گـلـــواژه هـای عـفـــاف و حـجـــاب ؛ زیباترین اشعار شاعران در تبیین جایگاه و منزلت عفّت و پوشش اسلامی

[شهاب منتظر]

گـلـــواژه هـای

عـفـــاف و حـجـــاب

زیباترین اشعار شاعران در تبیین جایگاه و منزلت عفّت و پوشش اسلامی

[شهاب منتظر]

هنرمندان براي عفاف و حجاب به ميدان آمده‌اند

دبیر دومین همایش بین المللی تجلیل از طلایه داران عفاف و حجاب، با اشاره به آثار دریافت شده در بخش ادبی تصریح کرد:

تلاش هنرمندان ما در این عرصه نشان می‌دهد موضوع عفاف و حجاب پتانسیل خوبی برای بیان مفاهیم والای انسانی داشته و هنرمندان ما مجدانه برای نیل به یک جامعه عفیف با تولید آثار مناسب و زیبا به میدان آمده اند.

به گزارش دبیرخانه اين همايش، همایش " رخ مهتاب در آب" تا تاریخ 20 دی ماه آثار دریافتی هنرمندان عرصه های مختلف را با مضمون عفاف و حجاب پذیرا است.


برای دریافت اطلاعات بیشتر به آدرس http://hijab-isf.ir مراجعه کنید.



نمونه یکی از آثار ارسالی به دبیرخانه همایش:

هیچ بادی تکان نمی دادش...



تکیه اش تا به آسمان ها بود هیچ بادی تکان نمی دادش


در خیابان قدم که بر می داشت هیچ دستی نشان نمی دادش



آن زمانی که شل گره می زد روسری های عشوه را بر سر


سر به زیرانه گرچه می آمد، بوق امّا امان نمی دادش



می خرامید و دلبری می کرد باز آهوی خوش خیال امّا


در چراگاه چشم های هوس هیچ گرگی زمان نمی دادش



تا به روزی رسان توکل کرد، برِکت بین سفره اش گل کرد


شهوت تشنه ی شکم سیران، وعده ی آب و نان نمی دادش



لب بلوار منتظر مانده، کمی از قبل ها معطّل تر


در عوض عشق و حال راننده سفری رایگان نمی دادش



مثل هر روز باد می آمد، بادهایی که بی حیا... امّا


گره اش سفت بود روسری اش، هیچ بادی تکان نمی دادش



علی فردوسی

[شهاب منتظر]

خواهرم ای دختر ایران زمین

یک نظر عکس شهیدان را ببین


در خیابان چهره آرایش مکن

از جوانان سلب آسایش مکن


پوشش زهرا و زینب بهترین

بر تو ای محبوبه خواهر آفرین


پیش نامحرم تو طنازی مکن

با اصول شرع لجبازی مکن


یادت آید از پیام کربلا

گاه گاهی شرمت آید از خدا


در جوارش خویش را مهمان نما

با خدا باش و بده دل را صفا


یاد کن از آتش روز معاد

طره گیسو را مده بر دست باد


زلف را از روسری بیرون مریز

با حجاب خویش از پستی گریز


در امور خویش سرگردان مشو

نو عروس چشم نا محرم مشو


خواهر من قلب مهدی خسته است

از گناه ماست کو رو بسته است


زنده یاد محمّدرضا آغاسی

[مدینه* خادمه یاس فاطمی *]

در کلاس حفظ تقوا و شرف
دختران درند و چادر چون صدف

بهترین سرمایه زن چادر است
زانکه زن را زینت زن ، چادر است

حفظ چادر ، حفظ دین و مذهب است
شیوه زهرا و درس زینب است

حفظ چادر نص قرآن مجید
قفل جنت را بود تنها کلید

حفظ چادر سد فحشا می شود
روسفیدی نزد زهرا می شود

منبع: انجمن حجاب و عفاف

[مولاتی یا فاطمه الزهرا(س)]

