علامه در ترتب اسمای الاهی و معانی دقیق هر یك از این اسما پس از مقدمه ای كوتاه چنین می نگارد: « و هو سبحانه من حیث انه لیس له شریك ولا صاحبه و لاولد و من حیث اِن جمیع اسمائه شی واحد، هو الذات و اِن تعددت مفاهیمها فهو واحد و من حیث ان ذاته ثابته بذاته فی ذاته و علی جمیع التقادیر حق»خداوند سبحان از آن جهت كه شریك، همسر و فرزندی ندارد، و از آن جهت كه همه نام هایش یك مصداق دارد كه همان ذات مقدس او است گرچه مفاهیمشان گوناگون است، «واحد» شمرده می شود،و از آن جهت كه ذات او، به خود و برای خود و در همه حالات، ثبوت دارد، «حق» است،و از جهت حضور ذاتش و روشن بودن آن برای خودش و حضور دیگر موجودات نزد او، «عالم» و «علیم» است و خداوند علیم، از آن جهت كه نزد همه جهاتِ ذاتِ معلوم، وجود دارد، «محیط» است و از آن جهت كه در آن جا حضور دارد، «شهید» به شمار می رود،و اگر به نهان منسوب شود، «علا م الغیوب» است،و اگر به نهان و آشكار، هر دو نسبت داده شود، «عالم الغیب و الشهاده» است،و اگر نسبت او با دیدنی ها ملاحظه شود، «بصیر» است، و اگر با شنیدنی ها ملاحظه شود، «سمیع» خواهد بود،و از جهت نگه داری و تحفظش بر آن چه مشاهده می كند، «حفیظ» است،و خداوند علیم، از آن جهت كه همه معلومات را به شمار می آورد و .....
نقل قول
