صفحه 23 از 33 نخستنخست ... 13192021222324252627 ... آخرینآخرین
نمایش نتایج: از شماره 221 تا 230 , از مجموع 324

موضوع: نزول قرآن و رؤياى هفت حرف

  1. Top | #221

    عنوان کاربر
    مدیر ارشد انجمن
    تاریخ عضویت
    January 1970
    شماره عضویت
    7751
    نوشته
    3,437
    صلوات
    358
    دلنوشته
    4
    صلوات بر محمد وآل محمد و اقا امام زمان (عج)
    تشکر
    917
    مورد تشکر
    1,522 در 565
    دریافت
    0
    آپلود
    0

    پیش فرض









    تمايز قرآن و قراآت
    در مسأله تمايز قرآن و قراآت دو قول وجود دارد:
    1 . عدم تمايز بين آنها
    دكتر محمد سالم محيسين مى‏گويد: <قرآن و قراآت دو حقيقتى هستند كه معناى واحدى دارند و تمايزى بين آنها نيست.»(91) ايشان معتقد است قرآن و قراآت از يكديگر متمايز نيستند و قرآن بر هفت قرائت نازل شده است. پس قرآن، همان قراآت سبعه، و همه قراآت سبعه، همان وحى الهى‏اند. وى به اين روايت از پيامبر(ص)استدلال مى‏كند:
    پيامبر(ص) نزد آبگاه بنى غفار بود؛ جبرئيل بر حضرت نازل شد و گفت: خدا امر مى‏كند كه قرآن را به يك حرف بخوانى. پيامبر(ص) فرمود: <از خداوند طلب عفو و مغفرت مى‏كنم؛ زيرا امت من طاقت آن را ندارد.» جبرئيل دوباره نازل شد و گفت: خداوند امر مى‏كند كه قرآن را بر دو حرف بخوانى. پيامبر(ص) فرمود: <از خداوند طلب عفو و مغفرت مى‏كنم، امت من طاقت آن را ندارد». جبرئيل براى بار سوم نازل شد و گفت: خداوند امر مى‏كند كه قرآن را بر سه حرف بخوانى پيامبر(ص) فرمود: <از خداوند طلب عفو و مغفرت مى‏كنم، امت من طاقت آن را ندارد». جبرئيل براى‏مرتبه چهارم نازل شد و گفت: <خداوند امر مى‏كند كه قرآن را بر هفت حرف بخوانى؛ هر كدام از آن هفت حرف را كه بخوانى صحيح است.»(92)










    امضاء





  2. آیه های انتظار

    آیه های انتظار


    لیست موضوعات تصادفی این انجمن

     

  3. Top | #222

    عنوان کاربر
    مدیر ارشد انجمن
    تاریخ عضویت
    January 1970
    شماره عضویت
    7751
    نوشته
    3,437
    صلوات
    358
    دلنوشته
    4
    صلوات بر محمد وآل محمد و اقا امام زمان (عج)
    تشکر
    917
    مورد تشکر
    1,522 در 565
    دریافت
    0
    آپلود
    0

    پیش فرض







    دكتر محمد سالم محيسين پس از نقل اين روايت مى‏گويد: <فرقى بين قرآن و قراآت نيست و هر كدام از آنها وحى منزل بر پيامبر(ص) هستند.»

    گويا ايشان توجه نكرده‏اند كه دلالت روايت مذكور قابل قبول نيست و با ساير روايات نزول بر دو حرف و سه حرف و ... تعارض دارد. بايد پرسيد: پيامبر(ص) چنين روايتى را در چه دوره‏اى از نزول قرآن بيان فرمود؟ آيا در مورد آيه خاصى و يا سوره خاصى بود؟ آيا در سال‏هاى اول نزول بود، يا در پايان نزول آيات و در سال‏هاى آخر؟

    در سرتاسر روايت مذكور، سخنى حتّى از نزول هفت‏گانه نيست. بلكه بحث از اجازه‏قرائت بر يك حرف و دو حرف تا هفت حرف است و روايت دلالتى بر نزول قراآت سبعه ندارد. زيرا اگر از نزد خداوند، هفت قرائت نازل شده بود و همه آنها قرآن بود، چرا قرّا قرائت برگزيده خود را به پيامبر(ص) نسبت نداده، بلكه به اقامه حجّت بسنده مى‏كردند؟









