کلید

[توحید صمدی]

جلسه ۸۱
انسان در زمان فکر کردن از اعضا و جوارح انصراف پیدا می کند و باید سعی کند توحد داشته باشد.
یکی از عوامل مشوش کردن قوه خیال خوردن حبوبات است و رعایت نکردن طهارت است.
خداوند آدم را به صورت خودش خلق کرد
.عقل از عقال است یعنی زانوبند یعنی محدود بودن را می فهمد.

جلسه ۸۲
حرف زدن عرض است اما چرا بعضی حرف ها تاثیر دارد و بعضی دیگر بی تاثیر ؟
اکثری مردم فکر می کنند من خودرا شناخته اند !(سوالات استاد از فردی که ادعا شناخت من خود را داشت )
سوال : آیا لباس و کفش جز آن من شماست ؟ جواب : خیر ، آنها پوشاک من اند.
سوال : آیا موی سر و ریش شما جز من است؟ جواب : خیر مو اگر چه از لباس نزدیک تر است اما با زدن ریش هنوز من هستم
سوال : آیا رنگ اندام شما جز من شماست ؟ جواب : رنگ بدن از مو نزدیک تر است اما فکر می کنم
رنگ بدن از من جدا باشد .
سوال : آیا دست و پای شما جز من شماست ؟ جواب : بله.
سوال : آیا کسی دست و پایش قطع شده به خودش من نمی گوید؟ جواب :بله حق با شماست.
سوال : آیا قلب یا سر کسی را عوض کنند من او از بین می رود ؟چه اینکه در حال حاضر قلب را پیوند یا
تعویض می کنند و یا در آینده مغز را هم عوض کنند
سوال : آیا من شما را می شود با ذره بین یا میکروسکوپ دید؟
سوال : آیا من را با چشم می توان دید؟

جلسه ۸۳
اگر مردم قدر علم و عالم را می دانستند کسی عالم نمی شد و در گرفتاری جواب مردم بود و وقت ای برای تحقیق نداشت
{ فکر ، حرکت است }
نحوه فکر کردن را منطق به ما یاد می دهد .
ما چطور فکر می کنیم و از جهل به کمال می رسیم و در دنیای مجردات معلوم به مجهول سفر کرده و
جواب را می گیریم .
{ سوال کلید علم است}
هر شخصی در نهاد خودش صدا و آهنگی مخصوص خود را دارد مثلا در خواب تلاوت قرآن را می شنود که به گفته خودش بهترین صدا بوده ، کی بوده : خودش بوده /صوت وقتی هیئت پیدا می کند می شود حرف.

جلسه ۸۴
حرکت در کیف نفسانی عارض برماست .
علم ذات اش جوهر و مجرد است. انسان موجودی است ثابت سیال .
یوم قرآنی فوق یوم هیوی ( علم هیئت ) است .
روز یعنی تجلی حق در ظرف ظهور اشیا و موجودات از او او را می خواهند و حق تجلی می کند .
خیلی از گرفتاری های ما انس با الفاظ است .
از حرکت انتقالی سال و فصول پدید می آید .
آنکه علم تجربی می یابد حرکت در عرض است .
برای حل مشکلات در خودمان به تفکر بنشینیم و کاری به دیگران نداشته باشیم
اصل : فاقد شی معطی شی نمی شود.

جلسه ۸۵
در حرکت استکمالی 6 رکن داریم : 1- موضوع 2- بستر 3- زمان 4- ابتدا 5- نهایت 6- محرک یا مخرج
در حرکت تکمیلی محرک نمی خواهیم
سرشت اینطوری است که هر موجودی نقیض خود را طلب نمی کند .
اقتضا ذاتی حق بر دادن است اما فقیر اقتضای ذاتی اش بر گرفتن است .
قیامت در حرکت استکمالی معنی دارد و قیامت را نباید زمانی گرفت .
در حرکت تکمیلی قیامت نداریم مثلا ائمه قیامت ندارند.
اصل : تحصیل حاصل محال است مثلا کلاس اولی در سال دوم دوباره کلاس اول را طلب نمی کند.
در متن وجود شدت و ضعف نداریم بلکه در شئون وجود است.وجود مبدا و منتهی ندارد ، وجود مبدا منتهی همه است .
روشن است که ما از حرکت به اینجا رسیده ایم.
اگر علمی که داریم را جوهری دنبال کنیم می شود حرکت جوهری در علم.

[توحید صمدی]

جلسه ۸۶
حرکت به 2 صورت است : 1- تدریجی 2- دفعی { خارج شدن نقص به کمال را حرکت می گوییم} زیارت مولودیه برای رفع مشکلات راه سفارش شده است.
العلما وراث الانبیا
تا یک خیری به شما رسید از خودتان نیست از پدر و مادر یا از نیاکان و اجداد شماست .
بزرگترین ذکر نظام هستی علم است و جناب عاقل ذاکر است و با تحصیل کردن قوه خیال در حال پاک سازی است.
غذای قوه وهم علم است و فکر کردن غذای قوه عقل است .
مبادا دروس معرفت نفس جلوی علم دانشگاهی شما را بگیرد .
نفس بالاخره یک فن از شما بیشتر بلد است که اگر مغرور شوید درنهایت شما را زمین می زند.


جلسه ۸۷
هر چیزی که از بیرون بر موضوع اضافه شود آن اضافه شدن را عارض گویند و منظور از موضوع همان موجود است. مثلا آب گرم است ، گرما عارض و آب موضوع است.
اثبات جسم طبیعی با مثال : رنگ ، اندازه و شکل سیب عارض است و هر عارضی نیاز به معروض یا موضوع دارد پس حتما موضوعی باید باشد تا این ویژگی ها برای آن شی داشته باشیم


جلسه ۸۸
موجوداتی که دفعتا آفریده شدند درآنها حرکت معنی ندارد .
جسم تعلیمی عمق ، طول ، عرض و زمان دا رد.اما جسم طبیعی جوهر است و جسم تعلیمی عرض است .
هیچ علم تجربی نداریم که روی جوهر بحث کند مثلا ریاضیات روی کمیت اشیا تحقیق می کند .
جسم طبیعی طول ، عرض و عمق مبهم دارد}
تشبیه : حق نسبت به جسم کل ( عالم ) جسم طبیعی است و آن چیزی که موجودات می بینند جسم تعلیمی حق است .
حرکت جوهری مربوط یه ذات موجودات است و یک لحظه از حرکت نمی ایستد


جلسه ۸۹
مرتاضان هندی با هر آنچه تقاضای نفسشان است مخالفت می کنند تا از عالم دست تصرف بگیرند اما نه از شریعت.
انسان ذوالمراتب است و در هر مرتبه ای نباید خلاف شریعت عمل کند حتی پیامبران و ائمه شریعت را رعایت می کردند.
چه عجیب که تمام غذاهای ما از خاک است. آتش بر گل تفضل وجودی دارد و آتش کارهای دفعی انجام می دهد.


