زخمه های قلم{1}۩`✾` ۩ دل نوشته ها , از عاشورا تا اربعین ۩`✾` ۩

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

این روزها پر از تب مولا کجایی‌ام

اما هنوز کوفه‌ای از بی وفایی‌ام

ای زخمی از دوروئی من! دوست دارمت

در گیر و دار تیرگی و روشنایی‌ام

گم کرده ام مسیر تو را در غبار شهر

اما اسیر توست دل روستایی‌ام

گفتند کربلای زمینی… نیامدم

حالا که راه بسته شده من هوایی‌ام

این بار چندم است که تا مرز آمدم

آه از شکسته بالی و بی دست و پایی‌ام…

پلکم که گرم می‌شود از خواب می‌پرم

با سرفه های همسفر شیمیایی‌ام

آورده‌ام بضاعت مزجاه قوم را

انگشتر “عزیز”م و تسبیح دایی‌ام

آورده‌ام پناه به شش گوشه ی غمت

برگشته‌ام به اصلیت نینوایی‌ام

دستت همیشه روی سر ما پیاده‌ هاست

این اربعین به لطف خدا کربلایی‌ام

شعر از سرم پرید… دلم پیش موکب است

این بار چندم است که یخ کرد چایی‌ام

[نازنین رقیه* خادمه گل نرگس*]

دیده خونبار دارد آسمان کربلا


هست تا در انتظار کاروان کربلا


روز و شب در انتظار مقدمِ آلِ علی ست


تشنه کامی ها به دشتِ بیکران کربلا

[سمن بویان* خادمه اباصالح المهدی(عج)*]

مخواه شاکله ی این غزل، قوی باشد

از ابتدا غرض این بود مثنوی باشد

ببخش اگر کمی از حیث وزن کم دارد

نشد شبیه غزل های منزوی باشد

نه مثل نغمه‌ی حافظ، نه چون کلام کلیم

قرار نیست که این نفخه عیسوی باشد

به پای خمسه‌ی من هیچ پنجه‌ای نرسد

اگر چه نظم نظامی گنجوی باشد

زمام شمس – علی ما نُقِل – به دست شماست

چه جای صحبتی از عشق مولوی باشد

غلام محتشم و خاک پای حِمیری ام

و هر که شاعر دربار مهدوی باشد

زیارت حرمت از سرم زیاد؛ قبول

مرا فقط برسان مرز خسروی... باشد؟

محمد جواد پرچمی

[مریم منتظر*خادمه مولای منتظران*]

همه رفتند و دل بی سر و پا جا مانده
از هوای حرم کرب و بلا جا مانده

به گمانم که میان همه زائر های

فقط امضای برات دل ما جا مانده

یک به یک می رسد از هر طرفی نامه دوست

که حلالم بکن ای از همه جا مانده

صرف کردند همه فعل خداحافظی و

یک نفر هست ز جمع رفقا جا مانده

اربعین، پای پیاده، حرم حضرت عشق

حسرتش بر دل تنهای گدا جا مانده

قصه این است که من لایق آقا نشدم

از همین است که این من ز شما جا مانده

نام ما را بنویسید کف صحن حسین

بنویسید که یک بی سر و پا جا مانده ...

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

روزی سه وعده جای غذا غبطه می‌خورم
هرشب به حال اهل بکا غبطه می‌خورم


من از دعای مادر خود سینه زن شدم
بر مادرم به وقت دعا غبطه می‌خورم


فرق است میان غبطه و بخل و حسد عزیز
پلکم همیشه تر شده تا غبطه می‌خورم


با روضه خوان مجلستان گریه می‌کنم
بر ذاکران و سوز صدا غبطه میخورم


ای پیر غلام‌های حسینیه‌های عشق
هر دم به موی و روی شما غبطه می‌خورم

بر چایی ریز روضه‌تان وقت ریختن
بر استکان به قصد شفا غبطه می‌خورم


با یاد چای تلخ نجف چای روضه را
من با نبات و قند نه, با غبطه می‌خورم


آنها فدا شدند که ما زندگی کنیم
من بر رشادت شهدا، غبطه می‌خورم


حتی به درد کشته شدن هم نمی‌خورم
بر گوسفند نذر عزا، غبطه می‌خورم


من روز و شب به کرببلا فکر می‌کنم
یعنی همیشه و همه جا غبطه می‌خورم


حال مجاورین حرم هم حکایتی است
هر شب کنار فاصله‌ها غبطه می‌خورم


دیدم پیاده‌های حرم پا برهنه‌اند
بر زخم‌ها و تاول پا، غبطه می‌خورم


دارد تمام می‌شود این ماه اشک و خون
هر دم به ماه خون خدا غبطه می‌خورم


این اربعین اگر نروم تا به کربلا
بر زائران کرببلا غبطه می‌خورم

شاعر: علی حسنوند

[نازنین رقیه* خادمه گل نرگس*]

