╬ ۩ ╬ نخ زلزله ساز!!!! ╬ ۩ ╬

[سابحات]

به نظر میاد صحبتهام مورد تایید صاحب نظران محترم نبوده به این دلیل توضیحاتی دادم.

همچنان منتظر نقد دوستان هستم.

با تشکر

[نازنین رقیه* خادمه گل نرگس*]

به نظر منهم این حدیث بیشتر شبیه یک داستانه که ادم مظلومه می خواد انتقام بگیره نه یک سند معتبر از امامان شیعه
در صورتی که با رحمت پر واسعه ای که از پیامبر ص سراغ داریم از ال ایشان بعید می دانیم .

بعد از جنگ احد که دندان پیامبر ص را شکستند یارانشان از ایشان خواستند که انها را لعن کنید .
پیامبر ص فرمودند من به عنوان بد گو و نفرین کننده مبعوث نشده ام.
بلکه به عنوان دعوت کننده هدایتگر و صاحب رحمت مبعوث شده ام

سپس رو به اسمان کردند و گفتند خدایا این قوم را هدایت کن زیرا کوته نظر و نادانند


و در جای دیگر در فتح مکه دشمنان کینه توز پیامبرص اسیر دست مسلمانان شده بودند ، مسلمانان فریاد می زدند
الیوم یوم الملحمه (امروز روز انتقام است )
پیامبر در برابر چشمان وحشت زده مردم مکه فرمودند (الیوم یوم المرحمه ) و همه را ازاد کردند

[سابحات]

مساله دیگری که اینقدر واضح بود از قلم افتاد اینست که حضرت امام باقر علیه السلام در آن زمان امام نبودند چگونه جابر میگفت امام فرمودند و چگونه آنحضرت اینهمه فضایل را در آن زمان برای خود قایل شدند؟

[سابحات]

در آخر باید بگم قصدم از طرح این مساله این نبود که دیگر معجزات را زیر سوال برده باشم. خیر.

برعکس قصدم این بود که دقت کنیم به رغم اینکه نیتمان خیر است با انتساب چنین مطالب بی پایه و اساسی به امامان خود کاری نکنیم که مردم حقایق را هم باور نکنند و فکر کنند شیعه برای ثابت کردن حقانیت خود به هر دروغی متوسل میشود...

در پایان از جناب صافات هم تشکر میکنم بابت زحماتی که میکشند. خداوند توفیقتان دهد

[محمدی]

با تشکر از مطالب ارسال شده!

نظر شخصی خودم در مورد اصل این ماجرا که از سوی جناب صافات ارسال شده را به انتهای بحث موکول میکنم.

منتها اشکالاتی را جناب Parvaz*بیان، و بر اساس آن در مورد ماجرای ذکر شده فرمودند:

به نظر من برای بدبین کردن مردم نسبت به دین و نیز نشان دادن چهره بی رحم و مستبدی از امامان شیعه اصل واقعه تحریف شده است یا اینکه کلا ساختگیست.

حالا به بررسی این اشکالات مشغول میشویم تا ببینیم آیا این اشکالات وارد است یا نه!

1- مخفیانه بودن آن و نبودن هیچ شاهد دیگری غیر از جابر.

باید عرض کنیم که این مطلب ، دلیل بر بطلان ماجرا نمیتونه باشه!

چراکه در مضامین دینی مان، موارد متعددی داریم که از طریق یک نفر مؤمن(خبر واحد) ، ماجرایی نقل شده، و آن حکایت در بین علمای شیعه کاملا مقبول میباشد.

پس صرف اینکه گفته شود، چون فقط یک نفر آنرا دیده، این واقعه جعلی است، کلامی است ناصحیح!

لذا از این علت میگذریم.


ادامه دارد ...

[محمدی]

معجزه امریست که برای هدایت مردم و اتمام حجت است نه برای انتقام گیری و اگر قرار است پنهانی انجام شود و خود دشمنان و مردم به عینه آن را نبینند تا ایمان بیاورند و دست بردارند چه سودی دارد؟

بنده در کلّ متن ارائه شده از سوی جناب صافات، جایی را مشاهده نکردم، که ایشون این قضیه رو به اسم معجزه نقل کرده باشند!

و اصلا ادعای اعجاز بر این کار نبوده!

بلکه میتوان کار حضرت سجاد(ع) و فرزندشان(ع) رو نوعی تعبیر به نفرین عملی، نماییم.

با این بیان که اصلا آن کار اعجاز نبوده، قسمت دوم اشکال ایشان هم پاسخ داده شده.

اگر قرار است پنهانی انجام شود و خود دشمنان و مردم به عینه آن را نبینند تا ایمان بیاورند و دست بردارند چه سودی دارد؟

زیرا اصلا قرار نیست اگه زمانی بلایی بر سر کسی آمد، حتما او متوجه شود که این بلا بخاطر کدوم کار اشتباهش است!

