نمونه هایی از «تواضع» در سیرهی بزرگان
6- آیت الله جوادی آملی حفظه الله
یکی از شاگردان استاد نقل میکند[11]:
«روزی نماز جماعت ظهر و عصر را در مدرسهی علمیّهی سعادت، به امامت استاد خواندم، بعد از اینکه نماز را تمام کردم، جلو رفتم و به استاد عرض کردم: آقا! غرض از مزاحمت این است که اگر ممکن باشد، مرحمتی بفرمایید وفرصتی را معیّن کنید تا به همراه خانواده از نفس گرم شما و نصیحت و وعظتان بهره گیریم. حضرت استاد پس از بیان اینکه «آقا ما چیزی برای گفتن نداریم» فرمودند: فردا ساعت 10 صبح مانعی ندارد.
فردای آنروز به اتّفاق خانواده، طبق قرار قبلی در وقت مقرّر به محضر ایشان مشرّف شدیم. استاد خودشان درب را باز کردند و ما را به اتاق نشیمن راهنمایی کردند. منزلی ساده و کوچک و بیآلایش، امّا پر از سکون و اطمینان که حاکی از طهارت باطن استاد بود.
استاد خودشان در پایین اطاق جلوی در نشستند. با اجازه از ایشان شروع به سخن کردم و پس از تشکّر از ایشان سؤال کردم که به نظر خودتان، رمز پیروزی و موفقیّت شما به طور کلّی چه بوده است؟ حضرت استاد پس از اینکه چند دقیقه سر به زیر انداختند لب به سخن گشوده و فرمودند:
«ما که متأسّفانه به جائی نرسیدیم ولی آنهائیکه در این راه به جایئ رسیدند، از محبّت خدا و اولیاء خدا رسیدند.» ایشان همچنین ادامه دادند: « به هر اندازه که علم نصیب ما شد باید شاکرتر گردیم و اگر خود را برتر از دیگران دیدیم، در حقیقت جهل را انباشته ایم، اگر به مقدار علم تواضعمان بیشتر شد، این خود علم ظهور کرده است»
نقل قول
الگوهاي تواضع و فروتني
