باز این چه شورش است که در خلق عالم است* اشعار برگزیده ماه محرم*

[مصطفی*شیعه ال طاها*]

محرم بهترین ماه

از زمین تا آسمان آه است می دانی چرا؟
یک قیامت گریه در راه است می دانی چرا؟

بر سر هر نیزه خورشیدی ست یک ماه تمام

بر سر هر نیزه یک ماه است می دانی چرا؟

اشهد ان لا...شهادت اشهد ان لا ...شهید
محشر الله الله است می دانی چرا؟

یک بغل باران الله الصمد آورده ام
نوبهار قل هوالله است می دانی چرا؟

راه عقل ازآن طرف راه جنون از این طرف

راه اگر راه است این راه است می دانی چرا؟

از رگ گردن بیا بگذر که او نزدیک توست
فرصت دیدار کوتاه است می دانی چرا؟

از کجا معلوم شاید ناگهانت برگزید
انتخاب عشق ناگاه است می دانی چرا؟

از محرم دم به دم هر چند ماتم می چکد

باز اما بهترین ماه است می دانی چرا؟

[نیایش*خادمه یوسف فاطمه(س)*]

می روم از کربلا جا می گذارم پیکرت
می کنی همراهیم از روی نیزه با سرت

بر سفارشهای تو جان اخا کردم عمل
در ره دشوار آن خم گشته قد خواهرت

هر زمان یاد آورم آتش بگیرم از درون
خنجر شمر لعین شد آشنا با حنجرت


ناله ای در قتلگه آمد به گوشم آشنا
گوئیا صاحب عزای قتلگه شد مادرت

من به قربان تن عریان خاک افتاده ات
پس چه شد پیراهنی که داد بر تو خواهرت

من فدای جمله ی اعضات،انگشتت کجاست
برده آیا ساربان ،انگشت با انگشترت

بعد تو از آتش کین خیمه هایت سوختند
جانیان کردند غارت گوشوار دخترت

اشتران بی کجاوه مرکب ما گشته اند
سخت اوضاعی شده بر خواهر غم پرورت

پیش از این هرگز نمی شد باورم آید دمی
قسمتم گردد اسارت از عدوی کافرت

می برندم کوفه ای که بوده منزلگاهمان
کوفه ای که حاکمیت کرده در آن حیدرت

راه ورسم کوفیان صبر وقرارم برده است
یاور قرآنی ام شو تو به راس انورت


شاعر : اسماعیل تقوایی

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

مردن به زیر پای تو أحلی من العسل

پرپر شدن برای تو أحلی من العسل

بی شک برای من پدری کرده ای … عمو

آن طعم بوسه های تو أحلی من العسل

بوسیدن لبان تو شیرین تر از شکر

بوئیدن عبای تو أحلی من العسل

آه ای عمو به شکل یتیمانه پر زدن …

… با نیزه … تا خدای تو أحلی من العسل

من مثل مادرت سپر جان حیدرم

پهلوی من فدای تو أحلی من العسل

من می روم که از لبه ی تیغ بگذرم

من می روم بجای تو … أحلی من العسل

[نیایش*خادمه یوسف فاطمه(س)*]

گردن گرفت داغ مرا شانه های اشــــک
خون می چکد زهر مژه ی من به جای اشک

دور از نگاه دختر تو جای مادرم
کردم پس از نماز برایت دعای اشک

از بس نرفته خواب ز دلشوره، ریختم
امشب به زخم بستر چشمم دوای اشک

حالا که از ستاره پر است آسمان مان
دارد شب کویری خیمه هوای اشک

پیغمبرم شدی شب معراج رفتنت
انداختی به قامت پلکم عبای اشک

زانو نزن تو را به خدا پای بغض من
وا می شود به حلقه چشم تو پای اشک

کمتر محل به حنجره ی نیزه ها بده
دارد بلند می شود اینجا صدای اشک

بر گودی گلوی تو افتاد عــــاقبت
چشمم که می دوید فقط در قفای اشک

فردا غروب کار من و تو در آمده
پیش ازطلوع اشک تو قضای اشک


شاعر : رضا دین پرور

[نیایش*خادمه یوسف فاطمه(س)*]

شام را بنگر که آذین بسته اند
شامیان بر بامها بنشته اند

شادمانی کرده ودف می زنند
مرد وزن،پیر وجوان دف می زنند

جملگی جمعند دور کاروان
کاروانی از زنان وکودکان

کاروانی که رسولان غمند
چند روزی است غرق ماتمند

ماتم کرببلا،قتل حسین(ع)
ماتم جانسوز شاه عالمین

کاروان اهل بیت مصطفی(ص)
چون اسیرانند در شام بلا

حضرت سجاد میر کاروان
در غل وزنجیر گشته نیمه جان

زخم، دوش او ززنجیر ستم
می رود خون جراحت دمبدم

عمه سادات در این کاروان
گشته مضطر از جفای شامیان

پیش چشمانش بود راس حسین
اشک ریزان است بر آن نور عین

سنگها می بارد از هر کوی وبام
از سوی این شامیان بی مرام

سنگ بر راس شهیدان می خورد
زین اصابت قلب زینب می درد

می کندسوزان دل اهل ولا
خاطرات سختی شام بلا


شاعر : اسماعیل تقوایی

[*خادمه رقیه خاتون(س)*]

