(- ‿-) آرزوهای دراز با ما چه می کنند؟(- ‿-)

[نیایش*خادمه یوسف فاطمه(س)*]

----









با سلام خدمت همه ی شما عزیزان

طبق فرمایش بزرگان دین ما، آرزو، رحمتی از جانب خدای متعال است
و اگر آرزو وجود نداشت،شاید هیچ مادری به فرزندش شیر نمی داد
و هیچ کشاورزی، اقدام به کاشتن درختی نمی کرد.

حال این آرزو کردن نیز، باید در محدوده مشخصی باشد و چگونگی آن مهم است.
مثلا داشتن آرزوهای طول و دراز، خوب نیست.

اگر امید و آرزومندی در حد افراطی قرار گیرد چه
عواقبی ممکنه داشته باشه ؟؟

کلا نظر شما درباره ی امید و آرزو چیست؟
منتظر نظر شما خوبان هستیم

[نیایش*خادمه یوسف فاطمه(س)*]

زندگی به سرعت می گذرد و با گذشت زمان، بالا و پائین های بسیاری را به ما نشان می دهد. آن کسی که نسبت به گذشته، افسوس و حسرت بر دل نداشته باشد و سعی کند در حال، به خوبی زندگی کند و نسبت به آینده امیدوار باشد، فردی موفق است.

این مسئله بسیار مهم است که انسان نسبت به آینده، نگاهی رو به جلو داشته باشد و به این ترتیب به گونه ای پویا، زندگی کند. این در حالی است که نگاه به گذشته موجب پسرفت انسان می شود و او را از حرکت باز میدارد. ان چیزی که به آینده، پویایی و تحرک می بخشد، نگاه امیدوارانه ای است که انسان به آن دارد.

این یک اصل مهم است که انسان تا زمانی که زنده است باید زندگی کند و نقش امید و ناامیدی برای اغلب ما در زندگی مشهود و بارز است. مسلما تفاوت زیادی میان نگرش فرد امیدوار به زندگی و فرد ناامید، وجود دارد. انسان های ناامید، همیشه به دنبال یافتن دلیل برای تمام امور خود هستند و به این ترتیب زندگی برایشان سرد وتاریک است اما کسانی که به زندگی امیدوارند اینطور فکر می کنند که تا انسان عمر دارد، باید زندگی کند. به همین خاطر است که انسان امیدوار همواره از زندگی خویش لذت می برد.

اما بعد از بیان این مطالب باید به این موضوع اشاره کنیم که آرزو کردن نیز، باید در محدوده مشخصی باشد و چگونگی آن مهم است. مثلا داشتن آرزوهای طول و دراز، خوب نیست. اگر امید و آرزومندی در حد افراطی قرار گیرد، نمی تواند برای حال و هوای انسان، مفید باشد.

همانطور که متون دینی ما نیز به این نکته اشاره کرده است که گاهی ممکن است آرزوها به حدی طولانی شوند که از محدوده عمر انسان خارج شوند و یا اینکه این دنیا، ظرفیت برآورده کردن این آرزوها را نداشته باشد.

[نیایش*خادمه یوسف فاطمه(س)*]

همانطور که گفته شد، داشتن احساس و نگرشی به نام امیدواری، برای این است که انسان تا زنده است بتواند با لذت و شادکامی زندگی کند.

در واقع قلمرو امید هر انسانی را عمر او مشخص می کند. فراموش نکنید که آرزوها هیچ گاه پایان نمی پذیرند و این در حالی است که عمر انسانها محدود است.

چنانچه فردی در زندگی خود با آرزوهای طولانی روزگاررا سپری کند، دچار نوعی افراط شده که این موضوع در نهایت به نارضایتی او از زندگی منجر می شود.


امیرالمومنین حضرت علی(علیه السلام) می فرمایند:
"هر کس آرزوهایش زیاد شود، رضایت او کم می شود."

[نیایش*خادمه یوسف فاطمه(س)*]

ویژگی دیگر آرزوهای دراز داشتن، انتظار بی پایانی است که برای فرد آرزو کننده به وجود می آید. آنچه مشخص است اینکه امید و انتظار به همراه یکدیگر هستند.

فردی امیدوار همواه انتظاراتی دارد. انتظاراتی در راستای دست یابی به خواسته هایش. این انتظار برای فردی که آرزوهای دراز دارد، انتظاری تمام نشدنی است. اگرچه انتظار کشیدن بسیار سخت است، اما چیزی که آنرا تحمل پذیر می کند، رسیدن به پایانی شیرین است.

ولی وقتی پایانی خوب و شیرین به دنبال نداشته باشد، این انتظار سخت و غیرقابل تحمل است. به نظر می رسد در انتظار آرزوهای دور و دراز بودن نیز، همین نتیجه را به دنبال خواهد داشت.

فراموش نکنید که دست نیافتنی بودن در این رابطه، نکته کلیدی است.