جلسه ۹۰
علم و حرکت شئنی از شئون نفس است.
شعب ریاضیات : حساب- هندسه - هیئت - موسیقی . بین 2 عدد بی نهایت عدد وجود دارد .
پایان یک زمان را (آن ) می گویند و زمان یک امتداد است.
زمان در فلسفه زمان جوهری است و در این زمان آن مطرح است و امتداد زمانی.

[توحید صمدی]

جلسه ۹۱
نظام هستی هدفی جز تعالی من و شما ندارد و اگر شما به طرف حق نروید او به سمت شما می آید.
علم امام ، علم به اسرار موجودات است و اگر بخواهند آن را دارند اما همیشه به حق تعالی توجه دارند. حیوانات از خداوند اسم شریف سمیع و بصیر را می خواهند(به نقل از حاجی سبزواری ) و خداوند آنها را مستقیما تعلیم نمی دهد.
فرشته ها نیز مستقیما با خداوند رابطه مستقیم ندارند بلکه آنها شاگرد انسان است و تنها جایی که
خداوند با موجودی رابطه مستقیم دارد با انسان است و قابلیت باید تعیین سرنوشت کند.
علم یعنی حضور یعنی هرکس عالم تر است حاضر تر است(علم حقیقی) و هرچه انسان عالم تر می شود تصرف اش کمتر می شود. مثلا می گوییم حضرت علی در نماز انگشتری را به فقیر داد خب علی داد اما با واسطه یعنی از طرف حق و عالم به سرالقدر می داند که به که بدهند و به که ندهند.

جلسه ۹۲
خداوند می فرماید اگر کسی با دست خودش سلامتی خودش را به خطر بیاندازد من کاری برای شفای وی نمی کنم مگر در مواردی.
عمل ما بر نسل های آینده اثر می گذارد و همچنین فرزندان شما.
همین که به سمت قبله ایستادید و نماز خواندید از تک تک موجودات نظام وجود دارید تشکر می کنید. زبان تشکر از نظام هستی داشته باشید.
نفس را مشغول بدار که اگر آن را مشغول نکنی او تو را مشغول می کند.
اگر نفس خسته شود دل شکسته و آباد می شود.
تمام موجودات حقایق دارند اما ما باید حقایق را بگیریم.

جلسه ۹۳
اگر قیاس به میان نیاید شر به ذهن نمی آید.
نباید انتظار داشت که عالم را برای ما آفریده اند و هر چه بخواهیم برای ما حاضر شود و هرچه بگوییم بشود.
جزئیات در عالم اصل نیست مثلا من و شما می آییم و می رویم و نمی شود هرچه ما به خیالمان درست بود همان شود.
آنهایی که می خواهند واقعا به حقیقت برسند نباید توقف کنند و یک ذره بدی نباید داشته باشند و واجبات و محرمات را بپاید.
در مسیر راه صبر داشته باشید و کاری به بقیه نداشته باشید و کار خودتان را بکنید.
ما باید از این جهنم کثرت به بهشت وحدت برسیم و نفی خاطرات جانکاه است.
تمام کثرات باشند اما اصل این باشد که شما ساخته شوی و آن تعلقی که نمی گذارد شما به وحدت برسی آن شیطان شماست.

جلسه ۹۴

امتحان ما در هر موقع مطابق با حال ماست و در امتحان سخت است که خمیره ها خودشان را نشان میدهد
تا سن به 40 نرسد آن پختگی و ثبات قدم و سلامت جان استقرار پیدا نمی کند و اگر درخودتان ناآرامی و ناثباتی قدم می بینید زیر 40 معمولا اینطورست ولی اگر بالای 40 باشید و این حال برای شما پیش بیاید مشکل ذاتی است که عموما اینطور نیست
الحمدالله که رهبر کشورمان ثابت قدم و استوار و اطمینان نفس و یقین به خدا دارد که بافشار مردم از حق برنمی گردد.
خودتان را پاک نگه دارید کار درست می شود و باید سرپناه دینی و علمی بگیرید و استوار.
نطفه - اجتماع - مربی - معاشر از 4 اصولی هستند که در انسان 4 رکن اساسی برای انسان شدن هستند.

جلسه ۹۵
خیر به ذات و شر بالاعرض است .در نظام هستی شر بذات نداریم .
عارف ذاتا با خداست .
در کارهای علمی عجله نکنید چون با عجله به مقصود آنطوری که باید نمی رسیم .
تفسیر انفسی قرآن کریم باید از خودت برخیزد منتهی باید کانال وجودی پاک باشد

[توحید صمدی]

جلسه ۹۶
اگر بخواهید موجودات را تک تک ببینید قهرا مقایسه می کنید و به خیال خودت وجود این شی شر است و وجود شی دیگر خیر ؛ باید موجودات را به صورت مجموعه نظام هستی نگاه کنی و با مجموع نگاه کردن بهتر از این بافت نمی توان یافت.
تمام اشیا استعداد دارند اما اگر قرار باشد همه به کمال برسد نمی شود چون نظام هستی محدود است برای همین یکسری موانع هست . مثلا اگر قرار باشد تمام تخم های نارنج به ثمر برسند جای در زمین باقی نمی ماند. عالم طوری تنظیم شده که همه با هم زندگی کنند
و همه چیز بر نظم محض است.
شیطان موجودی است که به دل می آید تا تعلقات فرد را قطع کند .
خداوند فرمود : به عزتم به کبریایم به جلالم قسم هر چیزی که به غیر از من امید وار شدی من قطع اش می کنم .که یا در این نشئه با موت اختیاری با در آن نشئه با موت طبیعی.
خب چرا ؟ چون طبع اولیه هر شخص به حق گرایش دارد مثلا چه موجودی هست که به عدم تمایل داشته باشد
مرگ در متن اش حیات است.

