✿✿✿ روايت عهد از آدم (ع) تا مهدي (ع) ✿✿✿

[حدیث*خادمه مهدی فاطمه(س)*]

به نام حضرت دوست

از روز الست كه همه فرزندان آدم در پيشگاه الهي به ربوبيت او لبيك گفتند،عهدي با خدايشان بستند؛ قرار گذاشتند كه به زمين بيايند و ناخواسته با بدي بياميزند و آنگاه با وجود جاذبه به بدي ها از ميان آلودگي و زشتي بسوي دوست بروند.بني آدم حتي پيمان بست كه هر آنچه ماجرا در الست با دوست داشت،با فرود آمدنش به زمين،يكباره فراموش كند.چه سخت عهد و پيماني،و زمين چه آوردگاه دهشتناكي كه فرزندان آدم در اولين گام به برادركشي و خونريزي و پنهانكاري و دروغ فرورفتند.

[حدیث*خادمه مهدی فاطمه(س)*]

آري هيچ عاقلي چنين نمي كند؛ چرا كه خداوند اين عهد را به همه مخلوقاتش عرضه داشت ولي هيچيك ياراي پذيرش آنرا نداشتند؛ ولي انسان اين بار امانت را پذيرفت؛ زيرا جايي كه عشق در ميان باشد براي محاسبات خودخواهانه جايي نيست. بايد عاشقانه پذيرفت. آري انسان به نداي دوست لبيك گفت و اين بار امانت و عهد الست را بر عهده وجود ناتوانش گرفت تا آن را با نيروي عشق به سرانجام برساند. اين چنين بود كه پذيرفت به زمين بيايد و همه تن چشم شود و بوي يار را از هر گلشني ببويد، هرگونه رنج و تعبي را به جان بخرد و با دلي بريان و چشمي گريان برود تا به دوست برسد؛ و اينچنين عهدش را با معبودش تجديد و تحكيم كند و عشق را معني كند. اين بود كه از بهشت رانده و به زمين فرو افتاد.

[حدیث*خادمه مهدی فاطمه(س)*]

اولين سفيري كه خود درد هبوط را چشيده بود آدم بود. او كه به غربت زمين گرفتار شد، رنج دوري از معبود را با ناله هاي شامگاهان و سحرگاهان درآميخت. آدم از يك سو گرفتار كشش زمين و احساس زميني خود بود و از سوي ديگر، گرفتار هجران و ياد ايامي كه با دوست سپري شد اين جدال دروني قواي او را براي يكجهت شدن در ياد معبود و طي كردن مسير تا رسيدن به دوست، به تحليل مي برد. اين كشاكش به تنهايي او را قادر به متوجه ساختن خويش و رفتن به سوي معبود نمي ساخت. او به كمك نياز داشت. اين بود كه دوست ازلي بسوي دوست خويش مي شتابد و دوست درمانده خويش را كه براي اثبات دوستي پذيراي رنج شده بود را درمي يابد تا آدم قادر باشد بدون لغزش بسويش گام بردارد؛ هرچند در اين مسير متحمل آزمايشات سختي گشت. داغ فرزندي كه قاتلش فرزند ديگرش بود. فقط ترا مي پرستم و فقط از تو ياري مي خواهم. مرا در راه پراعوجاج، پرپيچ و خم حيات مادي، به راهي مستقيم بسوي خود فراخوان تا به تو واصل شوم. آري اينچنين آدم عهدش را با خدايش بسر آورد.