همه ما در زندگی شاهد این مسئله بوده ایم که کم نبوده اند افرادی که به جمع اوری مال و ثروت همت کرده اند و از این دنیا رفته اند و مال آنها باقی مانده است و کسانی که برای خود خانه های مجلل ساخته اند اما عمرشان به این که بتوانند در آن خانه ها زندگی کنند، کفاف نداده است

[youwin1372]

عالي وتاثيرگذاربود.ممنون

[نیایش*خادمه یوسف فاطمه(س)*]

ویژگی دیگر آرزوهای دراز، این است که فریب دهنده هستند.آرزوها طولانی به خاطر ظاهر جذاب و فریبنده ای که دارند، انسان را فریب می دهند.

این یک نیرنگ است که انسان تصور می کند با داشتن آرزوهای دراز به کامیابی می رسد ووقتی دچار این حالت شد، متوجه می شود که نه تنها کامیاب نشده، بلکه برخی از نعمتهای دیگر زندگی را هم از دست داده است.

ویژگی دیگر آرزوی دراز داشتن این است که چنین فردی داشته های خود را کوچک و ناچیز می پندارد.
کسی که آرزوهایش دراز و بزرگ است از انچه دارد، نمی تواند لذت ببرد.

به این ترتیب چنین افرادی از هر چه دارند ناراضی هستند و همیشه آرزوی چیزهایی را می کنند که آنها را ندارند.

[نیایش*خادمه یوسف فاطمه(س)*]

برای این افراد هر چه دارند، اهمیتی ندارد و مهم ان است که همواره همان چیزهایی را که ندارند، مایه ی خوشبختی می دانند و آن هنگام که به آرزوی خود دست پیدا کنند باز هم احساس خوشبختی نمی کنند و به آنچه در دور دست ها وجود دارد، می اندیشند.

با دانستن این موارد می توانیم به چگونگی آرزوهایمان جهت درستی ببخشیم تا همواره از زندگی بهره ببریم.

[نیایش*خادمه یوسف فاطمه(س)*]

انسان به خواسته ها و هدفهائی که داره زنده هست ، و تا وقتی این هدفها و آرزوها رو داشته باشه میتونه به آینده فکر کنه، در غیر این صورت مثل جنازه ای بیحسّ میشه که هر ثانیه براش، ساعتها طول میکشه!

از پيامبر ص هم حدیثی در همین راستاست که حضرت میفرماید:
(اَلاَمَلُ رَحمَةٌ لاُمَّتى وَ لَولا الاَمَلُ ما رَضِعَت والدةٌ وَلَدََها وَ لا غَرَسَ غارِسٌ شَجَراً؛

اميد و آرزو، مايه رحمت امت من است، اگر نور اميد نبود هيچ مادرى فرزند خود را شير نمی‏داد، و هيچ باغبانى نهالى نمی ‏كاشت)(بحار الانوار ج 74 ص 173)

پس انسان باید آرزو داشته باشه و به دنبال آرزوهاش حرکت کنه!منتها نه هر آرزویی!

بلکه آرزویی خوبه که منطقی و پایدار باشه و در انتها ما را به خداوند متعال نزدیک کنه! و در این راه باید تلاش کرد تا به مقصود برسیم.

[serfan]

سلام من خودم تجربه چنین آرزویی رو داشتم
و نتیجه ای برام نداشت
ممنون از مطالب خوبتون که برای استفاده جوان ها قرار دادید
خیلی خوب میشه که جوان ها از تجربیات و توصیه های دیگران استفاده کنند

[حدیث*خادمه مهدی فاطمه(س)*]

از جمله مواردي كه موجب افتادن انسان در دام هلاكت مي شود آمال و آرزوهاي دراز و دست نيافتني است،
چرا كه همه فكر و تلاش انسان را به خود مشغول ساخته و از ساير امور غافل مي‌سازد.

امام علي (عليه السلام) در خطبه معروف به ديباج مي‌فرمايد:
«واعلموا عبادالله ان الأمل يذهب العقل و يكذب الوعد و يحب علي الغفلة و يورث الحسرة؛

بدانيد اي بندگان خدا! آرزوهاي دراز، عقل انسان را مي‌برد و وعده قيامت را دروغ مي‌شمارد
و انسان را بر غفلت ترغيب مي‌كند و سرانجام، حسرت به بار مي‌آورد.»

پيامبر اكرم(ص) «طول امل » را يكي از دو دشمن بسيار خطرناك براي انسانها شمرده و فرموده است:
«خصلتان اتباع الهوي و طول الامل، فاما اتباع الهوي فانه يعدل عن الحق، اما طول الامل فانه يحبب الدنيا;

شديدترين چيزي كه از آن بر شما مي ترسم دو خصلت است: پيروي از هوا و آرزوي طول و دراز;
زيرا هواپرستي شما را از حق بازمي دارد و اما آرزوي دور و دراز شما را حريص بر دنيا مي كند».

(المحجة البيضاء، جلد 8، صفحه 245)