نام قبیله عاد بیست و چهار بار در قرآن آمده است. آنچه قرآن كريم از سرگذشت اين قوم آورده چند كلمه است: يكى اينكه قوم عاد، مردمى بودهاند كه در « احقاف» زندگى مىكردند. كه اين قوم بعد از قوم نوح بودهاند.
(اعراف/69؛ ذاریات/46) آيه سوره استفاده مىشود كه:
آنها مردمى بلند قامت چون درخت خرما بودهاند. (قمر/20؛ الحاقه/ 7)
مردمى بسيار فربه و درشت هيكل.
(اعراف/69)
مردمى بودهاند سخت نيرومند و قهرمان (سجده/15؛ شعراء/130)
و از آيات سوره شعراء و سورههايى غير آن بر مىآيد كه اين قوم براى خود تمدنى داشته و مردمى مترقى بودهاند، داراى شهرهايى آباد و سرزمينى حاصلخيز و پوشيده از باغها و نخلستانها و زراعتها بودهاند و در آن عصر مقامى برجسته داشتهاند و در پيشرفتگى و عظمت تمدن آنان همين بس كه در سوره فجر درباره آنان فرموده:
«أَ لَمْ تَرَ كَيْفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِعادٍ إِرَمَ ذاتِ الْعِمادِ الَّتِي لَمْ يُخْلَقْ مِثْلُها فِي الْبِلادِ».
پس آنها بر توانایی و دارایی خود غره شدند و گفتند: كيست كه از ما نيرومندتر باشد! خداى توانا حضرت هود را از ميان آنان برای قوم عاد مبعوث كرد.
هود عليه السّلام آن قوم را به يكتاپرستى دعوت مي كرد، ولى آنان كافر و مرتكب معصيت و فساد در زمين شدند، خداى توانا آنان را از باران رحمت خود محروم كرد. بادى را (كه شديدترين عذاب بود) براى نابودى ايشان مأمور كرد.
قوم عاد در آیه 65 و 74 سوره اعراف آمده است.