مشاعره با اشعار زیبای مهدوی

[شهاب منتظر]

بس نیست این همه گذر از کوچۀ خیال

بن بست شد زمینۀ خوش اعتباری ام


یک شب طلوع کن به خیالم که سر شود


این های های گریۀ شب زنده داری ام

[نیایش*خادمه یوسف فاطمه(س)*]

من که بیمار غم هجر توام مینالم
جز وصال تو مرا نیست مداوای دگر

ترسم اخر که شب هجر تو پایان نرسد
روز وصلت به من بی سر وسامان نرسد

[مولاتی یا فاطمه الزهرا(س)]

دل غمگین تو را خوش خبری می آید
بشنو از دور صدای نفری می آید

میرسد دوره هجران تو پایان دیگر
گویی از یوسف کنعان اثری می آید

[نیایش*خادمه یوسف فاطمه(س)*]

در آرزوی تو هستم همیشه نورانی

اسیر زلف تو هستم نگفته می دانی

[شهاب منتظر]

یار همایون منظرم، آخر در آید از درم

امید خوش می‌پرورم، زین نخل باری می‌رسد

«مفتون» منال از یار خود، گر بر تو گاهی تلخ شد

کز گل بدان لطف و صفا، گه نیش خاری می‌رسد

[مولاتی یا فاطمه الزهرا(س)]

دل به تنگ آمد ز غم ای خسرو خوبان بیا
جان به لب آمد دگر از این شب هجران بیا

چاره درد دلم را کس نمیداند بگو
مردم از دوری تو خود از پی درمان بیا

[نیایش*خادمه یوسف فاطمه(س)*]

ای که ما را به جهان جانی و هم جانانی
خسرو حسن و کمالی و هم خوبانی

محور عالم امکان ولی یزدانی
در ضمیری تو عیان گر ز نظر پنهانی

[مولاتی یا فاطمه الزهرا(س)]

یاد او کرده ام به روز و شب
ذکر او گفته ام خفی و جلی

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

یا این دل شکستة ما را صبور کن
یا لا أقل به خاطر زینب ظهور کن

دیگر بتاب از افق مکه ، ماه من!
این جاده های شب زده را غرق نور کن

[شهاب منتظر]

نذار جداشم ، دوس دارم که من همیشه با تو باشم

می خوام که با تو ، یک شب جمعه زائر کرببلاشم

می گیرم از نفس تو عطر و بوی گل یاس

تا بیای به مجلس ما می بریم نام عباس