چنانکه ممکنه در هر روز هزاران مصیبت بر سر ما فرود بیاد، که نتیجه اعمال خودمونه، منتها خودمون متوجه نباشیم که الان مؤاخذه شدیم و این مؤاخذه بخاطر کدام عملمان بوده!

وَمَا أَصَابَكُمْ مِنْ مُصِيبَةٍ فَبِمَا كَسَبَتْ أَيدِيكُمْ وَيعْفُو عَنْ كَثِيرٍ(شوري/30)
هر مصيبتي به شما رسد بخاطر اعمالي است که انجام داده‌ايد، و بسياري را نيز عفو مي‌کند!

خلاصه اینکه این کار اصلا به نیت انجام معجزه نبوده، تا احتیاج به وجود شاهدین باشه!

بلکه مثلا آن نخ و تکان دادن آن به منزله دکمه ای بوده که اگر فشار داده شود، مردم بواسطه اعمال بدشان، مصیبتی را خواهند دید!


ادامه دارد ...

[محمدی]

اگر دقت کنیم جملاتی در متن آمده که بعید به نظر می آید کلام امام یا عمل امام (ع) در چنین زمانی باشد.
مثل اینکه: آنها را بترسانم شاید دست بردارند.
آیا امام کاری انجام میدهد که از نتیجه اش خبر ندارد؟ و آیا جلوی خود آنها اینکار را کرد تا بترسند یا اینکه خودشان نمیدانستند که باید بترسند و دست بردارند ؟

باید عرض کنیم این هم دلیل نیست!

از ایشان خواهش میکنم به این آیه شریفه خوب دقت بفرمایند:

ظَهَرَ الْفَسَادُ فِي الْبَرِّ وَالْبَحْرِ بِمَا كَسَبَتْ أَيدِي النَّاسِ لِيذِيقَهُمْ بَعْضَ الَّذِي عَمِلُوا لَعَلَّهُمْ يرْجِعُونَ(الروم/41)
فساد، در خشکي و دريا بخاطر کارهايي که مردم انجام داده‌اند آشکار شده است؛ خدا مي‌خواهد نتيجه بعضي از اعمالشان را به آنان بچشاند، شايد (بسوي حق)بازگردند!

اینکه خداوند فرموده: بواسطه اعمال خود بندگان برخی مشکلات را ایجاد میکند تا شايد (بسوي حق)بازگردند!

آیا صحیحه گفته بشه که آیا خدا کاری انجام میدهد که از نتیجه اش خبر ندارد؟!

پس اینجا مقصود از این شایدها، چیز دیگری است!

چراکه خداوند به همه چیز آگاه است!

يعْلَمُ مَا بَينَ أَيدِيهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ وَإِلَى اللَّهِ تُرْجَعُ الأُمُورُ(الحج/76)
همه اعمال و احوال گذشته و آينده آنان را می‏داند و همه كارها به خدا بازگردانده می‏شود.

و بنابر نظر شیعه معصومین(ع) هم از آندسته انسانهایی هستند که علمی الهی دارند!

يعْلَمُ مَا بَينَ أَيدِيهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ وَلا يحِيطُونَ بِشَيءٍ مِنْ عِلْمِهِ إِلَّا بِمَا شَاءَ...(البقرة/255)
آنچه را در پيش روي بندگان و پشت سرشان است مي‌داند؛ و کسي از علم او آگاه نمي‌گردد؛ جز آنگونه که او بخواهد.

لذا با این مطلب هم نمیتوان ثابت کرد که مطلب ارسال شده ساختگی است!


ادامه دارد ...

[محمدی]

به من نگاهى کرد وتبسم نمود و فرمود: اى جابر، این به خاطر طغیان و سرگشى و ستم آن ها بود؟
شیوه امامان ما این نیست که در چنین مواقعی تبسم بزنند

شما رو متوجه این آیات میکنم انشاالله به آن توجه نمایید!

إِنَّ الَّذِينَ أَجْرَمُوا كَانُوا مِنَ الَّذِينَ آمَنُوا يضْحَكُونَ(المطففين/29)
بدکاران (در دنيا) پيوسته به مؤمنان مي‌خنديدند
وَإِذَا مَرُّوا بِهِمْ يتَغَامَزُونَ(المطففين/30)
و هنگامي که از کنارشان مي‌گذشتند آنان را با اشاره تمسخر مي‌کردند
فَالْيوْمَ الَّذِينَ آمَنُوا مِنَ الْكُفَّارِ يضْحَكُونَ(المطففين/34)
ولي امروز مؤمنان به کفار مي‌خندند!

فرض در ماجرای ذکر شده این استکه، افرادی مورد عذاب قرار گرفتند، که کارشان بی احترامی و حتی لعن به معصومین(ع) و قتل و عام شیعیان بصورت مستقیم یا غیر مستقیم بوده!

واقعا آیا به هر انسان عاقلی اگه خبر بدند انسانهای شروری که موجب اذیت و آزار دیگران رو فراهم مینمودند ، کشته شدند، خوشحال نمیشه؟!

