اَللّهُمَّ اَرِنِی الطَّلْعَةَ الرَّشیدَةَ والْغُرَّةَ الْحَمِیدَةَ واکْحُلْ ناظِری بِنظْرَةٍ مِنّی إلَیهِ
ای خدا ! آن طلعت مهشید فر
تـــوتـــیای دیده گردان یک نظر
وَعَجِّلْ فَرَجَه
باریزدانا ! فرج تعجیل کن
آن ظهور جــان ِ ما تحصیل کن
وَسَهِّلْ مَخْرَجَهُ وَاَوُسِعْ مَنْهَجهُ
شــاهـراه حـق او گـردان فراخ
پـــاک بــِـنما راه او از سنگلاخ
وَاسْلُکْ بی مَحَجَّتَهُ وَاَنْفِذْ اَمْرَهُ
گـام مـن در راه حـق ِ او گـــذار
کن روان امرش تو ای پروردگار
وَاشْدُدْ اَزْرَهُ واعْمُراللّهُمَّ بهِ بِلادَک
پشت او مستحکم، او را شــاد کـن
ســـرزمین ها را از او آبــاد کن
وَاَحْی بِهِ عبادَکَ
زنده گردان بندگانت را بـــدو
تا که یابد دل فگاران پیش او
فَإنَّکَ قُلْتَ وَقَوْلُکَ الْحَقُّ
خود تو گفتی در کتابِ پاک خویش
گفته ات حق است و حق باشد به پیش
ُ ظَهَرَ الْفَسادُ فِی الْبَرِّ وَالْبَحْرِ بِما کَسَبَتْ أَیْدِی النّاسِ
گشته از اعمال خلق ِ بد نهاد
در تمام خشکی و دریا فساد
فَاظْهِرِ اللّهُمَّ لَنا وَلِیَّکَ وَاَبْنَ بِنْتِ نَبِیِّکَ الْمُسَمّى بِاسْمِ رَسْولِکَ صَلّى اللّهُ عَلَیْهِ وَآلِهِ وَسَلّمَ
پس ولیّت را برون آر از حجاب
پـــور زهرا ، تا بتــابـد آفـتــاب
حَتّى لایَظْفَرَ بِشْیءٍ مِنَ الْباطِلِ إِلاّ مَزَّقَهُ وَیُحِقَّ الْحَقَّ ویُحَقّقَهُ
تا که احکام خدا اجرا شود
دین حق سرزِنده و احیا شود
تا نــمانـد چیزی از باطل نشان
حق ظفر یابد به باطل هر مکان
وَاجْعَلْهُ اللّهُمَّ مَفْزَعاً لِمَظْلوُمِ عِبادِکَ وَنَاصِراً لِمَنْ لایَجِدُ لَهُ ناصِراً غَیْرک
کن خدا او را پــناه بــی پناه
بر کسی کو می نیابد جز تو راه
وَمُجدِّداً لِما عُطِّلَ مِنْ أَحْکامِ کِتابِک
آنچــه از احکام تو تعطیل گشت
کن وِ را تجدیدگر بر سرنوشت
وَمُشَیّداً لِما وَرَدَ مِنْ أَعْلامِ دِینِکَ وَسُنَنِ نَبِیّکَ هِ
بخشد استحکام بر احکام دین
بر روش های نبیّ حق گزین
صَلَّى اللّهُ عَلَیْهِ وَآلِهِ
بر پــَــیـَمبر ای خدا! آور سلام
هـم کـه بـر آل ِ پـیـمبر مسـتـدام
وَاجْعَلْهُ اللّهُمَّ مِمِّنْ حَصَّنْتَهُ مِنْ بَأْسِ الْمُعْتَدینَ
پس بگردان زان کسان کز دست ِ جور
در پــناه خویش آوردی بــه دور
اَللّهُمَّ وَسُرَّ نَبِیّک مُحَمَّداً صَلّى اللّهُ عَلَیْهِ وَآلِهِ بِرُؤْیَتِهِ
بارالهــــا ! شاد کن قلب نبی
بر مـَــهِ رخـــسار تابان ولی
وَمَنْ تَبِعَهُ عَلى دَعْوَتِهِ
وانکه او را پیرو شد از قلب و جان
شاد گردان ای خدای انس و جان !
وَارْحَمِ اسْتِکانَتَنا بَعْدَهُ
رحمتت بــر حــال زار ما رســـان
بر دلِ ما کوهی از ایمان نشــان
الَلّهُمَّ اکْشِفْ هذِهِ الْغُمَّةَ عَنْ هِذهِ الْاُمَّةِ بِحُضُورِهِ وَعجِّلْ لَنا ظُهُورَهُ
این غـــم از امّت ، خدا! فرما رها
بر ظهـور او شــتـابی کـن خـدا!
إِنَّهُمْ یَرَوْنَهُ بَعیداً وَنَراهُ قریباً برحمتک یا ارحم الراحمین
گر خـَـسان عهدش فرا دیدند دور
ما خود از نزدیک ، می بینیم نـــور