بچههای این سن و سال در مرز سالهای قبل از بلوغ هستند. ممكن است برخی دخترها به تدریج علایم بلوغ را از خود نشان بدهند. با افزایش اعتماد به دوستان، روش زندگی و رفتارهای ایشان را به عنوان الگو بپذیرند و به تدریج وابستگی به والدین كمتر میشود. این امر گاهی باعث درگیری بین والدین و كودك میشود كه نباید خیلی به آن اهمیت داد. والدین باید به جای درگیری با كودك محیطی را فراهم كنند كه این رفتارها تبدیل به رفتارهای مثبت شود. به عنوان نمونه درباره لباس پوشیدن همانطور كه دوست دارد و دوستانش از آن خوششان میآید لباس بپوشد. در عین اینكه رعایت اصول اخلاقی مورد قبول خانواده نیز یادآوری میشود. این گروه سنی برای تقویت اعتمادبهنفس نیازمند حمایتها و تشویقات پدر و مادر هستند. در زمینههایی كه كودك میتواند پیشرفت یا برتری خوبی نسبت به هم سن و سالانش داشته باشد مانند فعالیتهای ورزشی یا شركت در كلاسهای آموزشی غیردرسی به افزایش اعتمادبهنفس كودك و بهتر شدن رابطه با والدین منجر میشود. شركت در فعالیتهای ورزشی بیش از سنین كمتر لازم است. غذاهای روزانه حتما باید در كنار خانواده صرف شود. در باره رفتارهای جنسی و خویشتنداری باید توضیحات لازم به كودك داده شود. درباره وقتی كه با دوستانش میگذراند كنكاش هوشمندانه لازم است و حتما باید دوستان كودك و خانوادهشان توسط والدین ارزیابی شوند.
روش برخورد والدین درهنگام مواجهه با اختلال رفتاریو روانی كودكان:
1- والدین نباید كنترل خود را ازدست بدهند، زیرا از دست دادن كنترلو خونسردی سبب تشویق و دلهرهبیش از حد آنان میشود كه خود سببمیگردد اضطراب و تشویق كودكافزایش یابد.
2 - والدین نباید یكدیگر را متهمكنند زیرا اتهام و مقصر دانستنیكدیگر سبب ایجاد جو ناسازگاری درخانواده میشود. بدیهی است چنین جومخربی نه تنها علت واقعی را مشخصنمیكند بلكه موجب تشدید ایناختلالات خواهد شد.
3 - بعضی از والدین شاید جهتخاموش نمودن رفتارهای ناسازگارانه واختلال رفتاری كودك متوسل بهپرخاشگری و تنبیه بدنی و یا تحقیر وسرزنش و اعمال رفتارهایپرخاشگرانه شوند، این دسته از والدینباید بدانند تنبیه بدنی، تحقیر وسرزنش نه تنها در دراز مدت تأثیریدر درمان اختلال رفتاری كودكانندارد بلكه موجب میشود رفتارهایناسازگارانه و اختلال رفتاری به شكلگستردهتر، جدیدتر و وخیمتر بروزنماید.
4 - والدین در چنین مواقعیبایستی رفتارهای سازگارانه و صحیحكودكان خود را شناسایی كنند و درهنگام بروز چنین
رفتارهای سازگارانهبه تشویق آن بپردازند.
5 - والدین بایستی ساختار تربیتیخانوادگی، خود را دقیقا مورد بازبینیقرار دهند زیرا ساختار تربیتیخانوادگی طرد كننده، بی تفاوت ومستبد موجب بروز اختلال رفتاریدوران كودكی میشود.
6 - والدین بایستی علاوه براقدامات فوق در هنگام بروز اختلالرفتاری كودكان به متخصص مربوط خصوصا روانپزشك، و مشاور خانواده،مراجعه نمایند تا اولا علت ایناختلالات دقیقا مشخص شود، ثانیادرمان جامع و صحیح انجام گیرد. ثالثااز مزمن شدن این اختلالات پیشگیریشود.
فرآوری : کهتری
بخش خانواده ایرانی
منابع:
دکتر بهرام دلاور- سلامت
فصلنامه بهورز > شماره 50