گارد جاویدان

[حسنعلی ابراهیمی سعید]

نبرد آغاز شد، خشایارشا ابتدا سربازان ماد خود را که زره چرمی پوشیده بودند و نیزه و سپر داشتند به نبرد فرستاد. هزاران نفر از این مردان قتل عام شدند. خشایارشا که تصور می کرد یونانیانِ “کم تعداد اکنون زخمی شده و توان مقاومت کردن ندارند” گارد جاویدان خود را روانه نبرد کرد. http://www.uplooder.net/img/image/51/dfafdd4e095a89212df5ad88b46b306c/hasan_ali_ebrahimi_said_931115_(8).jpg

[حسنعلی ابراهیمی سعید]

ظاهر افسران هخامنشیان در حمله خشایارشا به یونان

گارد جاویدان در سپیده دم روز دومِ نبرد پیشروی کردند. دو سپاه نیرومند در تنگه ای که تنها چند متر پهنا داشت رو در روی هم قرار گرفتند. فرمانده گارد جاویدان، هیدارنه (به فارسی باستان “ویدارنه” یعنی شکافنده) حمله ای را رهبری کرد که این موجب شد که در صفوف یونانیان تزلزل ایجاد شود اما لئونیداس آن ها را دوباره بسیج کرد و وقتی گارد جاویدان خود را به نیزه های یونانیان زدند تنها خود را به سیخ می کشیدند و راه نفوذی نمی یافتند. علت این شکست در کیفیت بالاتر سربازان یونانی و اسپارت و همچنین مجهز بودن آن ها به سینه پوش برنزی و کلاه خود کورینتوسی بود. تمرینات برتر یونانی ها به خصوص اسپارتان ها در نتیجه مبارزه روز دوم بسیار موثر بود. سلاح های گارد جاویدان هرچند در برابر سایر ارتش های آسیا کاملا مناسب بود اما نتوانستند خطر چندانی متوجه یونانی ها کند چون زره های یونانی ها در برابر آن ها بسیار مقاوم بودند و گارد جاویدان نمی توانستند به راحتی راهی در میانشان بگشایند. به علاوه، نیزه های دُوی یونانیان در برابر گارد جاویدان بسیار کشنده و موثر ظاهر شد. حتی سپرهای ایرانیان در صورتی که نیرویی با زاویه و سرعت درست وارد می شد می توانست به چند تکه تقسیم شود. http://www.uplooder.net/img/image/35/dc5151b06f6efba036ceb624083fbbfc/hasan_ali_ebrahimi_said_930608_(5).jpg

[حسنعلی ابراهیمی سعید]

در اواخر روز دوم که شاه ایرانی در فکر تدبیری برای پس از این بود کمکی غیر منتظره به او رسید. یک خائن در میان یونانیان به نام افیالیس به او راه عبور ارتش ایران از ترموپیل را نشان داد. افیالیس این کار را به امید دریافت پاداش انجام داد حال آنکه خود را برای همیشه بدنام کرد و حتی نام او در زبان یونانی معنای “کابوس” گرفت و به برای همیشه در فرهنگ یونان به صورت نماد خیانت در آمد. http://www.uplooder.net/img/image/48/c51f739e713db06b92c365aefc8fca4e/hasan_ali_ebrahimi_said_931115_(11).jpg

[حسنعلی ابراهیمی سعید]

هردوت گزارش می کند که خشایارشا غروب آن روز هیدارنه فرمانده گارد جاویدان را با مردانی تحت فرماندهی اش فرستاد تا از طریق آن مسیر یونانی ها را محاصره کنند. اما هردوت اشاره ای نمی کند که این مردان تحت فرماندهی وی چه کسانی بودند. گارد جاویدان در روز دوم متحمل تلفات سنگینی شده بودند و احتمالا این افراد متشکل از باقیمانده گارد جاویدان و نیروهای تقویتی بودند، در واقع دیودوروس افراد هایدرنه در این ماموریت را 20000 تن گزارش کرد. مسیر یاد شده از غرب اردوگاه ایران در امتداد کوه آنوپائیا و در قفای صخره هایی بود که در دوجانب مسیر واقع بودند. یک شاخه به مسیر یه فوسیس و دیگری به خلیج مالیان در آلپنوس اولین شهر منطقه لوسریس می رفت. http://www.uplooder.net/img/image/69/2ed9c61e91b69611f96484cdfef77b72/hasan_ali_ebrahimi_said_930608_(3).jpg

