ویژه نامه شهادت مظلومانه امام جعفرصادق علیه السلام {در سوگ شهادت صادق آل طاها}

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

شبهای تیره عراق آرام بگیرد که دیگر مأمورین سیاهدلِ عباسی،
از دیوارهایِ خانه ولایت بالا نمی روند،

و جانشینِ خدا را از سجاده نماز،
با سروپای برهنه به دربارِ جور نمی برند!

بار دیگر امامی در سوگِ پدر شهیدش می نشیند
و لحظه های تلخِ وداع آن دو،
بر شانه های تاریخ هجوم می آورد.

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

ستاره دنباله ‏دار



در سوگ تو چه سخت می‏گذرد بر دل ای امام صداقت و راستی!

غروب سرخ تو، یادآور غروب خورشید در دریایی است که آمیخته
علم و زهدی پیامبر گونه بود و در افق‏های دوردست تو شاگردان
موج، هنوز به سر و سینه می‏زنند؛

دریای بی‏ ادعایی که سیاست و ملک را به اهل آن واگذاشت.
امروز، شقایقی دیگر از آل رسول‏الله صلی‏ الله ‏علیه ‏و‏آله‏ وسلم
را بر شانه می‏برند تا تنگنای زمین را به سمت آسمان طی کند.

امامی که کتاب علوم نورانی‏اش را در سینه شاگردانش
جاگذاشت تا یادگار ششمین ستاره دنباله ‏دار آسمان امامت باشد.

دردا که غم تو، بغضی سنگین در جانمان انداخته است دردا!

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

زمین با گردش خود، رسیده است به کتاب امامت؛
فصل ششم، سطرهای اندوه مدینه.

روزگاری بود که آن سوتر از ستیز بیهوده بنی امیه و بنی عباس
تنها فاتح میدان های فضیلت، صادق آل رسول صلی الله علیه و آله
بود که در امنیتی مغتنم، تشنگان معارف را سیراب می کرد.

امروز اما از این ماتم جانکاه، در سینه های منبر و قلب کرسی
تدریس، خاکستر خاکستر حسرت می روید.

آه! پرفریب تر از منصور، شیطانی نیست که زهر خود
را چنین بریزد و لعنت های همیشه را برای خود گرد آورد.

تاریخ، ارجمندتر از مکتب صادق علیه السلام سراغ نداشت.
ستارگان فقاهت، تفسیر، کلام و طب، تابندگی خویش
را مدیون ششمین پیشگام روشنگری اند.

سرمایه امروز بقیع، اشک است و اشک. مدینه
جهان را از شیون اکنون خود پر کرده است.

امروز بقیع در لباس سوگ، چکیده اشک های غربت شیعیان اس
ت و دانش، بحارالانوار اشکی است که به
تمامی برگ های زرین احادیث، تسلیت می گوید.

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

سلام بر صبح صادق!
روزی که زیر آفتاب سوزان حجاز، ب
یل به دست می‏گرفتی و کشاورزی می‏کردی.

این زمین تفتیده، تا آن روز، جز گام‏های سنگین توقع، تکبر،
کشمکش و تصاحب هر آنچه در روی زمین است،
از سوی صاحبان قصرها و مسندهای خلافت
و نوایی جز عربده ‏های شیطانی خلفای جور و ستم، نشنیده بود.

سلام بر امام صادق علیه ‏السلام و مکتب نشر معارف دینی‏ اش!
سلام بر سینه پر از دانش او که مأخذ عالی‏ترین
و ناب‏ترین احادیث و اندیشه‏ های دینی و علمی است!

[نیایش*خادمه یوسف فاطمه(س)*]

یادمان خوبی ها

تو نماز را بر پای داشته ای، زکات را به جای آورده ای،
فراخوانده ای به معروف و باز داشته ای از منکر.

به راستی و درستی، سیره ات سیره انبیا بوده است.
اشاره هایت، بشارت به رهایی است؛ از خاکدان تیره جهل
که بسیار قربانی گرفته است.

فرموده ای: «دو کس اند که کمرم را شکسته اند:
دانای هنجارشکن (عالم متهتِّک) و نادان راه گشا (جاهل متنسِّک).

شب مردان خدا را، عَلم الهدایِ علم تو، روز جهان افزور کرده است.
جویباردانش «ابوحنیفه» از سایه سار تعلیم تو می گذرد.

مِس وجود «جابربن حیان» از کیمیای استادی تو زر شده است.
تنور «توحید مفضل» با شعله شکوه تو می سوزد.

یک تنه بار غریب ارزش ها را در روزگار عسرت به دوش کشیده ای
تا فتیله نیم سوز «اخلاقی زیستن» نمیرد.

در آستان دنیا، «حبل اللّه » را به دوش کشیده ای که یاد خدا
در قلب های تشنه آرامش، کاستی نپذیرد.

دست دین را در دست خرد گذاشته ای تا چون
دو بال پریدن، افق های پرواز آدمی را بگشایند.

شمع هدایت خویش را به ضیافت اصحاب عقل برده ای تا قفل های
بسته بر ذهن ها و ضمیرها را بشکنی، تا فرا بخوانی به اندیشیدن، تا
بگویی که پیامبران آمده اند دفینه های عقل را از زیر آوار تعصب ها و
تحجرها بیرون بشکند؛

تا بگویی که انسان ها، معادن اند؛ درست مثل معادن طلا و نقره.
گواهی می دهم به حقیقت، که حقیقت در نگاه نازنین توست.

