مشاعره با اشعار دیوان حافظ شیرازی

[مولاتی یا فاطمه الزهرا(س)]

واعظان کاین جلوه در محراب و منبر می​کنند
چون به خلوت می​روند آن کار دیگر می​کنند

مشکلی دارم ز دانشمند مجلس بازپرس
توبه فرمایان چرا خود توبه کمتر می​کنند

[شهاب منتظر]

دارم من از فراقش در دیده صد علامت

لیست دموع عینی هذا لنا العلامه


هر چند کآزمودم از وی نبود سودم

من جرب المجرب حلت به الندامه

[مولاتی یا فاطمه الزهرا(س)]

هر روز دلم به زیر باری دگر است
در دیده من ز هجر خاری دگر است

من جهد همی کنم قضا می گوید
بیرون ز کفایت تو کاری دگر است

[نیایش*خادمه یوسف فاطمه(س)*]

تاب بنفشه می‌دهد طره مشک سای تو
پرده غنچه می‌درد خنده دلگشای تو

ای گل خوش نسیم من بلبل خویش را مسوز
کز سر صدق می‌کند شب همه شب دعای تو

[مولاتی یا فاطمه الزهرا(س)]

وصف رخ چو ماهش در پرده راست ناید


مطرب بزن نوایی ساقی بده شرابی



شد حلقه قامت من تا بعد از این رقیبت


زین در دگر نراند ما را به هیچ بابی

[شهاب منتظر]

یاران همنشین همه از هم جدا شدند

ماییم و آستانه دولت پناه تو


حافظ طمع مبر ز عنایت که عاقبت

آتش زند به خرمن غم دود آه تو

[مولاتی یا فاطمه الزهرا(س)]

و از برای صید دل در گردنم زنجیر زلف


چون کمند خسرو مالک رقاب انداختی



داور دارا شکوه‌ای آن که تاج آفتاب


از سر تعظیم بر خاک جناب انداختی

[شهاب منتظر]

یاقوت جان فزایش از آب لطف زاده


شمشاد خوش خرامش در ناز پروریده


آن لعل دلکشش بین وان خنده دل آشوب


وان رفتن خوشش بین وان گام آرمیده

[مولاتی یا فاطمه الزهرا(س)]

هر کسی با شمع رخسارت به وجهی عشق باخت


زان میان پروانه را در اضطراب انداختی




گنج عشق خود نهادی در دل ویران ما


سایه دولت بر این کنج خراب انداختی

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

یا رب این نوگل خندان که سپردی به منش
میسپارم به تو از دست حسود چمنش