جلسه ۹۷
ما بیش از یک وجود نداریم .
کلید حل تمام معما ها همان توحید صمدی قرآنی است که باید چشیده شود.
لذت در علم مرکب خوابیده وگرنه همه علم بسیط را دارند فقط یادشان رفته .
وجود خلق نمی شود وجود متحقق است و قاعده هر شی وجود آن شی است.

جلسه ۹۸
زمان ظهور حضرت مهدی جزء حقایق نظام هست و حتی خود حضرت هم باخبر نیستند .
جزء منتظران عقلانی و انسانی بقیه الله باشید چون زمان و مکان ندارد.
ابن عربی آیه : ان الله یهدی من یشا و یضل من یشا را اینطور تعبیر می کند : تمام گمراهی ها به یک نحوی هدایت است و شیطان اسم شریف هادی است به سمت گمراهی و هدایت هم به ذات است و گمراهی بلاعرض و همیشه عرض به ذات بر می گردد.
چیزی که در نزد مادون خوش است در نزد مافوق ناخوش است.
اگر یک شی داشته باشیم که نامتناهی باشد و بخواهیم یک شی دیگر که نامتناهی است کنارش بگذاریم پس شی اول نامتناهی نبوده و متناهی بوده.
تمام حد بینی ها ، تمام شر بینی ها زیر سر وحدت عددی است.

جلسه ۹۹
ارتباط ما با خواهر ، عمو ، خاله و .. به واسطه رحم است و آنهایی که رحم ما هستند محرم هستند .
این نشئه طبیعت به عنوان مادر برای ماست و نشئه عقل به عنوان پدر. برنامه تفکر برنامه صله رحم با عالم است.
به تمثلات رسیدن نشانه انسان شدن نیست چه اینکه شمر در واقعه کربلا حضرت صدیقه را تمثل دیدند اما شمر کجا و ابی عبدالله کجا.
برگی از درخت نمی افتد مگر اینکه در آن اسراری نهفته است.
کتاب انسان ساز نیست ، انسان انسان ساز است.

جلسه ۱۰۰
همین گیر و دار روزگار سبب نزول حقایق و اسرار است .
نکته پزشکی : آب دهان انسان اگر در دهان مار ریخته شود مار جان می دهد وبلعکس .
بهشت بذات است و جهنم بالعرض . خیر مطلق و شر نسبی است

[توحید صمدی]

نکات سیر و سلوکی از حضرت آیت الله محمد صالح کمیلی حفظه الله

1. شروع به توبه ي عمل به نحوي كه در اعمال يكشنبه ي اول ذي القعده درمفاتيح الجنان ذكر شده. سالك بايد آن را هر سال تكرار كند و هر چند گاهي در اوايل سلوك آن را بجا بياورد.

2. هميشه با وضو و طهارت بودن.

3. اينكه سالك نفس خود را هر روز به چهار كار متعهد كند:

اول: مشارطه؛ هنگام مشارطه هر روز صبح موقع بيدار شدن از خواب است. و آن اينگونه است كه برنامه ي عملي خود يعني آنچه قرار است از صبح تا شب انجام بدهد و يا ترك كند به خود عرضه دارد بعد از آنكه آن را در جدولي بنويسد و يا اينكه به ذهن بسپارد و با نفس خود شرط ببندد كه به كامل ترين نحوي آن را بجا بياورد.

دوم: مراقبه؛ مراقبه در پله ي دوم بعد از مشارطه است. يعني سالك درطول ساعات روز از چيزهايي كه هنگام صبح عرضه و شرط كرده مراقبت كند. چرا كه مشارطه بدون مراقبه ي هميشگي فايده اي ندارد.

سوم: محاسبه؛ محاسبه قبل از خواب است. اين كار براي آن است كه ببيند آيا به آنچه بر خود واجب كرده بود عمل كرده يا نه. به اين ترتيب اگر جدول عملش كامل بود بايد خدا را شكر كند كه چنين توفيقي داشته و اگر ناقص بود نوبت به مؤاخذه و كيفر نفس مي رسد كه اين كار كار چهارمي به شمار مي آيد پس بايد با قضاي كارهايي كه انجام نداده نقصان خود را جبران كند؛ البته اگر تدارك آن به وسيله ي قضا كردن باشد؛ مانند قضا شدن نماز واجب يا مستحبي، و يا ممكن است راه تدارك طلب حلاليت باشد. چنانچه موضوع حق الناس باشد؛ مثل غيبت كردن و مانند آن و گاهي تدارك كردن گذشته ها كار بيشتري مي طلبد. مثلا آن كه نفس خود را با روزه يا انفاق يا توبه ي مجدد و گريه و استغفار آزار بدهد و بدين ترتيب خودش را با دست خودش به چيزهايي كه با درجه ي ارتكاب جرمش تناسب دارد تنبيه و ادب كند. سالك بايد بداند كه اگر براي مدتي پي در پي به اين دستور العمل پاي بند شود، به زودي خواهد ديد كه چگونه ترك گناهان و انجام واجبات براي او آسان مي گردد و اين دستور حتي نسبت به غير مبتدي ها هم صادق است. هر چند در كميت و كيفيت آن تفاوتي وجود دارد.

4. كم گويي، كم خوري و كم خوابي. اينها در نورانيت قلب تآثير دارد.

5. ذكر هميشگي سالك بايد يكي از موارد زير باشد:«لا اله الا الله» يا «الحمد لله» «يا حي يا قيوم»، «لا اله الا انت سبحانك اني كنت من الظالمين» و «استغفرالله ربي و اتوب اليه» سالك بايد به تناسب حال خود يكي از اين اذكار را آزمايش كرده انتخاب كند. و اما ذكر خاص؛ پس بايد آن را استاد به او بدهد.

6. نفسش را تمرین بدهد بر صمت و سکوت، تا اینکه به ملکه سکوت برسد.

7. سالك بايد هنگام خواب رختخواب خود را مثل مرده درقبر يا حالت خوابيدن محتضر، رو به قبله بيندازد، همچنين در نشستن و مطالعه و بقيه ي كارهايش نيز بايد اين رو به قبله نشستن‌ـ به شرط اين كه سالك به آن عادت كند، حالت تشهد است در نماز، چرا كه ادب ويژه اي در اين حالت ملموس است.

8. خواب او بايد يك چهارم مجموع ساعت هاي شبانه روز باشد، يعني فقط شش ساعت. كسي كه خيلي خسته است مي تواند يك ساعت بيشتر بخوابد.