    امضاء




  4. Top | #223

    عنوان کاربر
    مدیر ارشد انجمن
    تاریخ عضویت
    January 1970
    شماره عضویت
    7751
    نوشته
    3,437
    صلوات
    358
    دلنوشته
    4
    صلوات بر محمد وآل محمد و اقا امام زمان (عج)
    تشکر
    917
    مورد تشکر
    1,522 در 565
    دریافت
    0
    آپلود
    0

    پیش فرض







    2 . تمايز بين قرآن و قراآت


    قول ديگر آن است كه قرآن، غير از قراآت است. مقصود از تمايز بين قرآن و قراآت -كه قول مشهور نيز مى‏باشد- آن است كه قرآن همان وحى مُنَزل و اصل كلام است، كه از طرف خداوند متعال بر حضرت رسول‏اكرم(ص) به يك گونه نازل شده است. ولى قراآت رايج، در كيفيت تعبير كلمات، مختلفند، و گاهى يك كلمه به چند شكل قرائت شده است. بنابراين قرآن متواتر و قطعى است، ولى قراآت يعنى موارد اختلاف در كيفيت تعبير، كه در همه آيات نيز جريان ندارد، متواتر و قطعى نيست. زركشى مى‏گويد:
    قرآن و قراآت دو حقيقت متغايرند. قرآن همان وحى است كه بر حضرت رسول(ص) با هدف تبيين قوانين الهى و اعجاز نازل شده است. ولى قراآت، عبارت است از: اختلاف وحى از جهت نوشتن حروف و كيفيت اداى آنها از نظر مخفّف و مشدّد بودن و غير آنهاست.(93)
    دكتر صبحى صالح نيز نوشته است: قرآن و قراآت دو حقيقت متمايز از هم هستند.»(94)

    مرحوم بلاغى نيز در مقدمه تفسير خود مى‏گويد:
    به‏ خاطر تواتر قرآن بين جمهور مسلمانان در سرتاسر قرون، ماده و صورت و قرائت متداول آن بر شكل و ساختار واحد بوده است و آن‏چه از برخى قرّاى سبع نقل شده، ماده و صورت آن را تحت تأثير قرار نداده است. قراآت سبعه و عشره، در صورت برخى كلمات، اختلاف دارند، نه در زيادى و يا نقصان در كلمه. با اين حال، آنها روايات آحاد هستند كه موجب اطمينان و وثوق نمى‏گردند؛ گرچه آنها به خاطر تعارض با يكديگر، موهون هم هستند.(95)

    آية اللَّه خوئى مى‏گويد: <بين تواتر قرآن و بين عدم تواتر قراآت هيچ ملازمه‏اى‏نيست.»(96)
    و همو مى ‏گويد: <تواتر قرآن، مستلزم تواتر قراآت نيست. زيرا اختلاف در كيفيت كلمه با اتفاق بر اصل آن منافات ندارد.»(97)









    امضاء




  5. Top | #224

    عنوان کاربر
    مدیر ارشد انجمن
    تاریخ عضویت
    January 1970
    شماره عضویت
    7751
    نوشته
    3,437
    صلوات
    358
    دلنوشته
    4
    صلوات بر محمد وآل محمد و اقا امام زمان (عج)
    تشکر
    917
    مورد تشکر
    1,522 در 565
    دریافت
    0
    آپلود
    0

    پیش فرض






    دكتر سيد محمد باقر حجتى هم در كتاب تاريخ قراآت، نظريه آية اللَّه خوئى را در مسأله تفاوت بين قرآن و قراآت پذيرفته و مى‏گويد:
    نه تنها ميان قرآن و قراآت تفاوت است، بلكه بين قراآت هم از لحاظ شرايط قرائت صحيح، تفاوت وجود دارد و اگر قرائتى واجد صحت سند و منطبق با دستور زبان عربى و مطابق با رسم الخط مصحف عثمانى باشد، مى‏تواند به عنوان قرآن تلقى گردد و ميان چنين قرائتى و خود قرآن تفاوتى وجود نخواهد داشت و اگر قرائتى فاقد حتى يك شرط از شروط گذشته باشد، بين آن و قرآن مى‏بايد تفاوت گذاشت و بر آن مى‏توان فقط عنوان قرائت را اطلاق نمود.(98)
    زرقانى هم به تمايز بين قرآن و قراآت قائل شده و معتقد است تواتر قرآن مستلزم تواتر قراآت نيست و مى‏گويد:
    برخى در تعريف قراآت سبع دچار مبالغه شده و گفته‏اند كه، هر كسى فكر كند كه قراآت سبع متواتر نيست، كافر است. زيرا قول به عدم تواتر آنها منتهى به عدم تواتر كل قرآن مى‏شود. ليكن، چنين استدلالى تمام نيست. زيرا قول به عدم تواتر قراآت سبع، به معناى عدم تواتر قرآن نيست. چون بين قرآن و قراآت سبع تفاوت هست؛ به شكلى كه صحيح است قرآن در غير قراآت سبع يا در مقدار متفقٌ‏عليه قرّا، متواتر باشد.(99)









