(*(*(*( سنگها باهم یکی نمی شوند ........ )*)*)*)

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

دو قطره آب كه به هم نزدیك شوند،

تشكیل یك قطره بزرگتر میدهند...

اما دوتكه سنگ هیچگاه با هم یكی نمی شوند !

پس هر چه سخت تر و قالبی تر باشیم،

فهم دیگران برایمان مشكل تر، و در نتیجه

امکان بزرگتر شدنمان نیز كاهش می یابد...

آب در عین نرمی و لطافت در مقایسه با سنگ،

به مراتب سر سخت تر، و در رسیدن به هدف خود

لجوجتر و مصمم تر است.

سنگ، پشت اولین مانع جدی می ایستد

اما آب... راه خود را به سمت دریا می یابد.


در زندگی، معنای واقعی

سرسختی، استواری و مصمم بودن را،

در دل نرمی و گذشت باید جستجو كرد.

گاهی لازم است كوتاه بیایی...

گاهی نمیتوان بخشید و گذشت...

اما می توان چشمان را بست وعبور کرد

گاهی مجبور می شوی نادیده بگیری...

گاهی نگاهت را به سمت دیگر بدوزی که نبینی....

ولی با آگاهی و شناخت

و آنگاه بخشیدن را خواهی آموخت

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

طبيعي است كه وقتي كه كارها

ان طور كه تو مي خواهي انجام نشوند نا اميد شوي

و فكر كني كه :

" من كه نمي توانم پس چرا تلاش كنم ؟"

اما مهم نيست تو چقدر از اشتباه كردن مي ترسي

يا چقدر ممكن است مايوس شوي

هرگز تسليم نشو ...

چون اگر تلاش نكني

و به دنبال چيزي كه در زندگي مي خواهي نروي،

اهدافت به سوي تو نخواهند امد

و در اخر مجبور مي شوي چيز هايي را قبول كني كه

مي داني از اين بهتر هم مي توانستند باشند

پيروزي با برد و باخت تو سنجيده نمي شود

هميشه كمي از پيروزي وجود دارد

حتي اگر كارها انطور كه مي خواستي انجام نشدند

مهم اين است كه احساس بهتري نسبت به خود پيدا مي كني...

[محمدی]

پيروزي با برد و باخت تو سنجيده نمي شود

هميشه كمي از پيروزي وجود دارد

یکی از مطالب مهمی که حداقل باید برای خودمون، مشخص بشه اینه که:

منظور از برد و باخت چیه!

بعضی برد را اینگونه معنا میکنند :

اگر به آنچیز که دوست داریم رسیدیم، و کارها اونجور که خواستیم پیش رفت، پس پیروزی محقق شده!

و اگر به آنچیز که دوست داریم نرسیدیم، پس شکست خوردیم!

اما این برداشت، برداشت جامعی نیست!

علتش هم اینه که ملاک ، دوست داشتن و نداشتن ما نمیتونه باشه!

مگر اینکه تفکرمون، تفکری الهی باشه!

چون تمام تفکرات مادّی، محکوم به فنا شدنه!

كُلُّ مَنْ عَلَيهَا فَانٍ(الرحمن/26)
همه کساني که روي زمين‌ هستند فاني مي‌شوند

و در آیه بعد، تعلیم میفرماید که اگر اموری، قرار باشه باقی بمونه، فقط اموری باقی می مونه که در مسیر خالق هستی باشه!

وَيبْقَى وَجْهُ رَبِّكَ ذُو الْجَلَالِ وَالْإِكْرَامِ(الرحمن/27)
و تنها ذات ذوالجلال و گرامي پروردگارت باقي مي‌ماند!

ادامه دارد ...

[محمدی]

پس بر اساس آیه 27 سوره الرحمان اعلام میکنیم :

اگر تمام سعیمان، انجام وظیفه و حرکت در مسیر لیلی باشه، اصلا باخت و شکست معنا نداره!

و در این مسیر هر چیزی که به چشم دیگران، باخت بحساب میاد، برای ما عین پیروزی خواهد بود!

چنانکه شهید بزرگوار حاج ابراهیم همت نیز به آن اشاره داشت که مضمونش را می آوریم:

« باید شبانه روز دلمون و وجودمون و همه چیزمون با خدا باشه و اینقدر پاک باشیم که خدا کلا ازمون راضی باشه، که قدم برمی داریم، می ریم برای کاری، برای رضای خدا، حرف می زنیم برای رضای خدا، شعار میدیم برای رضای خدا. می جنگیم برای رضای خدا. همه چیز همه چیز همه چیز بایستی برا خدا باشه. که اگه شد پیروزی درآن است. چه بکشیم، چه کشته بشیم پیروزیم، اگر چنین بشیم ، هیچ ناراحتی نداریم. و شکست معنا ندارد! »

و در پایان اکتفا میکنم به این کلام امام راحلمون که فرمود :

« همه ما مأمور به اداي تكليف و وظيفه‏ ايم نه مأمور به نتيجه » (صحیفه امام ج 21 ص 284)