9. غذا نخورد مگر اينكه احساس گرسنگي شديد كند و دست از غذا بكشد در حالي كه هنوز اشتها دارد. به عبارت ديگر معده ي خود را از غذا سنگين نكند و از خوردن تنقلات مثل تخمه و مانند آن خودداري كند و چيزي ما بين وعده هاي غذايي نخورد.

10. سالك بايد به رسول اكرم (ص) و ائمه طاهرين (ع) توسل داشته باشد و ايشان را در قلب خود حاضر بداند، خصوصا امام عصر(ع) را، چرا كه او همان وجه خداست كه اوليا به آن رو ميكنند. مداومت بر ياد ايشان موجب پديد آمدن ملكه ي حضور مي شود.

11. در خوف و رجا ميانه رو باشد.

12. زماني كه در زندگي مشكلاتي به او روي آورد، چه از نوع قضا و قدر باشد و دست خودش نباشد و چه از نوع ديگر، دهان به «چرا و چگونه» نگشايد. نه به زبان اين حرف را بزند و نه با دل. چرا كه در غير اينصورت اجر و منزلتش ار دست خواهد رفت. با تمرين اين حالت از مرتبه ي رضا و تسليم بهره مند خواهد شد.

13. سعي كند از موارد شبهه انگيز در خوراك، نوشيدني، لباس، خانه و ... دوري نمايد و به آنچه كه شكي در آن ندارد اكتفا نمايد. « رها كن آنچه را شك داري به آنچه در آن شك نداري و يقين داري.» اين مضمون در حديث آمده؛ البته در موارد ضروري و يا جايي كه احتمال گرفتاري به مرض وسواس است. در جايي كه شبهه را از غير شبهه با نور باطن مي توان تشخيص داد و يا جايي كه دليل متقني براي شبهه ناك بودن وجود ندارد و مي توان محل صحيحي پيدا كرد تسامح و اغماض جايز است.

14.به تدريج دوستانش را كم كند و از رفت و آمد با اهل غفلت و دنيا پرهيز كند و آنان را با انتخاب برادران ديني و الهي جايگزين كند و به اندازه ي محبت و شناختي كه با آنها دارد ايشان را زيارت كند و با ايشان رفاقت داشته باشد، آن هم به اين شرط كه به درد هم بخورند و همديگر را در راه خدا كمك بدهند.

15. كار خير را بخاطر مرسوم و متعارف بودنش، يا بر اساس تقليد و يا عادتي از عادات عرفي انجام ندهد، طوري كه خود را براي انجام دادن آن كار بخاطر رسومات اجتماعي و يا سنت هاي ساختگي خانوادگي و قومي و خويشان مجبور ببيند. و در صورت لزوم اين قبيل كارها را به مقدار اضطرار و با نيت اخلاص براي خدا انجام دهد. سيد بحرالعلوم رحمه الله در رساله اش آورده ترك عادات و رسوم، يكي از منازل سلوك است.

16. سالك بايد از اهل غفلت دوري كند. اهل غفلت ممكن است شامل خويشاوندان و زن و بچه نيز باشد. لذا بايد در اداي حقوق ايشان به مقدار لازم از معاشرت اكتفا كرد.


17. با غفلت و نيات بد به وسيله ي تذكر هميشگي و به وسيله ي ايجاد قلبي كه از رذائل با كسب فضايل پاك و سليم شده، بجنگد. و اما بدست آوردن اخلاق حميده و دوري از اخلاق ناپسند نيز نقش مهم در تزكيه و تهذيب نفس دارد كه قبل از وارد شدن به ميدان عرفان و سلوك باطني مي باشد.


18. بر حسن اخلاق و معاشرت خود با پدر و مادر، خانواده، همسايه ها و كسي كه با او به سببي برخورد دارد محافظت نمايد. (منظورش خوش برخوردي با مردم است. )


19. در سختي هاي راه به خدا و استادش اعتراض نكند.


20. در حضور و غياب استاد احترام او را كاملا نگه دارد و ارتباط روحي خود را با او حفظ كند و در غياب او وي را دعا نمايد، هر چند كه غيبت او به طول بينجامد و در سرزمين ديگري باشد.

[توحید صمدی]

21. خدمت به استاد، رفقا و فقرا تمام كارها را آسان مي كند.

22. مدارا كردن با نفس خود در جميع مراحل سير و سلوك و شناخت اينكه سير مراحل تدريجي است و يكدفعه انجام نخواهد شد، درك اين مطلب امري ضروري است و سالك نبايد از آن غافل شود.

23. با ذريه ي رسول خدا (ص) با بزرگي و كرامت برخورد كند و در حد توان خود در برآوردن حاجات ايشان بكوشد.

24. قبل از خواب آيه الكرسي و برخي از سوره هاي قرآن را بخواند، خصوصا مسبحات شش گانه را، يعني سوره هاي حديد، حشر، جمعه، اعلي، تغابن و صف.

25. وقتي را براي تفكر در نشانه هاي آفاقي و انفسي عالم هستي اختصاص دهد.

26.سجده ي يونسيه را كه طولاني هم هست بجا بياوريد، به اين ترتيب كه ذكر «لا اله الا انت سبحانك اني كنت من الظالمين» را اقلا چهار صد مرتبه در سجده بگويد، گر چه بيشتر از اين هم مي توان گفت. سالك بايد در بيرون آمدنش از ظلمات نفس به خدا ملتجي شود و به اين نيت سجده مذكور را انجام دهد و در آغاز عمل كردن به اين سجده بايد يك سال به آن مداومت بورزد.

27.در شب جمعه و عصر جمعه سوره ي قدر را صد مرتبه بخواند.

28.دست راست خود را بعد از نماز صبح روي سينه خود بگذارد و هفتاد بار بگويد «يا فتاح» و با آن فتوحات قلبي را براي خود نيت كند.

29.انگشتر عقيق و فيروزه در دست راست كند.

30.بعضي اعمال مستحبي، مانند صدقه و نماز نافله مخصوصا نماز شب را انجام دهد. زيرا محال است كه سالك بدون تهجد و نماز شب و بيدار بودن در آخر شب و مناجات و تلاوت قرآن و تفكر عرفاني مفيد و چيزهايي از اين قبيل كه انجامش آسان باشد، به جايي از مقامات عرفان برسد.