    امضاء




  6. Top | #225

    عنوان کاربر
    مدیر ارشد انجمن
    تاریخ عضویت
    January 1970
    شماره عضویت
    7751
    نوشته
    3,437
    صلوات
    358
    دلنوشته
    4
    صلوات بر محمد وآل محمد و اقا امام زمان (عج)
    تشکر
    917
    مورد تشکر
    1,522 در 565
    دریافت
    0
    آپلود
    0

    پیش فرض






    در آيات مورد اختلاف بين قرّا كه نسبت به كل قرآن، درصد كمى را تشكيل مى‏دهد، اصل كلمات و ماده اصلى آنها، همانند مواردِ مورد اتفاقِ بين قرّا كه درصد غالب قرآن را تشكيل مى‏دهد، متواتر است، ولى شكل كلمه از جهت اعراب و مخفف و مشدّد بودن، متواتر نيست؛ گرچه در مورد آنها نيز، بين عامه و جمهور مسلمين، قرائت مورد اتفاق وجود دارد كه همان قرائت صحيح مى‏باشد.
    بدون ترديد نص وحى الهى را هيچ كسى انكار ننموده كه نزد مسلمانان متواتر است؛ برخلاف قراآت كه حتى در قراآت سبعه هم مورد انكار برخى واقع شده است. لذا قرآن با قراآت آن متمايز است و قرآن واحد، ولى قراآت متعدد و غيرمتواترند.
    گروهى از دانشمندان اهل سنت كه نتوانستند تمايز بين قرآن و قراآت را بپذيرند. قائل به تواتر قراآت شده و قراآت را هم وحى مُنَزْل دانسته‏اند. اينان روايت احرف سبعه را نيز دليلى بر آن به شمار آورده‏اند و براى اين كه مبادا، اثبات عدم تواتر قراآت، موجب عدم تواتر قرآن گردد، بر تواتر آنها و عدم تمايزشان با قرآن، اصرار نموده‏اند در حالى كه قول به عدم تواتر قراآت و تمايز بين قرآن و قراآت، هيچ خدشه‏اى در تواتر اصل قرآن ايجاد نمى‏نمايد.
    آيةاللَّه مير محمدى هم بين مواد قرآن و حالات و كيفيت اداى آن، فرق گذاشته مى‏گويد:
    قرآن -همان كه پيامبر(ص) قرائت مى‏فرموده است و اصحاب از آن حضرت دريافت مى‏كرده‏اند- اسمى براى الفاظ قرآن به مواد و صور آن است. لذا به برخى از كلمات كه فاقد صورت يا ماده هستند، قرآن نمى‏گويند ... آرى، درتحت عنوان قرآن نمى‏گنجد، آن‏چه حالات قرآن است، مانند سكون و وصل و نظاير آنها... زيرا قرآن بر هر آن‏چه كه حتى فاقد آن حالات باشد، صدق مى‏كند.(100)









    امضاء




  7. Top | #226

    عنوان کاربر
    مدیر ارشد انجمن
    تاریخ عضویت
    January 1970
    شماره عضویت
    7751
    نوشته
    3,437
    صلوات
    358
    دلنوشته
    4
    صلوات بر محمد وآل محمد و اقا امام زمان (عج)
    تشکر
    917
    مورد تشکر
    1,522 در 565
    دریافت
    0
    آپلود
    0

