ایا شخص منتظر امام زمان باید محزون و غمگین باشد؟

[محمدی]

چنانکه عرض شد محزون بودن در فراق یار، کار عجیبی نیست، بلکه اگر نباشد، میبایست در عاشق بودن این فرد شک کرد!

منتها نحوه نمایش و بروز خارجی این حزن هم مهمه!

آیا حزن لزوما به اینه که انسان بشینه و زار زار گریه کنه؟!

میگوئیم خیر!

امیر المومنین علی علیه السلام میفرمایند:

الْمُؤْمِنُ بِشْرُهُ‏ فِي‏ وَجْهِهِ‏ وَ حُزْنُهُ‏ فِي‏ قَلْبِهِ؛‏ شادى مؤمن در چهره‏اش، و اندوهش در دل اوست (حکمت 333 نهج البلاغه)


مطلب بعدی ای که باید به اون توجه داشته باشیم اینه که هدف از حزن چیست و آیا حزن نهایت کار ما خواهد بود؟ یا اینکه قراره وسیله ای باشد برای رسیدن به یک حالت مناسب!

میگوئیم اگر قراره که یک نفر همینجور کنج خونه بشینه و محزون باشه که باید به عقل او شک نمود!


بلکه عاشق محزون ، فردیست که تلاش نماید، اسباب فراق یار که موجب این حزن شده را در حدّ توان برطرف کند.



اما اینکه وظیفه منتظران چیست را میتوانید در این لینک وارد بحث شوید : http://www.ayehayeentezar.com/thread6315.html