همسفر خورشید {ویژه نامه وفات حضرت خدیجه (س)

[نرگس منتظر]

خدیجه، آرام‏بخش رسول
دین، با شمشیر علی علیه‏ السلام و یاری ابوطالب و داشته ‏های خدیجه علیهاالسلام روی پای خود ایستاده بود؛ ولی رسید روزی که میهمانی رمضان، بی‏حضور خدیجه بر محمد طی شد؛
آن هنگام که حضور مهربان همسر را در «جُحون» دفن کرد و (65) بهار، عمر خدیجه را در خاطرات ذهن شریفش پایان داد.
مایه آرامش محمد! درود فرشتگان بر تو باد،
ای خدیجه دختر «خُوَیلد» که اگر نبود همراهی دست‏ های بخشنده تو در لحظه لحظه رسالت نورانی احمدی،
شاید طفل اسلام، در شعب ابی‏طالب به بلوغ خویش نمی‏رسید.