[حسنعلی ابراهیمی سعید]

روز آخر نابودی ارتش یونانی از جمله 300 اسپاتران معروف را در پی داشت که تا پای مرگ جنگیدند. پس از پیروزی، خشایارشا دستور داد تا اجساد این ها را دفن کنند تا به روحیه مردانش لطمه ای وارد نشود. خشایارشا که بسیار خشمگین بود دستور داد که سر لئونیداس را از تن جدا کرده و بر دیرکی بیاویزند. http://www.uplooder.net/img/image/36/45001a686f0c26d5c0a815fed5525382/hasan_ali_ebrahimi_said_931115_(9).JPG

[حسنعلی ابراهیمی سعید]

نمونه دیگری از جنگ هایی که گارد جاویدان در آن شرکت داشت نبرد ماراتون (450 قبل از میلاد)، نبرد سلامیس (480 قبل از میلاد) در قبرس، نبرد ایسوس (333 قبل از میلاد)، نبرد گوگمل (331 قبل از میلاد) و احتمالا نبرد دروازه پارس (330 قبل از میلاد) بود که در این دو نبرد آخر اسکندر کبیر به امپراتوری هخامنشی حمله کرده و موجب فروپاشی آن شد. http://www.uplooder.net/img/image/34/8f449898919a7cfcf0e0b92a42e52494/hasan_ali_ebrahimi_said_930608_(4).jpg

[حسنعلی ابراهیمی سعید]

عنوان “گارد جاویدان” در ارتش ساسانیان احیا شد. مشهورترین واحد اسواران ساسانی “ژایدان/جاویدان” خوانده می شدند که 10000 نفر عضو آن بودند یعنی درست مانند پیشینیان هخامنشی خود با این تفاوت که این ها سواره نظام بودند. وظیفه جاویدان ها معمولا تامین امنیت پیشروی ها و ورود به نبردها در مواقع حساس بود.
عنوان “جاویدان” ها دوباره تحت حکومت میخائیل هفتم، امپراتور بیزانس/روم شرقی (قدرت: 1081-1071 میلادی) زنده شد. ژنرال او نیکه‌فوروس پس از شکست فاجعه بار در نبرد ملازگرد در برابر ترکان به سال 1071 ارتش مرکزی “تاگماتا” امپراتوری بیزانس را دوباره سازماندهی کرد. او به کمک باقی مانده نیروهای استانی خود گاردی سلطنتی موسوم به جاویدان احداث کرد که بنا به گزارش های متعدد تعدادشان هم 10000 نفر بود. http://www.uplooder.net/img/image/64/b248a61b2102d6fcf6316eced828374a/hasan_ali_ebrahimi_said_930606_(8).jpg

[حسنعلی ابراهیمی سعید]

جاویدان احداث کرد که بنا به گزارش های متعدد تعدادشان هم 10000 نفر بود.
قرن های بعد در طول جنگ های ناپلئونی، سربازان فرانسوی از گاردهای سلطنتی ناپلئون با عنوان گارد جاویدان یاد می کردند. در ارتش مدرن ایران در دوره آخرین شاه ایران نیز افرادی با عنوان گارد جاویدان خدمت می کردند که این عنوان را از همان گارد جاویدان باستانی ایران اقتباس کرده بودند. جاویدان ها در پادگان لویزان تهران استقرار داشتند. در سال 1978 این نیروهای زبده شامل یک تیپ 4000-5000 نفری و یک گردان از تانک های چیفتین بودند. در پی سرنگونی رژیم پهلوی به سال 1979 گارد جاویدان نیز منحل شد. http://www.uplooder.net/img/image/3/6ea6753f9c25b4b60ce630086713fbc4/hasan_ali_ebrahimi_said_930606_(7).jpg