31.قرائت سوره ي «يس» در هر صبح و قرائت سوره ي واقعه در هر شب، بهترين وقت تلاوت واقعه ركعت اول نافله ي عشا مي باشد.

32.مداومت بر خواندن زيارات و ادعيه ذيل: «زيارت جامعه ي كبيره» در شب يا روز جمعه. «زيارت عاشورا» در هر روز چنانچه امكان دارد. «زيارت آل ياسين» ويژه ي امام مهدي(ع)، هر صبح جمعه به همراه دعاي ندبه. «دعاي سمات» قبل از غروب روز جمعه. «دعاي عهد» ويژه ي امام حجت ـ عجل الله تعالي فرجه الشريف ـ ودعاي «صباح» ويژه ي امام علي(ع) در هر صبح گاه. مناجات «خمس عشر» و مناجات امام علي(ع) و دعاي «حزين» كه بعد از نماز شب خوانده مي شود و دعاي «مكارم اخلاق» و برخي از ادعيه ي صحيفه ي سجاديه كه با حال و وقت سالك مناسبت دارد. و دعاي «اللهم عرفني نفسك» بعد از نمازها و دعاي «يا من تحل به عقدالمكاره» و دعاي « اعددت لكل هول لا اله الا الله». نيز بايد سالك قبل از شروع دعا و زيارت و يا هم زمان با خواندن آنها خاشعانه و خاضعانه و با حضور قلب و توجه معنوي، سعي در توجه و تفكر و مطالعه ي همراه با مدارا و طمأنينه داشته باشد و در به دست آوردن اين معني در محل و منزل و هوا و مكان مناسب و در آماده كردن اسباب و ملزومات آن كوشش نمايد. والله هو الموفق المعين.

33.روزه مستحبي بگيرد. چنانچه در ايام البيض هر ماه و ايام خاص در طي سال وارد شده است. البته هر وقت كه برايش امكان داشته باشد و با سلامتي مزاجش نيز سازگاري داشته باشد.

34.به زيارت اهل قبور و امامزاده ها و مراقد علما و بزرگان برود ولو هفته اي يك بار در شب هاي جمعه (عصر پنجشنبه) بین قبور بنشيند و در مرگ تفكر كند و از آن عبرت بگيرد.

35. به زيارت مؤمنين و علماي رباني و پيران كهنسالي برود كه در مجالست با ايشان و نگاه كردن به چهره ي ايشان به ياد خدا و آخرت مي افتد و تحت تأثير موعظه ها و نشست و برخاست با ايشان قرار مي گيرد.
36.به زيارت مشاهد شريفه و عتبات مقدسه و حج عمره برود و همه ي اين ها را نه مانند مردمي انجام دهد كه براي ثواب و بر آوردن حاجات به زيارت مي روند. بلكه زيارت سالك بايد بر مبناي معرفت، نور، بصيرت، حب، عشق و تقويت حالت حضور هميشگي باشد؛ كما اينكه نماز عارف و حالات عرفاني اش مقيد به زمان اداي فريضه نيست، بلكه در همه ي اوقات متذكر خداي سبحان است و حالت نماز دارد.
37.مطالعه ي احوال عرفا و كلمات و وصاياي ايشان از كتب معتبري مثل «تذكره المتقين» نوشته ي شيخ محمد بهاري همداني و «المراقبات» تأليف مرحوم ميرزا جواد آقا ملكي تبريزي و دو كتاب معروف ديگرش «رساله ي لقاء الله و اسرار الصلاه» و «جامع السعادات» و «معراج السعاده» علامه ي نراقي و كتاب هاي علامه ي تهراني و مخصوصا كتاب «لب اللباب» و «روح مجرد» و ديوان اشعار مرحوم ابن فارض مصري و همچنين حافظ شيراز و مثنوي مولوي.

38.مطالعه ي هفتگي حديث عنوان بصري كه در كتاب روح مجرد نيز ذكر شده است.

39.سالك بايد خود را هر روز به تلاوت قرآن ملزم كند و اقلا پنجاه آيه بخواند.

40. نسبت به حضور در جلسات هفتگي كه در محضر استاد و رفقايش تشكيل مي شود مداومت كند، البته اگر چنين مجالسي برقرار باشد.

با تشکر از وبلاگ بقاء فنا

[توحید صمدی]

نکاتی از کتاب آداب الصلوه عارف کامل واصل روح الله موسوی خمینی عطرالله تربته

1-راه آخرت باریک و طریق انسانیت حدید است.

2-محروم ماندن از کمالات و برکات باطنیه نماز که موجب سعادات ابدیه است از اعلی مراتب خسران و زیانکاری است که پس از خروج از این نشئه حسرت هایی دارد که عقل ما از ادراک آن عاجز است.

3-ما تا در حجاب عالم طبیعت هستیم از آن عالم ادراکی نمی توانیم بکنیم.

4-توجه به عز ربوبیت و ذل عبودیت از آداب نماز است.

5-هرچه نظر انیت و انانیت و خودبینی و خودخواهی در انسان غالب باشد از کمال انسانیت دور و از قرب ربوبیت مهجور است.

6-حجاب خودبینی و خودپرستی از جمیع حجب ضخیم تر و ظلمانی تر است.

7-اول شرط سلوک الی الله،خروج از منزل انیت و انانیت است.

8-تا بقایای انانیت در نظر سالک است و جدران شهر خودی و اذان اعلام خودخواهی مختفی نشده در حکم حاضر است نه مسافر و مهاجر.

9-هرچه سالک به مقام ذل خود بیشتر پی ببرد عبادت روحانی تر می شود.

10-پیامبر خدا صلی الله علیه وآله:اللهم ارنی الاشیاء کما هی(خدایا اشیا را همانگونه که هستند به من بنمایان)


11-سالک باید در تمام مقامات خود را تلخیص از انانیت و انیت کند و خودبین و خودخواه نباشد که سرچشمه اکثر مفاسد است.

12-الدهر یومان یوم لک و یوم علیک.

13-خشوع یعنی خضوع تام همراه با خوف یا حب.

14-تحصیل خشوع از طریق علم یا ایمان صورت می گیرد.ص14

15-اعتقاد و علم غیر از ایمان است.شیطان به فرموده قرآن علم به مبدا و معاد دارد مع ذالک کافر است.علم به کتب و رسل و ملائکه دارد ولی خدا او را کافر خطاب کرده و از زمره مومنان او را خارج کرده.ص14

16-هر اهل علمی اهل ایمان نیست.