تو کشتی بان کشتی خرد، در توفان های هراس انگیز جهل و ستم بوده ای.
الگوی انسان زیستن را از مرام تو می توان آموخت و نام تو یادمان همه خوبی هاست.

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

بنال ای دل که در نای زمان، فریاد را کشتند
بهین آموزگار مکتب ارشاد را کشتند

اساتید جهان باید به سوگ علم بنشینند
که در دانشگه هستی، بزرگ استاد را کشتند




شهادت جانگداز ششمین سکاندار کشتی هدایت
صادق آل طاها , شیخ الائمه ، بنیانگزار مکتب فقه جعفری
حضرت امام جعفر صادق علیه السلام بر شیعیان تسلیت باد

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

باز تکه‏ های ابر سیاه در دل آسمان،
می‏خواهند حکایت تلخی را بسرایند،
نوری بر دستان مدینه تشییع می‏شود.

اینک امام علم و دیانت و سراینده سرود زیبای خدا پرستی،
به سوی معبود می‏شتابد.

اکنون فرزند دیگری از خاندان آل عبا و عالم دین خدا
زهر تلخ دسیسه‏ های پلیدان را می‏نوشد،

او امام همه خوبی‏ها و خانه همه دانش‏ها،
امام جعفر صادق علیه ‏السلام است.

اندیشه تشیع در پله ششم، تاریخ را به ماتم می‏خواند،
ماتمِ چشمه جوشان کلام شیعه ماتم خزانه‏دار علم علی،
فاتح قله‏ های بلند دانش خداوندی، وارث بزرگ پدر،

هنوز آخرین حرف‏های امام، در گوش‏های زمان پژواک می‏کند:
«اِنَّ شَفاعَتَنا لا یَنالُ مُسْتَخِفّا بالصَّلوةِ»؛
همانا شفاعت ما به کسی که نماز را کوچک بشمارد، نخواهد رسید.

بقیع همیشه گریان، امروز خورشید را در خود جای می‏دهد.
درود بر تو ای ششمین پیام خدا بر زمین!

امروز اشک‏های تمام عاشقان خاندان علی
از ابرهای غمگین آسمان بقیع می‏بارد

و هر باربه یاد آن لحظه که زهر خصم را نوشیدی،
جگرهامان به خون می‏نشیند و با چشمانی نمناک فریاد می‏زنیم:

اِنّا تَوَجَّهْنا وَ اسْتَشْفَعْنا وَ تَوَسَّلْنا بِکَ اِلَی اللّه‏
یا وَجیها عِنْدَ اللّه‏، اشفع لنا عند اللّه‏


حبیب مقیمی

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

بغض‏های ریشه‏ دار در بقیع روح انسان خیمه زده است.
دقایق غم را اشک‏های ما قطره قطره دنبال می‏کند.

چه فصل متروکی است پاییز اندوه؛
اما تا روزگار دنیا هست،
گریزی از مرور سطور این فصل نیست.

امروز، کتاب دانش، مرثیه‏ هایی در دل دارد
که هر کدام جگرسوز است و پر خراش.

خاک بقیع، بوی آسمانی دانش را می‏پراکند.
نام بقیع که می‏آید، یادی کبود در آغوش غزل‏های ما می‏ماند.

نام بقیع که می‏آید، چشمه‏ های بی ‏اختیار اشک،
از صفحات تاریخ جاری می‏شود.

امروز، گاه سفر به مکتب احادیث «صدق»
با چشمان اشکبار فراق است.
قطعه های غمزدهامروز، اشک‏های قلم،
نماینده قطعه ‏های غمزدگی است.

در وادی پر از اشتیاق دانایی،
ضجه و شیون منتشر است.

موج موج شانه‏ ها می‏آیند، روبه روی دریا تباری
که نامش «صادق» است تا ترجیع‏ بندهای تلاطم را بسرایند.
امروز دوبیتی ‏های «وا اماما»، زمزمه بقیعستان دل است.

محمد کاظم بدرالدین

امضاء

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

دارم برای رنگِ تنت گریه میکنم
پایِ نفس نفس زدنت گریه میکنم


باور کنیم حرمت تو مستدام بود؟
یا بردن تو بردنِ با احترام بود؟

باور کنیم شأن تورا رَد نکرده است؟
این بد دهانِ شهر به تو بد نکرده است؟

گرد و غبار، روی تو ای یار ریختند
روی سر ِتو از در و دیوار ریختند

هرچند بین کوچه تنت را کشید و بُرد
دستِ کسی به رویِ زن و بچه ات نخورد

باران تیر و نیزه نصیب تنت نشد
دست کسی مزاحم پیراهنت نشد

این سینه ات مکان نشست کسی نشد
دیگر سر تو دست به دست کسی نشد



(علی اکبر لطیفیان)

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

سلام بر صبح صادق!
روزی که زیر آفتاب سوزان حجاز، ب
یل به دست می‏گرفتی و کشاورزی می‏کردی.

این زمین تفتیده، تا آن روز، جز گام‏های سنگین توقع، تکبر،
کشمکش و تصاحب هر آنچه در روی زمین است،
از سوی صاحبان قصرها و مسندهای خلافت
و نوایی جز عربده ‏های شیطانی خلفای جور و ستم، نشنیده بود.

سلام بر امام صادق علیه ‏السلام و مکتب نشر معارف دینی‏ اش!
سلام بر سینه پر از دانش او که مأخذ عالی‏ترین
و ناب‏ترین احادیث و اندیشه‏ های دینی و علمی است!