تورا من چشم در راهم .....(( ادبيات انتظار ٬نجوا بامولاي منتظران))

[حدیث*خادمه مهدی فاطمه(س)*]

چه فـَرقـے مے کند

در عَصــرِ ارتبآطآتــــ نَفَس بکشَمـ

یآ قرون وسطآ

وَقتے خبَری از تــــو نبــآشَـد

دوره ے جآهلیتــــ استــــ

به حَقِ خوبآنتــــ بآزگرد مولآ جآن

کعبه چشمـ انتظآر توستــــ

[ياس فاطمی]

تو آن دلیــل خدایی که حاضری امّا
بـرای آمـدنت نـدبه خوانده ام ؛ آقا

خدا کــند که بتـابی به باور مـردم
و گل کنی به بلنــدی عشق در دلها

تو فصل آخر منظومه ی خدایی عشق
تمام ِ سوره ی یاسین ، طلیعه ی طاها

قــیامِ حتمی عشقی ، قـعود در قلبم
ســرادقات جمـال ِ تو ، جنت المـأوا

بیاکه بی تو چه سرد است فصل ایمانم
و با تو سبــز و بهاری ، تمــام باورها

رضا محمدی صالی

[حدیث*خادمه مهدی فاطمه(س)*]

تو آن دلیــل خدایی که حاضری امّا
بـرای آمـدنت نـدبه خوانده ام ؛ آقا

خدا کــند که بتـابی به باور مـردم
و گل کنی به بلنــدی عشق در دلها

تو فصل آخر منظومه ی خدایی عشق
تمام ِ سوره ی یاسین ، طلیعه ی طاها

قــیامِ حتمی عشقی ، قـعود در قلبم
ســرادقات جمـال ِ تو ، جنت المـأوا

بیاکه بی تو چه سرد است فصل ایمانم
و با تو سبــز و بهاری ، تمــام باورها

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

جمعه ها طبع من احساس تغزل دارد
ناخودآگاه به سمت تو تمایل دارد

بی تو چندیست که در کار زمین حیرانم
مانده ام بی تو چرا باغچه ام گل دارد

شاید این باغچه ده قرن به استقبالت
فرش گسترده و در دست گلایل دارد

تا به کی یکسره یکریز نباشی شب و روز
ماه مخفی شدنش نیز تعادل دارد

کودکی فال فروش است و به عشقت هر روز
می خرم از پسرک هر چه تفال دارد

یازده پله زمین رفت به سمت ملکوت
یک قدم مانده زمین شوق تکامل دارد

هیچ سنگی نشود سنگ صبورت ، تنها
تکیه بر کعبه بزن ، کعبه تحمل دارد

[مولاتی یا فاطمه الزهرا(س)]

مجنون شدم که راهی صحرا کنی مرا
گاهی غبار جاده ی لیلا، کنی مرا

کوچک همیشه دور ز لطف بزرگ نیست
قطره شدم که راهی دریا کنی مرا

پیش طبیب آمده‌ام، درد می‌کشم
شاید قرار نیست مداوا کنی مرا

من آمدم که این گره ها وا شود همین!
اصلا بنا نبود ز سر وا کنی مرا

حالا که فکر آخرتم را نمی­کنم
حق می­دهم که بنده دنیا کنی مرا

من، سالهاست میوه ی خوبی نداده‌ام
وقتش نیامده که شکوفا کنی مرا

آقا برای تو نه ! برای خودم بد است
هر هفته در گناه، تماشا کنی مرا

من گم شدم ؛ تو آینه‌ای گم نمی‌شوی
وقتش شده بیائی و پیدا کنی مرا

این بار با نگاه کریمانه‌ات ببین
شاید غلام خانه زهرا کنی مرا

*علی اکبر لطیفیان*

[نیایش*خادمه یوسف فاطمه(س)*]

مژده ای خلق مسلمان که فرج نزدیک است
مژده ای زاده انسان که فرج نزدیک است

صد بشارت که رسد لحظه موعود آخر
بایدت خرم و خندان که فرج نزدیک است

سحر روشن تابان دگر از ره برسد
غم مخور از شب هجران که فرج نزدیک است

مکن ای دل غم و اندوه که او می آید
بر غم خود بده پایان که فرج نزدیک است

اندکی صبر و تحمل که رسد دادرسی
باید امّید دو چندان که فرج نزدیک است

آخر آن فصل شکوفایی دوران برسد
بر تو آید سر و سامان که فرج نزدیک است

وعده حق الهی است که دیگر برسد
این خبر داده به قرآن که فرج نزدیک است

[مولاتی یا فاطمه الزهرا(س)]

