و نیز امامصادق(ع) به نقل از پدر بزرگوارشان مىفرمایند: «مَنِ اتَّخَذَ امراةً فلیکرِمْها فإنّما الْمَرأَة لُعبةٌ فَمَنِ اتّخَذَها فَلا یُضَیِّعها;(محمدباقر المجلسى، بحارالانوار، ج 100، پیشین، باب 2، ص 224، حدیث 5). هر کس زنى بگیرد، باید احترامش کند. زن شما لعبت و دلبر است، هر کسى لعبتى به دست آورد، نباید آن را ضایع سازد».
از دیدگاه اسلام، زن میهمان محترمى است، که اکرام و احترام نسبت به او لازم و ضرورى است، چه زمانى که او دخترى در خانه پدر است و چه زمانى که همسرى در کنار شوهر و یا مادرى مهربان براى فرزندان باشد که در همه حالات فوق توصیههاى فراوانى در روایات یافت مىشود که دلیل بر لزوم احترام و اکرام نسبت به او است.