17-در جمیع اطاعات و عبادات هیچ یک به مرتبه نماز نمی رسد.ص16

18-باید کم کم با تذکر و توجه قلبی و مداومت به ذکر عظمت حق قلب را خاشع نمود.ص16


19-از آداب قلبیه عبادات خصوصا ذکر،طمانینه است.ص16

20-طمانینه یعنی شخص عبادت را از روی سکونت قلب و اطمینان خاطر به جا آورد.

21-امام صادق علیه السلام:قلب خود را قبله زبانت قرار بده،جز با اشاره قلب و موافقت عقل و رضای ایمان زبان مجنبان.

22-اگر انسان اذکاری را مرتب و با توجه بگوید کم کم زبان قلب گویا می شود و زبان ظاهر تابع زبان قلب می شود و اول قلب ذاکر می گردد و پس از آن زبان.ص17

23-قرآن در جوانی باید بسیار خوانده شود تا در دل نقش بندد.

24-انسان در جمیع حرکات و افعال باید سوءظن کامل به خود داشته باشد.

25-اگر انسان سوره ای را فراموش کند آن سوره در بهترین صورت در آخرت برای او ظاهر می شود و شخص آرزو می کند که آن مال او شود.ص19

26-الذین هم علی صلواتهم یحافظون-یکی از مصادیق حفظ نماز حفظ آن از تصرفات شیطانی است.

27-خلوص از تصرف شیطان که مقدمه اخلاص است به حقیقت حاصل نشود مگر آنکه سالک در سلوکش خداخواه باشدو خودخواهی و خودپرستی را که منشأ تمام مفاسد و ام الامراض باطن است زیر پا نهد.

28-سالک آخرت در هر رشته ای از رشته های دینی باشد دو کار دارد:اولاً مواظبت و دقت دوماً پناه بردن به ذات خدا در خلوات و تضرع.ص22

29-خدایا قلوب ما را از غلّ و غش و شرک و شک پاک فرما.ص22

30-سالک باید عبادت را از روی نشاط و بهجت قلب و انبساط خاطر بجا آورد و از کسالت و ادبار نفس در وقت عبادت احتراز شدید کند.ص23

31-مطلوب در عبادات آن است که باطن نفس صورت عبودیت پیدا کند.ص23

32-امام باقر علیه السلام:خداوند هرگاه که دوست داشته باشد بنده ای را،راضی شود از او به کم.ص27

33-امام حسن عسگری علیه السلام:هنگامی که قلوب نشاط و بهجت دارند به آنها امانت بسپارید و وقتی گریزانند آنها را واگذارید.

34-اولین شرط سلوک،عزم است.ص25

35-انسان در هر مرتبه ای از کمال است باید آن حقیقتی را که ادراک نموده به قلب بفهماند.ص28

36-در اول امر انسان باید این ادب یعنی تفهیم را ملحوظ دارد تا زبان قلب که مطلوب حقیقی است گشوده گردد.ص29

37-در اذکار باید توجه داشت که زبان قلب را گویا کنیم.

38-حضرت علی علیه السلام:با قرآن بر دلهای سخت خود بکوبید و بر آن مباشید که سوره را به آخر برسانید.

39-ذکر لسانی بدون ذکر قلبی بی مغز و از درجه اعتبار بکلی ساقط است.

40-رسول خدا صلی الله علیه و آله:خدای تعالی نظر به صورتهای شما نمی کند بلکه نظر به قلبهای شما میکند.

[توحید صمدی]

41-اقرا کتابک کفی بنفسک الیوم علیک حسیبا سوره اسرا14


42-نمازی که معراج مومن است و قربان متقی است چرا باید شما را از ساحت مقدس تبعید و از درگاه قرب الهی دور کند.ص34


43-شرمساری های اینجا سریع الزوال است به خلاف آنجا که روز به روز حسرت و ندامت است.ص34


44-شیطان مسامح قلب ما را چنان گرفته که هیچ یک از آیات و اخبار به گوش قلب ما نرسد و از ظاهر گوش حیوانی تجاوز نکند.ص35


45-امروز که اراده انسان قوت دارد و قوای جوانی برقرار است و درخت معصیت برومند نیست و سلطنت شیطان در نفس مستحکم نشده و نفس جدیدالعهد به ملکوت و قریب الافق به فطرت الله است و شرایط حصول و قبول توبه سهل است شیاطین نمی گذارند انسان قیام به توبه کند و این درخت سست را ریشه کن کند.ص35


46-طمع شیطان از انسان دزدیدن ایمان است.ص36


47-شیطان دخول در گناهان را مقدمه دزدیدن ایمان قرار می دهد تا به نتیجه مطلوبش برسد.


48-بزرگترین رحمت های الهی قرآن است تو اگر به رحمت ارحم الراحمین طمع داری و آرزوی رحمت واسعه داری از این رحمت واسعه استفاده کن.ص37


49-محضر حق را ادبی است که غفلت از آن از مقام عبودیت دور است.ص38

50-رسول خدا صلی الله علیه و آله:آیا نمی ترسد کسی که صورت خود را در نماز برمیگرداند صورت او چون روی حمار شود. ص38


51-از نماز تو مال تو نیست مگر آنکه به قلبت اقبال به آن کنی.


52-کلید درِ سعادت و درهای بهشت و کلید درِ شقاوت و درهای جهنم در این دنیا در جیب خود تو است.ص41


53-اگر جوانی،مگذار به پیری رسی که در پیری مصیبتهایی داری که پیرها میدانند و تو غافلی.


54-مانع حضور قلب در عبادات،تشتّت خاطر و کثرت واردات قلبیه است.ص42


55-هر یک از قوای ظاهره و باطنه نفس قابل تربیت و تعلیم است.ص43


56-طریق عمده رام نمودن خیال عمل نمودن به خلاف است.ص44


57-برق امید،انسان را به کمال سعادت خویش میرساند.ص45


58-قلب ما باور نکرده که سرمایه سعادت عالم آخرت و وسیله زندگانی روزگارهای غیرمتناهی نماز است.ص45


59-حب به شئ از ادراک نتایج آن پیدا می شود.ص45


60-اکنون این سردی و سستی که در ماست از سردی فروغ ایمان است.ص46

61-از وظایف سالک آن است که در خلال مجاهده از اعتماد بنفس بکلی دست بکشد و جبلّتا متوجه به مسبب الاسباب و فطرتا به مبدا المبادی گردد.ص46


62-قلب به هرچه علاقه و محبت پیدا کرد قبله توجه آن همان محبوب است.ص47


63-پیامبر خدا صلی الله علیه و آله:لیغان علی قلبی و انی لاستغفرالله فی کل یوم سبعین مره.