‏


دخترم با تو سخن می گویم ‏
زندگی درنگهم گلزاریست ‏
و تو با قامت چون نیلوفر،شاخه ی پر گل این گلزاری ‏
من به چشمان تو یک خرمن گل می بینم ‏
گل عفت ، گل صدرنگ امید ‏

گل فردای بزرگ
گل فردای سپید
چشم تو اینه ی روشن فردای من است ‏
گل چو پژمرده شود جای ندارد در باغ ‏
کس نگیرد زگل مرده سراغ


دخترم با تو سخن می گویم ‏
دیده بگشای و در اندیشه گل چینان باش
همه گل چین گل امروزند ‏
همه هستی سوزند ‏
کس به فردای گل باغ نمی اندیشد ‏
انکه گرد همه گل ها به هوس می چرخد ‏
بلبل عاشق نیست ‏
بلکه گلچین سیه کرداریست ‏
که سراسیمه دود در پی گل های لطیف ‏
تا یکی لحظه به چنگ ارد و ریزد بر خا ک
دست او دشمن باغ است و نگاهش ناپاک ‏
تو گل شادابی ‏
به ره باد مرو ‏
غافل از باد مشو

ای گل صد پر من ‏
همه گوهر شکنند ‏
دیو کی ارزش گوهر داند ‏


دخترم گوهر من ، گوهرم دختر من
تو که تک گوهر دنیای منی ‏
دل به لبخند حرامی مسپار دزد را دوست مخوان ‏
چشم امید به ابلیس مدار ‏
ای گوهر تابنده بی مانند ‏
خویش را خار مبین

‏
اری ای دخترکم ‏
ای سراپا الماس از حرامی بهراس ‏
قیمت خود مشکن ‏
قدر خود را بشناس ‏
قدر خود را بشناس شعر

از مهدی سهیلی

[مولاتی یا فاطمه الزهرا(س)]

این زمهریر فصل شکوفایی تو نیست
چیزی بجز تراکم تنهایی تو نیست


با صدهزار جلوه برون آمدی، ولی
چشمی برای دیدن زیبایی تو نیست


یک تن از این جماعت ابن السلامها
مجنون یک کرشمه لیلایی تو نیست


نامردها بغیر تنت را نخواستند
با قیمتی که خرج تن آرایی تو نیست!


برق غرور وحشی یک ببر ماده کو؟!
در چشمهای آهوی صحرایی تو نیست!


زیباترین! عروسک اهریمنان شدن
شایسته مقام اهورایی تو نیست!

[حدیث*خادمه مهدی فاطمه(س)*]

در کلاس حفظ تقوا و شرف
دختران درند و چادر چون صدف

بهترین سرمایه زن چادر است
زانکه زن را زینت زن ، چادر است

[شهاب منتظر]

بشنو از چادر که در توصیف زن

تار و پودش با تو می گوید سخن


در کــلاس حـــفظ تقوا و شـرف

دختران درّند و چــادر چون صــدف


بهترین سرمایه زن چادر است

زانکـه زن را زیـنت زن چـادر است


حـفظ چـــادر در سـرای اقــتدار

دخــــتران را هـست تــاج افـــتخار


حفظ چادر حفظ دین و مذهب است

شـــیوه زهـــرا و درس زینب است


حفظ چادر سدّ فحشا می شود

رو ســفیدی نــزد زهــرا می شود


حفظ چادر چاره ساز کارهاست

حــافظ گــل از هـجوم خـارهاست


خواهرم چادر برایت زینت است

بهترین گوهر حجاب یک زن است


شاعر: گمنام

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

راه عشق است و خطر، مردِ سفر می خواهد
بُرد با ماست ولی سود و ضرر می خواهد

عرصه ای نیست ولی جنگِ دفاعی دگر است
همسفر! اسلحه بردار که وقت خطر است

وقتِ «هَل یَنصُرُنی» آمده روزِ یاریست
اشکِ غم از قدحِ خونِ شهیدان جاریست

یادمان رفته مگر نوپسران ، مرد شدند ؟!
نو نهالانِ گلستانِ وطن زرد شدند؟!

