اهمیت خوش رویی و مهربانی

[محامین * یالثارات الحسین *]

«فَبِما رحمة مِنَ اللِه لِنت لهم ولَو کُنت فَظّاً غَلیظَ القَلبِ لَانفَضّوا مِن حولِک»

(پس به برکت رحمتی از جانب خداوند، با آنان (امت خود ) نرم خو شدي؛ و اگر بدخُلق و سخت دل بودي حتماً از دورت پراکنده می شدند.)

سوره آل عمران، آیه 15

علت موفّقیت و پیشرفت اسلام دو چیز بود:


1- ویژگی هاي خودِ اسلام و اعجاز قرآن.


2- روش، خُلق و خو و رفتار حضرت محمد(صلی الله علیه و آله).




دامنۀ تأثیر کارهاي شخصی که اخلاق نیک دارد به دنیاي او محدود نمی شود و در آخرت نیز از اخلاق نیکش بهره هاي فراوان می برد و این اخلاق نیک بسیاري از نقایص او را جبران می کند.

رسول خدا(صلی الله علیه و آله) فرمود:


انسان به سبب اخلاق نیکش به عالی ترین مراتب آخرت در بهشت می رسد؛ اگر چه از حیث عبادت در دنیا، ضعیف بوده باشد.

محجۀ البیضاء، ج5، ص 93

امام علی(علیه السلام) فرمود:


بدخویی، انسان را تنها می کند و اُنس و اُلفت را از بین می برد.

غررالحکم، ج5، ص 36

امام جعفر صادق(علیه السلام) فرمود:

لقمان به فرزندش گفت :فرزندم،اگر چیزي نداشتی که با آن به خویشاوندت رسیدگی کنی و به برادرانت احسان کنی، حداقل نیک خویی و خوش رویی خود را از دست نده؛ زیرا کسی که نیکو باشد نیکان او را دوست می دارند و بدکاران از او دوري می کنند.

میزان الحکمه، ج4،ص 1534