    پیش فرض








    از مجموع آن‏چه در بحث تمايز بين قرآن و قراآت گذشت روشن مى‏گردد كه:
    الف) قرآن اصل كلمات است.
    ب) قرآن متواتر است و نيازى به دارا بودن شرايط صحت، مانند صحت سند و مطابقت با رسم الخط و عربيت ندارد.
    ج) واحد است، نه متعدد.
    د) نص آن مورد انكار كسى واقع نشده است.
    ولى قراآت:
    الف) تركيب كلمات و تعابير قرّا از كلمات است؛ مانند تشديد، تخفيف، وصل، سكون و ....
    ب) غير متواتر است. از اين رو نيازمند به شرايط صحت، مانند صحت سند و... است.
    ج) متعدد است؛ مانند سبعه و عشره و .... و به صحيح و غير صحيح (شاذ) تقسيم شده است.
    د) برخى از قراآت مورد انكار واقع شده‏اند.
    پس بين قرآن و قراآت (سبعه و عشره ...) تمايز است. ليكن تفكيك قرآن از هر قرائتى نيز ممكن نيست و مطمئناً قرآن در هنگام نزول داراى قرائتى بوده كه آن همان قرائت صحيحه است و تمام قرّا براى رسيدن به آن مى‏كوشيدند.










    امضاء




  8. Top | #227

    عنوان کاربر
    مدیر ارشد انجمن
    تاریخ عضویت
    January 1970
    شماره عضویت
    7751
    نوشته
    3,437
    صلوات
    358
    دلنوشته
    4
    صلوات بر محمد وآل محمد و اقا امام زمان (عج)
    تشکر
    917
    مورد تشکر
    1,522 در 565
    دریافت
    0
    آپلود
    0

