در سوره هود آیه 7 می خوانیم که ((وَ كانَ عَرْشُهُ عَلَى الْماءِ)) و عرش او، بر آب قرار داشتنوشته اصلی توسط زریه
براى فهم تفسير اين جمله بايد به مفهوم دو كلمه" عرش" و" ماء" توجه کنیم
كلمه «عرش» به سقف و مكان مسقّف و داربست و همچنين به تخت بلند و بزرگ پادشاهان اطلاق می شود و گاهى به عنوان كنايه از قدرت بكار رفته است اما اين كلمه بعدا به معنى قدرت نيز به كار رفته است
و اما كلمه" ماء" معنى معمولى آن" آب" است، اما گاهى به هر شيء مايع" ماء" گفته مىشود مانند فلزات مايع و امثال آن.
با آنچه در تفسير اين دو كلمه گفتيم چنين استفاده مىشود كه در آغاز آفرينش، جهان هستى به صورت مواد مذابى بود و يا گازهاى فوق العاده فشرده كه شكل مواد مذاب و مايع را داشت
سپس در اين توده آبگونه حركات شديد و انفجارات عظيمى رخ داد، و قسمتهايى از سطح آن پى در پى به خارج پرتاب شد، اين اتصال و به هم پيوستگى به انفصال و جدايى گرائيد، و كواكب و سيارات و منظومهها يكى بعد از ديگرى تشكيل يافتند.
بنا بر اين جهان هستى و پايه تخت قدرت خدا نخست بر اين ماده عظيم آبگونه قرار داشت و علم و قدرت خداى توانا ما فوق مايع مذاب موجودات بود كه آنها را به اينصورت آفريده كه مشاهده مى شوند
منبع:خلاصه ای از تفسير نمونه، ج9، ص: 25-26
نقل قول