پس بیشک تبسم نسبت به این مورد اشکالی نداشته و حتی نمونه قرآنی هم داره!

از اینکه بگذریم باید بگوییم در متن آورده شده آمده :

زمانى که امام باقر (علیه السلام) به آن ها نگاه کرد به حالشان رقت کرد و نخ را از جیب مبارک نهاد و زلزله آرام شد.

و بعد جابر مطالبی رو بازگو کرد و سپس در متن آمد:

جابر مى گوید: امام باقر (علیه السلام ) به من نگاهى کرد و تبسم نمود و فرمود: اى جابر، این به خاطر طغیان و سرگشى و ستم آن ها بود

پس اصلا ممکنه این تبسم به ابراز شگفتی و تعجب جابر بوده باشه نه به حوادث اتفاق افتاده!

خلاصه اینکه بر اساس این کلام هم نمیتوان به این راحتی ها ، ابراز کنیم ماجرا ممکنه تحریف شده و ساختگی باشد!


ادامه دارد ...

[محمدی]

یا این مورد:هر کس ‍ شخصى از بشر را با ما قیاس کند کافر شده است .

اجازه بدید متن کامل عبارت رو بیاریم :

واى بر تو اى جابر، ما از سوى خداوند در مکان و درجه بالایى قرار گرفته ایم . اگر ما نبودیم خداوند متعال ، آسمان و زمین و بهشت و جهنم و خورشید و ماه و انسان و جنى نمى آفرید، اى جابر، ما اهل بیتى هستیم که احدى با آن مقایسه نمى شود. هر کس ‍ شخصى از بشر را با ما قیاس کند کافر شده است .

فی الجمله باید بگیم این عبارت ، عبارتی است کاملا صحیح!

البته باید ببینیم منظور از کافر و قیاس چیست!

که بنابر ترجمه ای که از قیاس ارائه میدیم، میتونیم مقصود از کافر بودن رو هم معلوم نماییم!

حداقل ترجمه ای که برای متن مورد اشاره شده میتونیم ارائه بدیم اینه که بگیم کافر به معنای لغوی است یعنی پوشاندن چیزی، و در واقع امام(ع) میفرماید:

اگر فردی بخواد مقام ما اهل بیت(ع) را تا آن حدّ، پایین بیاره که بین ما اهل بیت(ع) و سایر انسانها مقایسه و تشبیهی داشته باشه، باید به او گفت، که روی خیلی از حقایق رو پوشانده و نادیده گرفته!

خلاصه اینکه این هم مطلبی نیست که بخواهیم بر اساس آن حکم به ساختگی بودن این ماجرا نماییم!


ادامه دارد ...

[محمدی]

و این مورد: همانا به خاطر تو عده اى را باقى گذاشتم و همه را هلاک نساختم .

بنابر ظاهر ماجرا حضرت باقر(ع) از سوی پدرشان مأمور بودند که بخاطر معصیتهای متعدد گروهی و بی تفاوتی سایرین، کلید(تکان دادن نخ برای) تحقق عذاب رو فعال کنند کما اینکه ملائکه الهی هم همچین مأموریتهایی رو برای برخی اقوام داشتند!


قَالَ فَمَا خَطْبُكُمْ أَيهَا الْمُرْسَلُونَ(الذاريات/31)
(ابراهيم) گفت: «مأموريت شما چيست اي فرستادگان (خدا)؟»

قَالُوا إِنَّا أُرْسِلْنَا إِلَى قَوْمٍ مُجْرِمِينَ(الذاريات/32)
گفتند: «ما به سوي قوم مجرمي فرستاده شده‌ايم...

لِنُرْسِلَ عَلَيهِمْ حِجَارَةً مِنْ طِينٍ(الذاريات/33)
تا باراني از «سنگ - گل» بر آنها بفرستيم؛

مُسَوَّمَةً عِنْدَ رَبِّكَ لِلْمُسْرِفِينَ(الذاريات/34)
سنگهايي که از ناحيه پروردگارت براي اسرافکاران نشان گذاشته شده است!»


برای متن ارسال شده میتوان گفت، که حضرت باقر(ع) وقتی شروع به اجرای دستور پدر (که بیشک کاری غیر الهی نبوده) نمودند، یکی از مؤمنین، که جابر بوده، شفاعت آن مردم را نزد امام انجام داد، و حضرت هم بخاطر جایگاه آن مؤمن شفاعت او را قبول و مقدار عذاب را تخفیف دادند!

که ما نمونه اینرا در احادیث متعدد در امور دنیوی و اخروی داریم، که قرار است عذابی بر عده ای نازل گردد اما بواسطه دعا یا شفاعت صالحین، آن عذاب از مجرمین برداشته میشه!

خوب اینکه چیز عجیبی نبود، تا بخواهیم بواسطه آن، حکم به بطلان و ساختگی بودن این ماجرا نماییم!


ادامه دارد ...