    پیش فرض










    پى‏ نوشتها:‌


    1 . صحيح بخارى، ج‏2، ص‏226.
    2 . عسقلانى، فتح البارى، ج‏9، ص‏14.
    3 .همان، ص‏15.
    4 . التمهيد فى علوم القرآن، ج‏1، ص‏349.
    5 . فتح البارى، ج‏9، ص‏18.
    6 . ابن نديم، الفهرست، ص‏39.
    7 . مجمع البيان، ج‏5، ص‏97.
    8 . همان، ج‏2، ص‏835.
    9 . الكشاف عن حقائق غوامض التنزيل، ج‏1، ص‏415.
    10 . مجمع البيان، ج‏5، ص‏151.
    11 . الكشاف عن حقائق غوامض التنزيل، ج‏2، ص‏338.
    12 . التيسير فى القراءات السبع، ص‏121.
    13 . التمهيد فى علوم القرآن، ج‏1، ص‏353 - 354.
    14 . مقدمه ابن خلدون، ص 419.
    15 . جرجى زيدان، تاريخ تمدن اسلامى، ج‏3، ص‏58.
    16 . تحريم (66) آيه 4.
    17 . مجمع البيان، ج‏10، ص‏274.
    18 . نجم (53) آيه 50.
    19 . مجمع البيان، ج‏10، ص‏274.
    20 . اسراء (17) آيه 23.
    21 . الدر المنثور، ج‏4، ص‏170.
    22 . التمهيد فى علوم القرآن، ج‏1، ص‏320.
    23 . ابيارى، تاريخ القرآن، ص 145.
    24 . التهميد فى علوم القرآن، ج‏1، ص‏317.
    25 . پژوهشى در تاريخ قرآن كريم، ص 301.
    26 . زركشى، البرهان فى علوم القرآن، ج‏1، ص‏335.
    27 . مجمع البيان، ج‏2، ص‏751 با اصل 225 ملاحظه شود.
    28 . پژوهشى در تاريخ قرآن، ص 301.
    29 . الكشاف عن حقائق غوامض التنزيل، ج‏2، ص‏150.
    30 . مجمع البيان، ج‏1، ص‏560.
    31 . مجمع البيان ج‏8، ص‏602.
    32 . همان، ج‏4، ص‏724.
    33 . الكشاف، ج‏1، ص‏327.
    34 . ابن جزرى، النشر فى القراءات العشر، ج‏1، ص‏26.
    35 . مجمع البيان، ج‏5، ص‏112.
    36 . التيسير فى القراءات السبع، ص 124.
    37 . همان، ص 161.
    38 . ابن جنى، الخصائص، ج‏1، ص‏329.
    39. مريم (19) آيه 24.
    40 . يوسف (12) آيه 35.
    41 . فتح البارى، ج‏9، ص‏24، و كنز العمال، ج‏2، ص‏377: قال: سمع عمر رجلاً يقرأ هذا الحرف ليسجننه عتى حين ... فاقرء الناس بلغة قريش و لا تقرئهم بلغة هذيل.
    42 . الاتقان فى علوم القرآن، ج‏1، ص‏169.
    43 . همان، ص‏166.
    44 . فتح(48) آيه 29.
    45 . التهميد فى علوم القرآن، ج‏2، ص‏28.
    46 . مرسلات(77) آيه 11.
    47 . البحر المحيط، ج‏8، ص‏405.
    48 . مريم (19)آيه 26.
    49 . البحر المحيط، ج‏6، ص‏185.
    50 . بقره(2) آيه 260.
    51 . مجمع البيان، ج‏2، ص‏642.
    52 . التهميد فى علوم القرآن، ج‏2، ص‏31.
    53 . محدث نورى، فصل الخطاب، نسخه خطى، ص 191.
    54 . مصباح الفقيه، كتاب الصلاة، ص 274.
    55 . البرهان فى علوم القرآن، ج‏1، ص‏334.
    56 . نساء (4) آيه 37.
    57 . هود (11) آيه‏78.
    58 . سبأ(34) آيه 19.
    59 . نور (24) آيه 15.
    60 . بقره(2) آيه 259.
    61 . يس (36) آيه 29.
    62 . واقعه (56) آيه 29.
    63 . ق (50) آيه 19.
    64 . توبه (9) آيه 100.
    65 . حديد (57) آيه 24.
    66 . البرهان فى علوم القرآن، ج‏1، ص‏334 - 336.
    67 . الكافى فى الاصول، ج‏2، ص‏630، ح 12.
    68 . ابن جزرى، النشر فى القراءات العشر، ج‏1، ص‏9.
    69 . ابوشامه، المرشد الوجيز، تحقيق طيّار آلتى، ص 176.
    70 . البرهان فى علوم القرآن، ج‏1، ص‏318.
    71 . منتهى المطلب الى علمى الكلام و الاصول، كتاب الصلاة، باب القراءة، ج‏1، ص‏274.
    72 . ذكرى الشيعه فى احكام الشريعه، كتاب الصلاة، الواجب الربع، ص 187.
    73 . التفسير الكبير فخر رازى، ج‏1، ص‏63.
    74 . النشر فى القراءات العشر، ج‏1، ص‏13.
    75 . المرشد الوجيز، تحقيق طيّار آلتى، ص 174.
    76 . البرهان فى علوم القرآن، ج‏1، ص‏319: و التحقيق انّها متواترة عن الائمة السبعة اما تواترها عن النبى ففيه‏نظر.
    77 . مقدمة التبيان فى تفسير القرآن، ج‏1، ص‏7.
    78 . انوار النعمانية، ص‏240.
    79 . آلاء الرحمن، مقدمه سوم، ص 30.
    80 . البيان فى تفسير القرآن، ص 151.
    81 . ابن جزرى، النشر فى القراءات العشر، ج‏1، ص‏13.
    82 . ذهبى، معرفة القراء الكبار، ج‏1، ص‏77.
    83 . ابن جزرى، غاية النهاية فى طبقات القراء، ج‏1، ص‏254.
    84 . ابن شهرآشوب، مناقب آل ابى‏طالب، ج‏2، ص‏43، و بحار الانوار، ج‏40، ص‏157.
    85 . البرهان فى علوم القرآن، ج‏1، ص‏321 - 322.
    86 . ضياء الدين عتر، الاحرف السبعة و منزلة القراءات منها، ص 307.
    87 . همان، ص 309.
    88 . البيان فى تفسير القرآن، ص 151.
    89 . علامه سيد جعفر مرتضى، حقائق هامة حول علوم القرآن، ص 293.
    90 . دكتر عبدالهادى فضلى، مقدمه بر تاريخ قراآت قرآن كريم، ترجمه و تحقيق: دكتر سيد محمد باقر حجتى، ص‏138.
    91 . دكتر محيسين، المغنى فى توجيه القراءات، ج‏1، ص‏47.
    92 . صحيح مسلم، ج‏2، ص‏103.
    93 . البرهان فى علوم القرآن، ج‏1، ص‏318.
    94 . مباحث فى علوم القرآن، ص 108.
    95 . آلاء الرحمن، الفصل الثالث فى قرائته، مقدمه، ص 29.
    96 . البيان فى تفسير القرآن، ص 124.
    97 . همان، ص 158.
    98 . دكتر عبدالهادى فضلى، تاريخ قراءات قرآن، ص‏86 - 87، نگارش دكتر حجتى.
    99 . زرقانى، مناهل العرفان، ج‏1، ص‏435.
    100 . ابوالفضل مير محمدى، بحوث فى تاريخ القرآن و علومه، ص 178.