ای یوسف آخر سوی این یعقوب نابینا بیا
ای عیسی پنهان شده بر طارم مینا بیا

از هجر روزم قیر شد دل چون کمان بد تیر شد
یعقوب مسکین پیر شد ای یوسف برنا بیا

ای موسی عمران که در سینه چه سیناهاستت
گاوی خدایی می‌کند از سینه سینا بیا

رخ زعفران رنگ آمدم خم داده چون چنگ آمدم
در گور تن تنگ آمدم ای جان باپهنا بیا

چشم محمد با نمت واشوق گفته در غمت
زان طره‌ای اندرهمت ای سرّ ارسلنا بیا

خورشید پیشت چون شفق ای برده از شاهان سبق
ای دیده بینا به حق وی سینه دانا بیا

ای جان تو و جان‌ها چو تن بی‌جان چه ارزد خود بدن
دل داده‌ام دیر است من تا جان دهم جانا بیا

تا برده‌ای دل را گرو شد کشت جانم در درو
اول تو ای دردا برو و آخر تو درمانا بیا

ای تو دوا و چاره‌ام نور دل صدپاره‌ام
اندر دل بیچاره‌ام چون غیر تو شد لا بیا

نشناختم قدر تو من تا چرخ می‌گوید ز فن
دی بر دلش تیری بزن دی بر سرش خارا بیا

ای قاب قوس مرتبت وان دولت بامکرمت
کس نیست شاها محرمت در قرب او ادنی بیا

ای خسرو مه وش بیا ای خوشتر از صد خوش بیا
ای آب و ای آتش بیا ای در و ای دریا بیا

مخدوم جانم شمس دین از جاهت ای روح الامین
تبریز چون عرش مکین از مسجد اقصی بیا

مولوی

[شكوه انتظار* میدانم که میائی...*]

کماکان شب تنها همنشین دلتنگی های من است...
شب زیبای پرستاره ام را با هیچ روز تاریکی مبادله نمی کنم
شب توام با سکوت...

همدم اشک های من است...
شبی که همانند من از زندگی روزانه به تنگ آمده است...

در سکوت بی پایانش
در سبک بالی و انتظار زیبایش
در درد دلها و بغض های آشنایش
مرا از خود نمی راند!...

او همچنان تنها یاور لحظه های شبانگاهی انتظار من است...

[*بین الحرمین*]

دعا می کنم باز باران بیاید
بر آوار ِمن حس ِطوفان بیاید

دعا می کنم مثل هر شب نباشم
کسی سمت ِدل های ِلرزان بیاید

به یک تار مو بسته اوضاع گردون
که یک جمعه تکرار ِقرآن بیاید

سراب از نگاه ِتشیع بگیرد
به شب های ِخوابی پریشان بیاید

نسیمی پر از عطر ِکوثر زِخیبر
به چشمان ِخاموش ِکنعان بیاید

غم ِذوالفقار از نگاهش بریزد
به خونخواهی ِ نسل ِانسان بیاید

پر از بغض ِچاه از یتیمان بگوید
به دلداری ِیاس پنهان بیاید

وبر خالی ِسفره های ِدوباره
به نام ِبلندای ِاو نان بیاید

جنون می وزد بر من ای کاش باران
به لب خشکی ِاین بیابان بیاید

کبوتر،کبوتر جهان پر بگیرد
غریب،از غروب ِخراسان بیاید

دعا می کنم مرد ِخورشید پیکر
از آتشفشان های ِایران بیاید

[خادمه زینب کبری(س)]

هرشب چشمامون به آسمونه
پس کی می آیی؟ خدا میدونه

عزیز زهرا امید آخر
تویی ای مولا تویی ای سرور

مهربونی کن مولاجان برگرد
سرپناهی کن دستاتو ای مرد

فدای اسمت یوسف زهرا
دلامون تنگه برات یا مولا

مولانا یا مهدی مولانا یا مهدی
اگه برگردی به پات می میریم

مولاجان از تو نفس می گیریم