ﺑﺎﺷﺪ ﺣﺴﯿﻦ ...ﮐﺮﺏ ﻭﺑﻼ ﻣﺎﻝ ﺧﻮﺑﻬﺎ ...
ﺑﺪﻫﺎ ﺑﮕﻮ ﮐﻪ ﻋﻘﺪﻩ ی ﺩﻝ ﺑﺎ که ﻭﺍ کنند ...؟


جا مانده ایم و شرح دل ما خجالت است
زائر شدن، پیاده یقینا سعادت است


ویزا، بلیط، کرب و بلا مال خوب هاست
سهم چو من پیامک ((هستم به یادت)) است


یک اربعیـــن غـــزل، به امیــــدِ عنایتـــی ...
این بغضِ من اگر چه خودش هم عنایت است


چیزی برای عَرضـــه ندارم مـــرا ببخش
یعنی غزل، نشانه ی عرض ارادت است


ما هیـــچ، ما گنـــاه... فقط جـــانِ مادرت
امضا بکن که شاعرت اهل شهادت است


باشد حسین (ع) کرب و بلا مال خوب ها
یک مهر تربت از تو برایم کفایت است...

[سمن بویان* خادمه اباصالح المهدی(عج)*]

آنانکه خاک را به نظر "کیمیــــا" کنند
از یمن تربت شه کرببــــــــــلا کنند

آنانکه دیده اند ضریح حســــــین را
آیا بود که گوشه چشمی به ما کنند

در حسرت زیارت تو عاشقان تو
در روضه جای صحن وسرایت صفاکنند

جامانده های قافله ی اربعین تو
آقا دوای درد دل خود کجا کنند

جا تنگ بوده است و یا ما اضافه ایم
مردم به چشم طعنه نگاهی به ماکنند

باشد حسین؛ کرببلا مال خوبها
بدها، بگو که عقده دل با چه وا کنند

ما هم دل شکسته به دست می رویم تا
ما را غبار صحن و سرای رضا کنند

[مریم منتظر*خادمه مولای منتظران*]

زیارت اربعین کربلا ، برای شما ،‌
روایت زیارت شما باما

پیاده رفتن تا کربلا برای شما
وصورتی پر اشک،آه و حسرتش باما

شلوغی "حرم" اربعین برای شما
دل و سه کنج اتاق, اوج خلوتش باما

نماز عشق بالای "سر" ،‌برای شما
و سجده های مکرر به تربتش با ما

خوش آن دمی که بینم که گویدم ارباب:
دلی شکته است اینجا روای "حاجتش" با ما

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

زیارت اربعین کربلا ، برای شما ،‌
روایت زیارت شما باما

پیاده رفتن تا کربلا برای شما
وصورتی پر اشک،آه و حسرتش باما

شلوغی "حرم" اربعین برای شما
دل و سه کنج اتاق, اوج خلوتش باما

نماز عشق بالای "سر" ،‌برای شما
و سجده های مکرر به تربتش با ما

خوش آن دمی که بینم که گویدم ارباب:
دلی شکته است اینجا روای "حاجتش" با ما

"صلی الله علیک یا مولای یا اباعبدالله"

[نازنین رقیه* خادمه گل نرگس*]

دارم غریب و آشنا را می شمارم

این خیل مشغول عزا را می شمارم

هی خواب می بینم پیاده در طریقش
درجاده دارم تیرها را می شمارم


دل تنگ مشهد می شوم هرگاه در راه
سربندهای یا رضا را می شمارم


اما خدارا شکر با انگشت هایم
جامانده های کربلا را می شمارم


پس سعی خودرا می‌کنم موکب به موکب
این مروه های با صفا را می شمارم


باعقل نه، من با جنون بی شمارم
این لشکر بی انتها را می شمارم


تسبیح من این است در طیِّ طریقش
هر صبح تاول های پا را می شمارم


آن قدر نزدیکم به اوکه دانه دانه
دارم نفس های خدا را می شمارم


هم کربلا هم نوکری هم اشک هم عشق
دارم فقط سود دعا را می شمارم

امضاء