64-اگر نماز ما بویی از عبودیت داشت،ثمره اش خاکساری و تواضع و فروتنی بود،نه عجب و خودفروشی و کبر و افتخار که هریک برای هلاکت و شقاوت انسان سببی مستقل و موجبی منفرد است.ص47


65-انسان دارای حب دنیا از جمیع فضائل معنویه برکنار است.ص49


66-کسی گمان نکند بدون تطهیر ظاهر مملکت انسانیت می توان به مقام حقیقت انسانیت نائل شود یا می تواند تطهیر باطن قلب کند.ص56


67-نصیحت از حقوق مومنین است به یکدیگر.


68-مراتب طهارت:1-طهارت ظاهریه2-طهارت از اخلاق فاسده3-طهارت قلب


69-طهارت از اخلاق فاسده با آب طاهر علم نافع و ارتیاض شرعی صالح ممکن است.ص57


70-قذارات عالم قلب که مبدا تمام قذارات است عبارتست از تعلّق به غیر حق و توجه به خود و عالم و منشأ آن حب دنیا است و حب نفس.ص57


71-تا ریشه حب نفس در دل سالک است اثری از محبت الله پیدا نشود.ص58


72-مدعی خواست که آید به تماشاگه دوست دست غیب آمد و بر سینه نامحرم زد


73-وقوف در حدود و قناعت از معارف از تلبیسات بزرگ ابلیس و نفس اماره است.ص59


74-بر انسان لازم است با تفکر در حال انبیا و اولیای کمّل صلوات الله علیهم و تذکر مقامات آنها جهل مرکب را از قلب خود شستشو دهد.ص59


75-بالاترین قذارات معنویه که تطهیر آن با هفت دریا نتوان نمود قذارات جهل مرکب است که منشأ آن انکار مقامات اهل الله و ارباب معرفت است و مبدأ سوءظن به اصحاب قلوب است.ص58


76-تا انسان در عالم طبیعت است در تحت تصرفات جنود الهیه و جنود ابلیسیه است.ص59


77-تا انسان در این نشئه است خروج از تصرف شیطان و ورود به حزب ملائکه الله برایش مقدور و میسور است.ص60


78-پس از طهارت قلب (تسلیم نمودن قلب به حق)،قلب نورانی شود بلکه خود از عالم نور و درجات نور الهی گردد.


79-این کتاب بزرگ الهی که از عالم غیب الهی و قرب ربوبی نازل شده و برای استفاده ما مهجوران و خلاص ما زندانیان سجن طبیعت و مغلولان زنجیرهای پیچ در پیچ هوای نفس و آمال به صورت لفظ و کلام در آمده از بزرگترین مظاهر رحمت مطلقه الهی است که ما کور و کرها به هیچ وجه از آن استفاده نکردیم و نمی کنیم.ص66


80-انسان چون ذلت عبودیت خود را نصب العین نمود و متوجه به اضطرار و فقر و امکان ذاتی خود شد و از تعزّز و غرور و خودخواهی بیرون آمد بابی از رحمت به روی او گشاده گردد.ص67

[توحید صمدی]

81-بهتر آنست که سالک الی الله پای سلوک خود را بشکند و از اعتماد به خدا و ارتیاض و عمل خود یکسره خارج شود و برائت جوید و از خود و قدرت و قوّت خود فانی شود تا مورد عنایت شود( مانند کودکی که به راه رفتن خود اعتمادی ندارد لذا مورد دستگیری پدر و مادر خود قرار می گیرد.)ص67


82-با زبان دل باید گفت:امَّن یجیبُ المضطرَّ اذا دعاهُ و یَکشفُ السوء.


83-طهارت ظاهر موجب طهارت باطن گردد.ص69


84-وضو نشان می دهد که حتی نباید با آلودگی های ظاهری در محضر ربوبیت حاضر شد تا چه رسد به آلودگی های قلبی و معنوی.ص68خلاصه


85-خدای تعالی نظر نمی کند به صورتهای شما بلکه نظر می کند به دلهای شما.ص68


86-آنچه از عالم خلق لایق نظر به کبریای عظمت و جلال است قلب است و دیگر جوارح و اعضا را از آن نصیبی نیست.ص69


87-انسان باید در هنگام وضو طهارت ظاهری را به باطن سرایت دهد و قلب خود را که مورد نظر حق بلکه منزلگاه حضرت قدس است از غیر حق تطهیر کند.ص69


88-عبادات صوریه نازله ی عبادات قلبیه است.ص73


89-بدون تطهیر قلب اگر با هفت دریا اعضای صوری را شست و شو نماید تطهیر نشود و لایق مقام حضور نگردد.ص70


90-حب دنیا و حب نفس که اکنون در انسان است از شئون همان میل به شجره و اکل آن است.ص72


91-انسان تا در حجاب تعیّن اعضا و طهارت آنها است و در آن حد واقف است از اهل سلوک نیست.ص72


92-جنابت،فنای در طبیعت و غفلت از روحانیت و دخول در اسفل السافلین است.ص73


93-در هنگام غسل باید غسل باطن را لازم تر شماری.ص74


94-توجه به غیر،اصل شجره منهیه است.ص74


95-فانه لا صلوه الا بطهور.ص74


96-اگر بخواهی که از جنابت پدر(حقیقی)خارج شوی و لایق حضرت محبوب شوی باید با آب رحمت حق،باطن دل را غسل دهی و از اقبال به دنیا توبه کنی.ص76


97-تا تقوای تامّ ملکی دنیایی بر وفق دستورشریعت مطهره حاصل نشود،تقوای قلبی رخ ندهد.ص78


98-تمام مرتبه تقوا مقدمه این مرتبه است و آن ترک غیر حق است.ص78


99-باطن عالم طبیعت قذارات است و در مکاشفه علویه،دنیا جیفه و مردار است.ص83



100-چون انسان خود را شناخت و ذل احتیاج خود را دریافت باب کبر و بزرگی را بر خود فرو بندد و از گناه فرار نماید.ص84


