردری هستند که از اوان کودکی با قرائت قران مانوس بوده و در این عرصه، دوشادوش یکدیگر پله های ترقی را پیموده اند.
حسین حدوداً ده سالش بود که فهمید برادر ته تغاری اش علاقه بسیاری به قرائت قرآن دارد. جعفرهفت سال بیشتر نداشت که برادر بزرگ دستش را گرفت و او را به کلاس قرائت استاد سعیدیان برد. حسین آن روزها را خوب به یاد دارد: «جعفر هنوز مدرسه نرفته بود که برادر بزرگترمان آقارضا سوره حمد را به او یاد داد. هزار ماشاءالله از همان کودکی صدای قشنگی داشت و با صدایی زیبا قرآن را تلاوت می کرد. به همین دلیل از همان کودکی هر وقت کلاس قران می رفتم، جعفر را هم با خود می بردم تا اینکه یک روز استاد در کلاس قرائت از داداش خواست سوره حمد را بخواند. هیچ وقت ذوق و شوق آن روز یاد نمی رود. جعفر آن قدر زیبا خواند که همه حاضران او را تشویق کردند و از آن روز به بعد مورد توجه ویژه استاد سعیدیان قرار گرفت.»





نقل قول