[حدیث*خادمه مهدی فاطمه(س)*]

پس از او نسلش در زمين رو به گسترش نهاد و فرزندان آدم در اقصي نقاط زمين به حركت درآمدند و براي هر كدام از اقوام خداوند پيامبري از آنان برانگيخت. و قصه اين پيامبران نيز نظير آدم همان بود. يادآوري مردم به عهدي كه با خدايشان بستند. هر انساني كه پيام دوست را به جانش مي شنيد، پيماني كه در الست با او بسته بود در وجودش شعله مي زد. همانگاه نيز بر اثر جاذبه زمين دچار كشاكش دروني در يك سو شدن براي پيوستن به دوست و يا فراموش كردن عهدو پيمان و آلودگي كامل در زمين لحظه اي او را رها نمي كرد. آنهايي كه دشواري زندگي زميني بوي دوست و شور همنشيني اش را در الست از خاطرشان نبرده و خواهان پيوستن به دوست بودند به راه افتادند و هركدام به اندازه تلاش شان در راه دوست گام برداشتند و با ياري پيام آور دوست، راه گريز از زشتي و زشت خويي را با قدم زدن در جاده صبر و تقوي، گذشت و ايثار، كمك و همدلي، محبت و دوستي، ناله هاي شبانه و سحرگاهان به درگاه معبود هموار مي كردند و بقيه نيز با لجاجت و شوق بهرمندي از بهره هاي زودگذر زندگي زميني حاضر به قرباني كردن همه خوبي ها وحتي همنوعان خود شده و براي بدست آوردن بهره مندي ناپايدار و متزلزل زميني بر اجساد انسان، كاخ هاي عيش متزلزلشان را ساختند. آري يك سو شدن هزينه اي گزاف دارد؛ چه در راه دوست يكسو و يك جهت شوي؛ چه با گسستن عهدت با دوست به بهره ناپايدار دنيا متمايل شوي.

[حدیث*خادمه مهدی فاطمه(س)*]

اين سو كشان سوي خوشان
آن سو كشان با ناخوشان

يا بشكند يا بگذرد
كشتي در اين گرداب ها

آري همه پيامبران آمدند و رفتند؛ از نوح و شيث و ابراهيم و لوط، تا خضر و يونس و موسي و عيسي و ... و هركدام به آخرين پيامبر بشارت مي دادند. تا آنكه آخرين پيام آور رهايي انسان از زنجير زمين آمد و او نيز بسان همه پيام آوران آزادي انسان از قيد و بند اهريمني خويشتن پس از يك عمر تلاش در آگاهاندن بشر بسوي خوبي ها مژده آمدن اورا داد كه با آمدنش زمين را از لوث زشتي وزشتخويي پاك خواهد كرد زنجيرهاي بندگي خويش را ازدست وپاي انسان باز خواهد كرد و تجلي عهد انسان با خدا خواهد شد. اكنون ما مخاطبان عهد و پيمان با خداي خويشيم. ما امروز در قسمت مهمي از تاريخ بشر ايستاده ايم. همه پيامبران آمدند و پيام شان را به ما عرضه كردند و مژده آمدنش را در انتهاي زمان دادند و رفتند. پيامبر خاتم نيز مژده آمدنش را به پيروانش داد كه فرزندم مهدي خواهد آمد و زمين را از لوث زشتي ها پاك خواهد كرد. مولا علي (ع) جانشين و وصي برحق پيامبر و ساير امامان و پيشوايان برحق بشارت آمدن مهدي (عج) را به ما دادند. خوشا به حال كساني كه آمدنش را انتظار مي كشند و در شامگاهان و سحرگاهان از خداي خود مي خواهند تا آنان را در زير پرچم او گرد آورد. ما كه عهد كرده بوديم با همه جان جوياي او باشيم و بوي اورا در هر كوي و برزن استشمام كنيم تا به جايگاهش برسيم و با او عهد و پيمانمان را تجديد كنيم، امروز چه مي كنيم؟ ما كه اسير رنج زمينيم و مي خواهيم تا زنجيرهاي وابستگي و اسارت زميني مان را پاره كنيم و آزادانه و رها بسوي دوست قدم برداريم، اكنون در چه كاريم؟ خانه دوست كجاست؟

[حدیث*خادمه مهدی فاطمه(س)*]

خانه دوست در اين نزديكي است؛
دو قدم گام زخود برداريم،
از سر خويش به راحت گذريم،
دوست را خواهيم ديد.
در زمين همهمه است.
در زمين غوغايي است
و زمين آبستن يك حادثه است.
عهد را دريابيم.
☼☼☼ او به زودي خواهد آمد ☼☼☼