101-ایمان به اینکه متصرف در مملکت وجود و عوالم غیب و شهود حق تعالی است و دیگر موجودات را تصرفی نیست موجب بسیاری از کمالات نفسانیه و اخلاق فاضله ی انسانی گردد.ص86



102-پای ما لنگ و منزل بس دراز دست ما کوتاه و خرما بر نخیل ص86


103-خُلق رضا که یکی از اخلاق کمالیه انسانی است در تصفیه و تجلیه نفس تاثیرات بسیاری دارد که قلب را مورد تجلیات خاصّه الهی قرار می دهد.ص86


104-گاه شود که با یک نظر از روی حقارت به یکی از بندگان خدا سالک از اوج اعلی به اسفل السافلین پرتاب شود و جبران آن را به سالهای دراز نتواند بنماید.ص87


105-در لباس پوشیدن انسان نباید فضلات کِرم و لباس گوسفند را مایه اعتبار و شرف خود پندارد"


106-از آنجا که فهمیده می شود ظاهر و باطن بر هم اثر دارند انسان طالب حق باید در انتخاب ماده و شکل لباس آنچه را که در روح تأثیر بد دارد و قلب را از استقامت خارج و از حق غافل می کند و وجهه روح را دنیایی می نماید احتراز نماید.ص87


107-تو را ز کنگره عرش می زنند صفیر ندانمت که در این دامگه چه افتادست ص88


108-حضرت صادق علیه السلام:العارف شخصه مع الخلق و قلبه مع الله لو سهی قلبه عن الله طرفه عین لمات شوقا الیه.ص95


109-ای عزیز، اوضاع عالم آخرت را با این عالم قیاس مکن که این عالم را گنجایش ظهور یکی از نعمتها و نقمتهای آن عالم نیست.ص96


110-ظلمات وهمیّه بکلّی مستور گردد.ص97


111-باید باطن خود را در ستر خوف و رهبت و ظاهر خود را در ستر طاعت قرار دهی.ص99


112-اشتغال به عیب خود پیدا کن تا درِ اصلاح به تو باز شود.ص99


113-برحذر باش از اینکه عمر خود را فانی کنی برای عمل دیگران و نتیجه اعمال تو به دفتر دیگران نوشته شود.


114-فراموشی گناه خویش از بزرگترین عقوباتی است که حق تعالی در دنیا انسان را مبتلا می کند،چه که به اصلاح نفس قیام نکند.ص100


115-دار طبیعت مسجد عبادت حق است و سالک برای همین مقصد در این نشئه آمده.ص102


116-وقتی انسان هستی را مسجد حق دانست نباید آن را با پلیدی های گناه آلوده و نجس کند.ص103خلاصه


117-قلب انسان امام وجود اوست و با فساد او همه اعضا فاسد می شوند پس باید از آن محافظت نمود.ص103خلاصه


118-سالک باید از جمیع مناسک و عبادات،معرفت الله را طلب کند و در همه مظاهر،خداجو باشد و نعمت و کرامت ، او را از صحبت و خلوت باز ندارد.ص104


119-چون قلب آنها از عالم آخرت باخبر است و ایمان قلبی به نعم همیشگی و لذات دائمه ی عالم آخرت آوردند اوقات خود را غنیمت شمارند و تضییع اوقات خود نکنند.ص109


120-اَبیتُ عندَ ربّی یُطعِمنی وَ یسقینی.


121-اشتغالات قلبیه را در وقت نماز کم بلکه قطع کن.ص111


122-امام حسین علیه السلام وقتی وضو می گرفت رنگش تغییر می کرد و مفاصلش می لرزید.ص112


123-ای ضعیف آداب قلبیه اوقات آن است که خود را مهیا کنی برای ورود به حضور مالک دنیا و آخرت و مکالمه با حضرت حق.ص113


124-باید با قلبی خجل و ذلت و بیچارگی و ضعف وارد محضر شوی.ص113


125-ذلت خود را نصب العین خود گردان.ص114

با تشکر از وبلاگ انسان الهی

[توحید صمدی]

نکاتی از عارف واصل سید هاشم حداد قدس الله روحه

1- برترين گريه ها ، گريه ي بنده است بر آنچه كه در آن با ياد خداوند موافق نبوده است.


2- جوانمردي ، منصف بودن در حق ديگران و مطالبه نكردن انصاف خود از ديگران است.


3-بهترين طاعتها ، حفظ اوقات است . آن به اين است كه بنده ي سالك فقط به خودش بپردازد و تنها خدايش را در نظر بگيرد و جز به زمان فعلي خود كه در آن حضور دارد فكر ننمايد و همچنان كه الله پروردگار توست تو هم بايستي در هر حال بنده ي او باشي.


3-اخلاص ، رمزي است ميان خدا و بنده كه نه فرشته آن را مي داند تا ثبت كند و نه شيطان ، تا آن را به تباه كند و نه هواي نفس تا آن را به سمت خود جلب نمايد.


4-تو نيروي رضا را در كارهايت به كار گير و نگذار كه رضا ، تو را به كار گيرد . زيرا در صورت دوم با حجاب پي بردن به لذت آن از حقيقتهاي آنچه در بررسي توست باز مي ماني.


5-اگر بنده يك ميليون سال رو به خدا باشد و لحظه اي از او روي بگرداند ، آنچه از دست داده بيشتر است از آنچه به دست آورده.


6-كسي كه افعال و احوال خود را در هر زمان با قرآن و سنت نسنجد افكار و خواطر خود را مورد اتهام و بازرسي قرار ندهد ، او را در فهرست مردان خدا به شمار نياور.


7-هيچگاه عارف خواسته محب شكوه و گله ، بنده طلب و خواهش ترسو آرامش نخواهد داشت و هيچ كس نمي تواند از خداوند بگريزد.


8- جز " الله " هيچ موجود مؤثر و دانشمند قدرتمندي كه زنده و وجود مستقل داشته باشد در عالم هستي وجود ندارد.


9- فقط توحيد است كه حق است و همان پناهگاه اهل توحيد است و راه نجات فقط منحصر در توحيد است . توحيد محور عارفين خداست و كسي كه داراي بصيرت باشد از درهاي توحيد عبور مي كند و سلطنت او را به وضوح مي بيند و با اين مشاهده ي توحيدي ديگر خود را نمي بيند ، پس در اين حالت است كه شان و مقام او را بزرگ مي شمارد.

با تشکر از وبلاگ طریق الی الله 2