مشاعره با اشعار دیوان حافظ شیرازی

[*خادمه رقیه خاتون(س)*]

هر نکته‌ای که گفتم در وصف آن شمایل
هـــر کــو شـــنید گفــــتا لله در قــــائل

تحصیل عشق و رندی آسان نمود اول
آخر بسوخت جانم در کسب این فضایل

[نیایش*خادمه یوسف فاطمه(س)*]

لب لعل و خط مشکین چو آنش هست و اینش هست
بنازم دلبر خود را که حسنش آن و این دارد

به خواری منگر ای منعم ضعیفان و نحیفان را
که صدر مجلس عشرت گدای رهنشین دارد

[*خادمه رقیه خاتون(س)*]

درد ما را نیســــت درمان الغیاث
هجر ما را نیســــت پایان الغیاث

دین و دل بردند و قصد جان کنند
الغیاث از جـــــور خوبان الغیاث

[نیایش*خادمه یوسف فاطمه(س)*]

ثوابت باشد ای دارای خرمن
اگر رحمی کنی بر خوشه چینی

نمی‌بینم نشاط عیش در کس
نه درمان دلی نه درد دینی

[*خادمه رقیه خاتون(س)*]

یـا رب این نوگل خندان که ســپردی به منش
می‌ســـپارم به تــو از چـــشم حــسود چمنش

گر چه از کوی وفا گشت به صد مرحـله دور
دور باد آفــــت دور فـــلک از جــــان و تنش

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

شب مردان خدا روز جهان افروز است
روشنان را به حقیقت شب ظلمانی نیست

[نیایش*خادمه یوسف فاطمه(س)*]

تا بر دلش از غصه غباری ننشیند
ای سیل سرشک از عقب نامه روان باش


حافظ که هوس می‌کندش جام جهان بین
گو در نظر آصف جمشید مکان باش

[نیایش*خادمه یوسف فاطمه(س)*]

شاه خوبانی و منظور گدایان شده‌ای
قدر این مرتبه نشناخته‌ای یعنی چه

نه سر زلف خود اول تو به دستم دادی
بازم از پای درانداخته‌ای یعنی چه

[*خادمه رقیه خاتون(س)*]

هر آن که جـــانب اهــــل خــــــدا نگه دارد
خداش در همـــه حـــال از بلا نگــــــه دارد

حدیث دوست نگویم مگر به حضرت دوست
کـــه آشــــنا ســــخن آشـــــنا نـــــگه دارد

[نیایش*خادمه یوسف فاطمه(س)*]

دریغ مدت عمرم که بر امید وصال
به سر رسید و نیامد به سر زمان فراق

سری که بر سر گردون به فخر می‌سودم
به راستان که نهادم بر آستان فراق