l lı.✿. llı.✿.ıllفاطمه(سلام الله علیها) الگوی مهدی (علیه السلام) llı.✿. llı.✿.ıll

[نیایش*خادمه یوسف فاطمه(س)*]

l lı.✿. llı.✿.ıll فاطمه(سلام الله علیها) الگوی مهدی (علیه السلام) llı.✿. llı.✿.ıll










عن مولانا المهدی علیه السلام:

«فی ابنة رسول الله لی اسوة حسنة.» .

فاطمه علیها السلام الگوی مهدی علیه السلام و همه‏ ی مهدی زیستان است.

پیامبر صلی الله علیه و آله نیز از پیش‏تر فرموده بود:

«فاقتدوا (فاهتدوا) بالزهرة.» .



چشم به راه مهدی علیه السلام

باید الگوی مولا و مقتدای خود را نیک بشناسد تا در فراز و فرود ایام،
توانایی موضع‏گیری مناسب را داشته باشد.

ضروری است در ایام سوگ مهدی علیه السلام - فاطمیه - به بازشناسی
دوباره‏ ی اسوه‏ اش زهرا علیها السلام بپردازیم.

[نیایش*خادمه یوسف فاطمه(س)*]

زهرا علیها السلام کوثر خدا است.
لیلة القدر خدا است. جلوه‏ی جمال خدا است و تفسیر جلال خدا.

زهرا علیها السلام ادامه ‏ی رسول صلی الله علیه و آله است و
همتای علی علیه السلام و مادر مهدی ( علیه السلام) .

زهرا علیها السلام، حصن حصین ولایت است و آموزگار متین شهادت.

زهرا علیها السلام تلاوت بیداری است; سایبان شوق است;
تولد بالغ تاریخ است و بهار سرشار دل‏های آشنا.

زهرا علیها السلام معرف نهایت کمال زن است و اوج عروج یک انسان.

چشمه‏ ی غدیر درباغ دستان پرتوان او، به بلوغی رسید، و غدیریان
از دامان عصمت او، به رویشی رسیدند.

[نیایش*خادمه یوسف فاطمه(س)*]

ما، درباره ‏ی زهرا علیها السلام بیش‏تر به توصیف پرداخته ‏ایم و نه تبیین

و آن چه نیاز نسل معاصر ماست

تبیین است، و نه توصیف، تطبیق است و نه توجیه.

پیچیدگی برخورد و عمق نگاه زهرا علیها السلام همچون دشت نیست

که نشسته تا آخرش را ببینی و کرانه ‏هایش را در آغوش نگاهت ‏بنشانی

دریایی است‏ بی‏کرانه، کوهی است ‏به بلندای تاریخ.

همین است که هرچه به قله ‏اش نزدیک‏تر شوی، چشم ‏انداز بیش‏تری می‏بینی

در حالی که بیش از یک سویش را ندیده‏ ای.

[نیایش*خادمه یوسف فاطمه(س)*]

پیچش گام‏های زهرا علیها السلام چنان منشوری است که ابعادش به
عدد زاویه ‏ی دیدها و حوادث روزهاست.

من می‏خواهم از این بی‏کران بلند بی‏نهایت، سطری بنویسم.
آیا توانی هست؟

من می‏خواهم به عشق نوشیدن قطره‏ای از جام ولایش وبرگرفتن نمی
از یم صفایش، جلوه‏ای از جلوات و شمه‏ای از ملکاتش را بنگارم.
آیا رخصتی هست؟

چگونه می‏توان سوزش شمع، خیزش موج، غرش رعد، ریزش ابر،
صبوری سرو و ایستادگی نخل را نوشت؟

به راستی مگر می‏شود آن را که آسمان و خورشید و ماه، وسعت و نور
و زیبایی را، اقاقی‏ها عطر را، کبوتران پرواز را و چشمه ها طهارت را، از او
به عاریت گرفته ‏اند، به تحلیل نشست؟

به راستی مگر می‏شود آن را که با خط خود، غزل آفتاب را بر پوست
هر ستاره می‏نوشت، تحلیل کرد؟

همو که طنین فریادش، همپای ضربت ‏خندق است.

مگر می‏شود آن را که در جغرافیای خانه ‏ی گلی‏ اش، تاریخ رنج‏ها و
رنج‏های تاریخ جا گرفته، به تحلیل نشست؟

همو که دشمن در وسعت ‏سینه ‏ی سبزش، برای شمارش دسته دسته ‏ی
دردهایش، عمری به درازای زمان می‏خواهد.

کسی که نوشته‏ ها هم اقرار دارند که هنوز تمامی او بر آنان نیز
نامکشوف مانده.

