گэه شاید این یکى، دو مورد، فقرههاى یک حدیث باشد. «و رائضا لهم على اداء ما کلّفهم»؛ یعنى تحمّل گرسنگى و تشنگى و اجتناب از مشتهیات نفسانى در روز ماه رمضان، یک نوع ریاضت است که انسان را بر اداء تکالیف گوناگون زندگى قادر مىسازد. البته منظور، ریاضتهاى شرعى و ریاضتهاى الهى و ریاضتهاى اختیارى است. یکى از چیزهایى که انسان را قدرتمند مىکند و بر پیمودن راههاى دشوار زندگى توانا مىسازد، ریاضت کشیدن است که خیلیها به آن پناه مىبرند. این یک ریاضت شرعى است. بنابراین، در همین چند حدیثى که خوانده شد، مىبینید که
همین مرحله از روزه -یعنى مرحله تحمّل گرسنگى و تشنگى- در اغنیا احساس همسانى با فقرا ایجاد مىکند
احساس گرسنگى روز قیامت را به انسان منتقل مىکند؛ صبر و تحمّل در مقابل شدائد را به انسان مىبخشد؛ صبر بر اداء تکلیف را بهعنوان یک ریاضت الهى به انسان اهداء مىکند؛ یعنى اینهمه فواید در همین مرحله است. علاوه بر خالى بودن شکم از غذا و اجتناب از کارهایى که در حال عادى براى انسان مباح است، نورانیت و صفا و لطافتى هم به انسان مىدهد که بسیار مغتنم است.
نقل قول