قــــرار آخر ما با تو بود برگردی
بدون بدرقه رفتی که زود برگردی

قرار بود اگر رفتی و مــــــقابل تو
به سمت علقمه راهی نبود برگردی

قرار بود کمی رفع تـــشنگی بکنی
نفس بگیری و از پیش رو برگردی

قــــرار بود که حــــتی اگر هم آبی هم
نداشت مشک تو ، با این وجود برگردی

قرار بود تو باشی و هرکجا رفتی
نیــــامده علمت تا فرود برگردی

بنا نبود که حالا که دســــت تـنهایم
در این نماز به حال سجود برگردی

بـــنا نبـــود تو هــــم مثل اکــــــبر من
با سر شکسته به ضرب عمود برگردی

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

كربلا لبريز عطر ياس شد
نوبت جانبازي عباس شد

بازوانش مرگ را بيتاب كرد
تيغهاي تشنه را سيراب كرد

تا كنون عباسها را ديده اي
بوسه اي از دست آنها چيده اي

بنگر اين مستان آتش خورده را
بازوان تير وتركش خورده را

اي صبا از ما بگو با كربلا
اي نماز ما به خاكت مبتلا

تا به كي دور از تو در خود سوختن
چشم بر راه نسيمت دوختن

يا جنون كن راه خود را باز كن
يا مرا آماده پرواز كن

بر سر ني زلف ما را تاب ده
ماهيان را رخصت گرداب ده

آنچنان كن تا نماند بر زمين
از وجودم غير آهي آتشين



" شادروان، محمد رضا آغاسی

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

یا حسین، آن که دل از غیر تو بُبرید، منم

آن که لاجرعه می مهر تو نوشید منم

آن که از شوق به هنگام ولادت چون شمع

عوض گریه در آغوش تو خندید منم

آن که با پرورش مادر و تعلیم پدر

تربیت یافته در مکتب توحید منم

آن که همراه تو آمد به صف کرب و بلا

پا به پای تو صمیمانه بکوشید منم

آن که خون شد دلش از محنت ایّام ولی

جامه صبر به تن بهر تو پوشید منم

روز عاشورا، به هنگام وداع آخر

آن که پروانه صفت دور تو گردید منم

آن که جا از پی یک بوسه به اعضات ندید

خم شد و حنجر خونین تو بوسید منم

آن که چون لانه زنبور ز شمشیر ستم

جسم عریان تو آغشته به خون دید منم

نشنیده است کسی از سر بُبریده سخن

آن که صوت ملکوتی ز تو بشنید منم

آن که در بزم یزید بن معاویه پست

قد علم کرد و سخن گفت و نترسید منم

جنگ با اسلحه کار تو و یاران تو بود

آن که با تیغ زبان بعد تو جنگید منم

نظر مرحمتی کن تو به «ژولیده» که گفت

یا حسین، آن که دل از غیر تو بُبرید منم

ژولیده نیشابوری

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

زبانحال حضرت ام البنین علیه السلام

ام البنین مضظر ( س ) ، نالد چو مرغ بی پر
گوید به دیده تر ، من ، بال و پر ندارم

جز اشک و غم دوایی ، در روز و شب نیابم
جز خون دل ، غذایی ، شام و سحر ندارم

عباس ( ع )و عون و جعفر ، وان نور چشم حیدر ( ع )
کشته شدند یکسر ، سروی به بر ندارم

زن ها بمن مگویید ، امّ البنین از این بیش
من امّ بی بنینم ، دیگر پسر ندارم

عباس ( ع ) یار مادر ، دستش جدا ز پیکر
ضرب عمود ،بر سر ، من دست بر ندارم

از یوسف عزیزم ، تا پیرهن نیاری
من ای بشیر هرگز ، نور بصر ندارم .

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

خداوندادلم تنگ حسین است.....
دلم خاک کف پای حسین است....

خدایاکاش شهرم کربلا بود....
سرم هم مبتلابرنیزه هابود....

چنان مستم نماازجام مولا....
که جان بیرون روداز عشق مولا....

حسین ابن علی شمع وجوداست...
که فارغ ازهمه بودونبود است....

خدایاتاروپودم کربلاییست...
که آسایش دراین ملک بلانیست...

منم پروانه مولاگشته شمعم...
مکن تفریق .براوگشته جمعم...

طریق عشقبازی رازدارد...
بنازم دلبرم رانازدارد....

کشم نازت به جانم حضرت عشق....
فدای تارمویت حضرت عشق....

خداوندابهشتم کربلا کن...
وجودم رابه اقامبتلا کن...

السلام وعلیک یااباعبدالله
السلام وعلیک یاابالفضل العباس