دلتنگی های منتظران در جمعه های بی قراری

[ملکوت* گامی تارهایی *]

منتظر مانده ام از اول شب تا حالا

گفتم امروز مي آيي شده فردا حالا


مثل اين اشك سراسيمه ي عصر جمعه

دم در آمده ام مي رسي آيا حالا ؟



ورق آخر اميد ! گر دير كني
بي تو آب از سر من مي رود ... اما حالا ...


دست در حوض بينداز و در اين بي آبي

ماهي ات را برسان تا لب دريا حالا



آه اي همنفس عرش بيا پلك بزن
تا كه احيا بشود نسل مسيحا حالا


از نژاد نفحات حرم پروازيم

كار ما گر چه رسيده است به اينجا حالا


سر جدت تو شهيدش نكن اين خواهش را
" عصر جمعه است بيا " .... مي شود آيا حالا ... ؟!

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

ای سبز چشم هات زباران نجیب تر
ای جذبه ات، نگاه خدا، بلکه سیب تر

از خنده ی بهار به گل آشنا تری
ای هر غروب جمعه غیابت غریب تر

در انتظار جرعه ی مخمور جام تو
شد جانماز مادر از امن یجیب، تر

اینجا پرنده ها به هوای تو می پرند
پرواز بی شکیب و هوا بی شکیب تر

چشم زمین سفید شد از انتظار، نه
گیسوی مادرانه ی شعرم عجیب تر

با ادعای نام تو هرکس به سفره ایست
رندان تشنه ات به خدا بی نصیب تر

چشمانت آهوان تتارند و شرزه ها
دل داده اند تا بشوی دلفریب تر

گل می کنی سپید ترین واژه ی غزل
در خیس جمعه های ز باران غریب تر

[نیایش*خادمه یوسف فاطمه(س)*]

" شکوه انتظار "

ای پادشه خوبان داد از غم تنهایی
دل بی تو بجان آمد وقت است که بازآیی


کدام راه را بنگریم که نشانی از او نباشد و به کدام
سو نظرکنیم که او را در آنجا نیابیم ؟

بار الها ! چه کنیم که نه طاقت دوری او را داریم و نه لیاقت درک حضورش را.

چگونه می توانیم شبها سر بر بستر گذاریم و پیشانی بر خاک نساییم
ندبه ننمائیم و برای ظهورش دعا نکنیم؟

حال آنکه او در بیابانی پر غبار، دست به نیایش برمی دارد و
برای ظهورخویش دعا می کند...

تصورمان بر اینست که منتظریم
راستی آیا هیچ پرسیده ای که انتظار یعنی چه ؟
آیا ما منتظران واقعی هستیم؟

انتظار، واژه ای است به بزرگی یک قاموس.
انتظار، یعنی رویش بالهای پروازبر تن کبوتران ناز.
انتظار، یعنی نگاه عمیق به ساحت خورشید فروزان.

انتظار، یعنی درآمیختن با ذات نور و درآویختن با هر شیطان کور.
انتظار، یعنی طلب مصرانه برای دیدار یار.
انتظار، یعنی اعتراض، به وضع موجود.

انتظار، یعنی خواست وضعیتی مطلوب در سراسر گیتی.
انتظار، یعنی مهیا گشتن برای پروازبه آسمان پاکی و فضایل.
انتظار، یعنی ستیز با تباهی ها و صلح با سپیدی ها.

انتظار، یعنی قرارگرفتن در سپاه حق و برائت از لشکر باطل.
انتظار، یعنی زنده ماندن تنها برای یاری کردن گل
بی خزان و خورشید بی غروب امام موعود.


و انتظار، یعنی پیوند قلبی با امام خویش.

[خادمه زینب کبری(س)]

شیعیان خواب بس است برخیزید
حجر ارباب بس است برخیزید

تا به کی دل به خسان باید داد
دل به دست دگران باید داد

یادمان رفته که مهدی هم هست
یادمان رفته که عهدی هم هست

یادمان رفته که او پشت در است
یادمان رفته که او منتظر است


اَلسَّلامُ عَلَیْکَ حینَ تَحْمَدُوَتَسْتَغْفِرُ...

[نیایش*خادمه یوسف فاطمه(س)*]

از پروانه خواستم, راز سخن گفتن با گلها را برايم بگويد. پاسخ داد:

سخن گفتن با گلها به چه کارت ايد؟

گفتم:
سراغ گلي را مي جويم. مي شناسي اش؟؟؟

گفت:
کدامين گل تو را اينچنين بي تب و تاب کرده است؟

گفتم:
به دنبال زيباترينم.