چگونه می‏شود آن را که خورشید در تابوت او غروب کرد وملایک
به عشق دیدار او به سجده در افتادند و با اشک‏هاشان راهش را تا به
خدا علامت گذاردند، تحلیل کرد؟

چگونه می‏شود آن را که در درنگ کوتاهش، به کوتاهی فرود شتابان
فواره تا خاک، تمامی بار امانت‏ خود را گذارد و رفت، به تحلیل نشست؟

کسی که پایانی به قشنگی گل داشت.

[نیایش*خادمه یوسف فاطمه(س)*]

چگونه می‏شود آن را که برکف، عصای موسی، و بر لب، دم مسیحا،
و بر دوش، ردای محمد صلی الله علیه و آله دارد، تحلیل کرد؟

کسی که کوثر و لیلة‏القدر خدا و سبزترین پاسخ به روح تشنه ‏ی
انسان‏هادر تمامی عصرها و نسل‏ها است.

مگر آن که «منا» شد و از در، در آمد و آن گاه از دور، تحلیلش کرد
و از سایه‏ اش، اندازه‏ اش گرفت و از نشانه‏ ها و علامت‏ها، تخمینش زد، که
دورهای نزدیک و بزرگ‏های فشرده را این گونه می‏توان فهمید.

من، از دیر باز، مشتاق قلم زدن در این وادی بودم، اما هر بار
اشک‏ها، راه را می ‏بست و سیلاب‏ها، مشق‏ها را می‏شست
و نفس‏ها را به شماره می‏ انداخت

تا این بار که در روز شهادت زهرا علیها السلام بر سر راه این همه
- با خون دل - سدی کشیدم و به عشق آمدن منتقمش، قلم به سراغم آمد.

[نیایش*خادمه یوسف فاطمه(س)*]

زهرا علیها السلام و زمان‏شناسی







بالاترین ظلم‏ها، غصب وصایت رسول صلی الله علیه و آله است و
مهم‏ترین اقدام، احقاق این حق; که - به شهادت حدیث ثقلین - هدایت، بی
همرهی عترت، محال است، محال.

و زهرا علیها السلام این اسوه‏ ی همیشه بیدار و هشیار، گرچه با آن همه
تاکیدها و سفارش‏های رسول صلی الله علیه و آله وجودش نشانه ‏ی راه است

و با علی علیه السلام بودنش، علامت همه چیز، اما به همین قناعت نمی‏کند،
که اقدام‏ها می‏کند و گام ‏ها برمی‏دارد.

[نیایش*خادمه یوسف فاطمه(س)*]

گام‏های زهرا علیها السلام (اثنتا عشرة عینا)







«چه زود روز پرشکوه غدیر وخاطره‏ ی بیعتتان را از یاد بردید؟ !» .

شب‏ها با علی علیه السلام و حسنین علیهما السلام بر در خانه ‏های
مهاجران و انصار می‏رفت و آن‏ها را به یاد بیعت‏شان در عقبه و غدیر و
دریای فضایل علی علیه السلام، از واقعه‏ی تبوک و مباهله گرفته تا احادیث
ثقلین و سد ابواب و... می‏انداخت تا شاید چلچراغی برافروزد.

هیچ دری برپاشنه نچرخید;
که از شمشیر علی علیه السلام کینه‏ ها داشتند و از بدر و احد، خاطره‏ها.

هنوز هم تاریخ در انتظار لبیک می‏سوزد.

[نیایش*خادمه یوسف فاطمه(س)*]

حصن (دفاع)







«آیا به راستی می‏خواهی بیت وحی را به آتش کشی و مرا با
علی و فرزندانم بسوزانی؟ !»

زهرا علیها السلام را، زخمی، به کناری افکندند و
علی علیه السلام را به مسجد کشاندند با شمشیرهای آخته، درب خانه
در آتش کینه ‏ها می‏سوخت.

زهرا علیها السلام با بالی شکسته، خود را به مسجد رساند و با
تهدید نفرین، علی علیه السلام - امامش - را رهانید و دست در دست،
آرام به خانه ‏اش برد.

هیچ کس به پا نخاست!
هیچ کس آبی نریخت! آه آه، چه غربتی! !

[نیایش*خادمه یوسف فاطمه(س)*]

فدک (افشاگری)







«آیا در کتاب خداست که تو از پدرت ارث ببری، اما من ارث نبرم؟
چه سخن ناروایی!»

به بهانه‏ ی غصب فدک، در مسجد، به افشاگری پرداخت.

خصم، می ‏پنداشت که او بر زمین از دست رفته می‏نالد و تو نگو،
تنها، اشارتی به زمین است و تمامی از آسمان ولایت
تحریک و حمایت،افشا و شماتت.

نزدیک بود که کار تمام شود،
آه در حسرت غیرتی !

[نیایش*خادمه یوسف فاطمه(س)*]

سکوت







دیگر هرگز با شما دو تن، سخن نخواهم گفت!

گاهی رساترین فریادها را از دهان سکوت باید شنید.

همه می‏ پرسیدند:

کز چه روی خورشید در چنبرهی کسوف فرو رفت؟ !