مشاعره با اشعار دیوان حافظ شیرازی

[نیایش*خادمه یوسف فاطمه(س)*]

هــاتف آن روز به من مژده این دولت داد
که بدان جور و جفا صبر و ثباتم دادند

این همه شهد و شکر کز سخنم می‌ریزد
اجر صبریست کز آن شاخ نباتم دادنــد

[╬✿╬ سوگند ╬✿╬]

هر آن کو خاطر مجموع و یار نازنین دارد
سعادت همدم او گشت و دولت همنشین دارد

حریم عشق را درگه بسی بالاتر از عقل است
کسی آن آستان بوسد که جان در آستین دارد

[╬✿╬ سوگند ╬✿╬]

دلا رفیق سفر بخت نیکخواهت بس
نسیم روضه شیراز پیک راهت بس


دگر ز منزل جانان سفر مکن درویش
که سیر معنوی و کنج خانقاهت بس

[نیایش*خادمه یوسف فاطمه(س)*]

سینه از آتش دل در غم جانانه بسوخت
آتشی بود در این خانه که کاشانه بسوخت

تنم از واسطه دوری دلبر بگداخت
جانم از آتش مهر رخ جانانه بسوخت

[*خادمه رقیه خاتون(س)*]

تاب بنـــفشه می‌دهد طـــره مشـــک سای تو
پرده غنــچه می‌درد خنــــده دلگــــشای تــو

ای گل خوش نسیم من بلبل خویش را مـسوز
کز سر صدق می‌کند شب همه شب دعای تو

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

واعظان کاین جلوه در محراب و منبر می​کنند
چون به خلوت می​روند آن کار دیگر می​کنند

مشکلی دارم ز دانشمند مجلس بازپرس
توبه فرمایان چرا خود توبه کمتر می​کنند

[رعنا ریاحی*خادمه قرآن*]

در خرقه چو آتش زدى اى عارف سالك
جهدى كن و سر حلقه رندان جهان باش

دلــــدار كه گفتا به توام دل نگرانـــست
گو مى رسم اينك به سلامت نگران باش

[نیایش*خادمه یوسف فاطمه(س)*]

شکفته شد گل حمرا و گشت بلبل مست
صلای سرخوشی ای صوفیان باده پرست

اساس توبه که در محکمی چو سنگ نمود
ببین که جام زجاجی چه طرفه‌اش بشکست

[*~* مهسا *~*]

ترسم که روز حشر عنان بر عنان رود

تسبیح شیخ و خرقه رند شرابخوار

ترسم این قوم که بر درد کشان می خندند

در سر کار خرابات کنند ایمان را

[*خادمه رقیه خاتون(س)*]

آنان که خاک را به نظر کیمیا کنند
آیا بود که گوشه چشمی به ما کنند

دردم نهفته به ز طبــیبان مـــدعی
باشد که از خــزانه غیبم دوا کنند