گفت:
گل سرخ را مي گويي؟

گفتم:
سرخ تر از ان سراغ ندارم.

گفت:
به عطر کدامين گل شبيه است؟

گفتم:
خوشتر از ان بوي ديگري نمي شناسم.

گفت:
از ياس مي گويي؟

گفتم:
سپيد تر از ان نيز نمي دانم.

گفت:
در کدامين گلستان مي رويد؟

گفتم:
در ان صحرا گلستاني که از شرم ديدگانش هيچ گل ديگري
نمي رويد. به ناگاه ديدم پروانه, بي تاب تر از من ناارامي مي کند......
... از اين گل و ان بوته

گفت:
اسمش چيست که اينگونه از ادميان دل برده است؟

گفتم به زيبايي نامش نديدم.

گل نرگس را مي گويم.
مي شناسي اش؟؟؟

به ناگاه ديدم پروانهبالهايش به روشني شمع مي درخشيد.
گويي شعله از درون, توان رفتن نداشت... به سختي خود را به
روي باد نشاند و از مقابلديدگانم دور شد.......

اري....
او گل نرگس را يافته بود.
شراره هاي وجودش خبر از ان گل زيبا مي داد........

اينک دوباره من ماندم و اين نام اشنا و غريب.......
در صحراهاي غربت, تا ادينه اي ديگر, به انتظار نشسته ام

تا شايد به همراه پروانه ای به ديار اشنايت قدم گذارم.......

[شهاب منتظر]

دیشب "لیلة الرغائب" نام داشت.

ساکنان عرش همه منتظر بودند تا بهترین آرزو را آمین گویند...

...وامروز آدینه است و اگر او آرزوی همه ی شیعیان بود ، امروز کنار ما بود.

افسوس از این همه کم لطفی...

و فریاد از غروب دلتنگی آدینه...

[نیایش*خادمه یوسف فاطمه(س)*]

السلام علیک یا صاحب ‏الزمان

شب جمعه که ازراه می‏رسد به امید صبح جمعه سر از پا نمی‏شناسیم;

چرا که می‏دانیم در یکی از صبح‏های جمعه خواهی آمد
و ما برای اولین‏بار صدای مهربان و روح ‏نواز «ان المهدی‏»
تو را که درگوش اهل زمین می‏پیچد، خواهیم شنید.

ای منجی عالم بشریت و ای عزیزی که نشانه‏ هایی که ا
ز پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله، حیدر کرار علیه السلام و
فاطمه زهرا علیها السلام را داری، بارها از خودمان پرسیده ‏ایم که چرا
صبح جمعه خوشبختی و شادی بیش از حدی احساس می‏کنیم، ولی غروب
که می‏شود دنیای غم‏سرتاسر وجودمان رامی‏گیرد.

مولای من! شادی صبح جمعه به‏ خاطر آمدنت است
و وقتی غروب فرا می‏رسد و می‏بینیم هنوز نیامده‏ ای
بی‏ اختیار غم سنگینی در دلمان خانه می‏کند.

ولی ای مهربان!
قسم به تمام اشک‏هایی که در فراق تو ریخته شده، به امید صبحی دیگر
به زندگی ادامه می‏دهیم و برای آمدنت دعا و لحظه شماری می‏کنیم.

[نرگس منتظر]

السلام علیک یا صاحب ‏الزمان

[نیایش*خادمه یوسف فاطمه(س)*]

دارد زمان آمدنت دير مي شود
دارد جوان سينه زنت پير مي شود

تقصير گريه هاي غريبانه شماست
دنيا غروب جمعه چه دلگير مي شود

[حدیث*خادمه مهدی فاطمه(س)*]

مولای خوبم
دفتر چهل برگم را برداشتم تا هر شب برایت بنویسم!

مهربان می شوم تو مهرش می شوی
خورشید می شوم تو گرمایش می شوی

عاشق می شوم تو آهش می شوی
آتش می گیرم تو نورش می شوی

می سوزم آنقدر تا تمام شوم و تو
انتظار این تمام شدن را داری

من هم منتظرم تا دفترم تمام شود و تو بیایی
نه فقط من! که تمام عالم بدون اینکه بدانند منتظرند

منتظر تمام مهر تمام عشق تمام نور
می گویم منتظر تمام حُسنم تمام خوبیها...

و آنقدر می بارم تا جاری شوی
منتظرم..

به امید ظهورت...
اللهم عجل لولیک الفرج...