๑۩ ๑ ذکر ارتباطی عاشقانه با خدا ๑۩ ๑

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

علی علیه السلام می فرماید:

«نماز، موجب تقرب هر پرهیزکاری به خداست».

نماز، ذکر واجب زبانی و موجب ایجاد ذکر قلبی است.
چنان که خداوند می فرماید:

«أَقِمِ الصَّلاةَ لِذِکْری؛ نماز را به یاد من به پا دار».

همانا نور، ذکر (نماز) است.

امام صادق علیه السلام نیز در این باره فرمود:

«یاد و ذکر واقعی خدا در نماز، هزار برابرِ عمل ثواب دارد.»

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

بیشتر افراد در حال نماز، فکرشان پراکنده و مشغول است.
آنان از روح و ثمره نماز، یعنی ذکر واقعی و یاد قلبی خدا بی بهره اند.
این امر، نتیجه همه غفلت هایی است که در زندگی دارند
و تمام فکرشان را صرف این دنیا می کنند.

از علی علیه السلام در این باره سخنی هست که:

«همانا هنگامی که انسان در نماز است، پس به درستی که وجودش،
لباسش و هر چه که در پیرامون اوست، ذکر خدا می گویند.»

از این حیث که نماز با ذکر و یاد خدا شروع می شود
و با نام، یاد و تسبیح خدا و نوافل خاتمه می یابد،
اهمیت ویژه ای نسبت به دیگر ذکرها دارد.

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

به درگاه یزدان خود خوان نماز
که دارد ز فحشا و از زشت باز
همانا که ذکر یگانه خدا
بود برتر از حد فکر شما
که همواره آگه بود کردگار
به هر چه نمایید در فعل و کار

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

مراتب ذکر

ذکر دارای مراتبی است که از ذکر لفظی شروع می شود
تا انقطاع کامل و مشهور و فناء ذکر لفظی و لسانی،
یعنی آن چه از اذکار که بر زبان انسان جاری شود.

دومین مرحله، ذکر معنوی است که علاوه بر بیان لفظی،
انسان به معنای ذکر توجه دارد.

مرتبه دیگر، ذکر قلبی است که توجه به خدا از دل و قلب انسان بجوشد
که در خیلی از موارد ثمرات این رویکرد،
جاری شدن ذکر به زبان است

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

مرتبه عالی ذکر

و مرتبه عالی ذکر آن است که بندگان خاص و خالص خدا دارند
که تمام وجودشان و تمام لحظات زندگیشان در حضور پروردگارند
و حتی لحظه ای غفلت از خدا برایشان گناه محسوب می شود.
در این حالت، بنده مراتب کمال را یکی پس از دیگری طی می کند
و چون به منبع عظمت و نور الهی وصل شده است،
دیگر مشغله های دنیایی و پدیده های مادی برایش ارزشمند نیست،
قلبش از انوار جمال خدایی پر می شود و از اسرار پنهانی عالم،
چیزهایی را درمی یابد، وجودش لبریز از عشق حق شده
و چنان به بارگاه ربوبی انس می گیرد که سرانجام،
به انقطاع کامل و لقاء و فناء برسد.

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

خـــــداونـــــدا !
مگر میشود لطفت را بخواهم و قهرت را نه !

مگر میشود لبخندت را بخواهم و خشمت را نه !

مگر میشود خاطره های تلخ و شیرینت را جدا کنم !

مگر میشود به ایمان و باورم به تو پشت کنم !

مگر میشود سروده هایم را آتش بزنم !

مگر میشود حضور معنا دارت را فراموش کنم !

نه نمیشود، " توهستی"

تمامیت بودن من " توهستی"

آئینه تجلی من " توهستی"

همه بود و نبود من " توهستی"

آروزی من " توهستی"

یـــا رب الـعـالـمـیـــــن ...

[شهاب منتظر]