آداب ظاهری نماز در سخنان گوهر بار امام رضا (ع)

[ملکوت* گامی تارهایی *]

امام رضا (ع) در سخنان گوهر بار خود فرمود:

هرگاه خواستی نماز را به پای داری پس با بی رغبتی وکسالت،خواب آلودگی ، عجله ، شتاب، بازی

سرگرمی به چیزی به نماز مشغول نشو بلکه نمازی به جای آور که سکون و حضور قلب و آرامش و تانی

در آن باشد.بر تو لازم است در نماز خاضع و خاشع باشی و در پیشگاه خداوند جهان خود را خوار و ذلیل

بدانی به طوری که خشیت و خوف از سیمای تو ظاهر شود و به وسیله آرامشو بر اثر فرائانی ترس و

ورعی که بر دلش عارض شده است دو حالت ترس و امید در تو آشکار شود

[ملکوت* گامی تارهایی *]

پس در برابر پروردگارت همچون بنده فراری گناهکار بایست و قدم هایت را منظم کن . خداوند را ناظر بدان

زیرا اگر تو خدا را نمی بینی او تو را میبیند

باریش و سایر اعضا و جوارحت بازی نکن انگشتانت را به صدا در نیاور بدنت را خارش مده با بینی ات بازی

مکن با لباست هم بازی مکن لثام زده نماز نخوان (مبادا در دهانت چیزی باشد که مانع اظهار صحیح کلمات یا مخارج حروف باشد)

برای زنان نیز روانیست که با نقاب و روبند نماز بخوانند هنگامی که در نماز ایستادی چشمت را به مو ضع

سجده بیفکن و در هنگام نماز از خودت جزع و ترس ظاهر کن و با دارا بودن این حالت ویژه نشان بده که تو

راغب به خدا هستی و به وی عشق می ورزی

[ملکوت* گامی تارهایی *]

درحال قیام گاهی به این پا و گاهی به آن پایت تکیه مکن همچون کسی که میخواهد با نماز وداع کند نماز

بگذار طوری که دیگر موفق به ادای آن نمی شوی. بدان به یقین تو در برابر خداوند جبار
هستی بنابراین به چیزی از اشیاء مشغول نشو و حدیث نفس مکن(چیزی غیر از یاد

خدا را در درونت راه مده ) و دلت را از همه چیز غیر از یاد خدا و عبادت او فارغ کن و باید

که فقط به کار نماز بپردازی و حق آن را کاملا ادا نمایی

[ملکوت* گامی تارهایی *]

در حال نماز به هنگام قیام دست هایت را روی ران هایت قرار بده و در افتتاح نماز تکبیر بگو و دست هایت را تا نرمه گوش بلند کن به طوری که انگشت های ابهامت از گوش مقابل آن تجاوز نکند و در قنوت نماز واجب دست هایت از سر تجاوز نکند اما در نماز نافله و وتر مانعی نیست که دست ها از سر تجاوز کند

هر گاه به رکوع رفتی پس دست هایت را بر روی زانوهایت بگذار و انگشتانت را بگشا دست هایت را جمع کن و از محاذی زانو ها و پاها خارج مکن و هنگام برخاستنت از رکوع به تمام قامت بایست تا آن که مفاصلت کاملا به مکان اصلی خود باز گردد و عروق و رگها جا به جا شود و سپس در سجده پیشانی و کف را بر زمین بگذار و انگشتان دست ایت را هنگام سجده ببند و به طرف قبله قرار ده و هرگاه نشستی به طرف راست بدننشین راست رابلند کن وبر طرف چپ بگذار وبر پهلوی خود بنشین ودست روی دست مگذار بلکه دست هایت را آزاد کن ومستقیم بر ران ها بگذار زیرا دست روی دست گذاشتن عمل اهل کتاب است

[ملکوت* گامی تارهایی *]

در هنگام نماز خمیازه نکش ودست و پا دراز مکن و آروغ نزن و هر گاه این دو بر تو فشار آورد با سعی و کوشش از بروز آن جلوگیری کن و هر گاه عطسه کردی پس الحمدلله بگو .ودر مواضع سجده ات حرکت مکن و به جلو عقب نرو بلکه ثابت و بی حرکت باش

هرگاه به نماز ایستادی باتمام توجه قلبی و درونی به خداوند روی آور تا خداوند نیز به تو روی آورد و برای نماز وضوی شاداب و کامل بساز و هرگاه خواستی سجده کنی پیشانیت را بر خاک بگذار . هر گاه به نماز روی آوردی و با توجه و حضور کامل قلبی به نماز ایستادی و شرایط نماز را حفظ کردی و با همه وجودت به سوی خدا رفتی او نیز با همه رحمت و مغفرت و عنایتش به تو روی خواهد آورد .هرگاه از خدا روی گردان شدی خداوند نیز از تو روی گردان شود و تو را به حال خود رها خواهد کرد

بحار الانوار ج84 ص204