یادمان رفته مگر یادِ امام و شهدا؟!
که نوشتیم: «دگر جنگ تمام...» و شهدا،

همه بر جمله ی ما سخت تاسّف خوردند
مادرانی که ز دوریِ پسرها مردند

جنگ، آغاز شده ما همه تنها هستیم
و در اندیشه ی آسایشِ فردا هستیم

خطِ اول شده سرخیِ لبِ دلبرها
وای بر غیرت ِما!، وای بر این مادرها!

آتش فتنه ی دشمن، شده سیگارِ خطر
زندگیمان شده یک آینه ی خاک به سر

لحظه ای نیست که با یاد شهیدان باشیم
یادمان رفته که آماده ی میدان باشیم

باز هم قافله ی کشفِ حجاب آمده است
دشمن باخته با طرح ِنقاب آمده است

خواب دیدم که شهیدان ، همه برخاسته اند
عرش، ویران شده و روز حساب آمده است

خون دل می خورد از غربت خود مردی که،
از غمِ مردمِ دنیا به عذاب آمده است

نگذاریم که ویرانه کند دنیا را
دشمنی را که خودش ، خانه خراب آمده است

چنگ بر دامنه ی مُعجزِ قرآن بزنیم
دشمن این مرحله با مکرِ کتاب آمده است

نکند یکسره مدیونِ سوالش باشیم
زینبی را که به دنبال ِجواب آمده است

یادمان رفته مگر «همّت و چمران ها» را؟!
بمب های سحر و غربت انسان ها را

«باکری ها » لب دجله به تماشا هستند
یادمان رفته مگر منتظر ما هستند؟!

یادمان رفته مگر مادرشان «زهرا» را؟!
چادرِ سوخته و بی کسی مولا را؟!

یادمان رفت و نخواندیم و شبی گم کردیم
مصحفِ پاره ی هفتاد و دو عاشورا را

تشنگی را نچشیدیم که بردیم از یاد
عطشِ بی رمقِ حنجره ی دریا را

ما که همسفره ی مولا شده بودیم ولی
پای این سفره نخوردیم غمِ فردا را

روزی از آخرتِ خویش خبر می گیریم
که چه کردیم همه عاقبتِ دنیا را

ولی ای کاش شهیدان نظری بنمایند
بکشانند به خود قبله ی این دلها را...

سارا سادات باختر

[خادمه زینب کبری(س)]

ای شنیــدم که شبی بر سر مد

دختــری بـــا پـــدرش بود به جنگ

پـدر از روی نصیحـت مـی‌گفت کـــه مـکـن پیـــروی از راه فرنــگ

مــرو از خــانـه بـرون بـی‌چادر
بــرتــن خویـش مــکن دامــن تنگ

ای بسا گـرگ که در جامه میش
بهـــر صیــد تــو نـــوازد آهنـــگ

نکننــد ایــن دغــلان از دغلی
بهــر اغفـــال تــو یـک لحظه درنگ

دختــر از روی تعــرض گفتش آنچــه تــو گویـی بـود جمله جفنگ

بـا خــاموش دگـر یــاوه مــگو
کــه تــو پیـــری و بــری از فرهنگ

مــدتی شــد سپری زن جریان تا که یک شب پسری گوش به زنگ

بــا سخنـهای زیبنـدة عشــق
بــا بیــانــات دل انگیــز و قشنـگ

همچو آهو به سخن رامش کرد از ره حیلــه چـــو روبـــاه زرنـــگ

گــوهر عفـت او را زد و بــرد کـــرد دامـــان وی آلــوده بـه ننگ

همچنانی که به خود می‌بالیـد
زیرلـــب زمـــزمــه کـرد این آهنگ

صید با پای خود افتاد بـه دام
مــرغ با میــل خــود افتـاد به چنگ