    امضاء




  9. Top | #228

    عنوان کاربر
    مدیر ارشد انجمن
    تاریخ عضویت
    January 1970
    شماره عضویت
    7751
    نوشته
    3,437
    صلوات
    358
    دلنوشته
    4
    صلوات بر محمد وآل محمد و اقا امام زمان (عج)
    تشکر
    917
    مورد تشکر
    1,522 در 565
    دریافت
    0
    آپلود
    0

    پیش فرض





    فصل پنجم:كلام نورانى امام صادق(ع)

    در فصل‏هاى پيشين، حديث سبعة احرف، از زمان نزول قرآن تا دوران تابعين مورد بررسى قرار گرفت و جايگاه آن نزد علماى اهل سنت مشخص شد و روشن گشت كه در زمان پيامبر(ص)، چه در هنگام نزول قرآن و چه در زمان جمع‏آورى آن، حديث سبعة احرف به چشم نمى‏خورد. آن‏چه مسلّم است، ظهور و نسبت آن در زمان صحابه پس از پيامبر(ص) يا حداكثر زمان تابعين بوده است، كه با هدف توجيه قراآت، نشر و گسترش يافته است. لذا علماى اهل سنت در معناى آن، دچار تحيّر و سرگردانى شده‏اند. هم‏چنين روشن شد كه حديث سبعة احرف، با عبارات متفاوتى كه داشت، از اضطراب متن برخوردار بود و تناقض‏هاى قابل توجهى در آن ديده مى‏شد و گرچه مجوّزى براى قراآت مختلف شده است، اما قرآن از قرائت واحدى برخوردار است.

    آن‏چه در فصل پنجم به آن پرداخته مى‏شود، بررسى حديث سبعة احرف ازديدگاه امامان معصوم(ع) به ويژه كلام نورانى امام صادق(ع) مى‏باشد؛ آنان كه چراغ هدايت براى مسلمانانند و رسالتى بس مهم در هدايت مسلمانان دارند؛ چراغى كه خداوند متعال، آن را براى همه مردم عالم بر افروخت، ليكن جمع قليلى از وجود آنان بهره مى‏برند. آنان خود نورند گرچه مستقيماً وحى بر آنان نازل نمى‏شد، اما كلامى الهى دارند. كلامى كه نزد شيعيان هم‏سان و هم‏سنگ قرآن است و ارزشى بس رفيع و منزلتى بس والا دارد. لذا در اين فصل، نخست به بيان نورانى امام صادق(ع) در مورد حديث سبعة احرف مى‏پردازيم.


    امضاء




  10. Top | #229

    عنوان کاربر
    مدیر ارشد انجمن
    تاریخ عضویت
    January 1970
    شماره عضویت
    7751
    نوشته
    3,437
    صلوات
    358
    دلنوشته
    4
    صلوات بر محمد وآل محمد و اقا امام زمان (عج)
    تشکر
    917
    مورد تشکر
    1,522 در 565
    دریافت
    0
    آپلود
    0

    پیش فرض







    روايت امام صادق(ع)

    على بن ابراهيم، عن أبيه، عن ابن‏أبي‏عمير، عن عمر بن اُذينة، عن الفضيل‏بن‏يسار قال: قُلت لأبي‏عبداللَّه(ع): إنّ النّاس يَقولون: إنّ القرآنَ نَزَلَ عَلى سَبْعَةِ أحْرِفٍ فَقال: كَذِبُوا اعداءُ اللَّه وَلكِنَّهُ نَزَلَ عَلى حَرْف واحدٍ مِنْ عِنْدِ الواحدِ؛(1)

    فضيل بن يسار مى‏گويد: به امام صادق(ع) عرض كردم: مردم مى‏گويند: قرآن بر هفت حرف نازل شده است. فرمود: دروغ مى‏گويند، دشمنان خدا. قرآن بر يك حرف و از جانب يكى نازل شده است.

    همين محتوا و مضمون در روايت امام باقر(ع) نيز آمده است:

    الحسين بن محمد، عن على بن محمد، عن الوشاء، عن جميل بن درّاج، عن محمد بن مسلم، عن زرارة، عن أبي‏جعفر(ع) قال: إنّ القرآنَ واحدٌ نَزَلَ مِنْ عِنْدِ واحِد وَلكِنَّ الاختِلافَ يَجي‏ءُ مِنْ قِبَلِ الرُواةِ.(2)

    امام باقر(ع) فرمود: قرآن يكى است و از نزد يكى (خداى يگانه) نازل شد. ولى اختلاف از سوى راويان پديد آمد.




    امضاء




  11. Top | #230

    عنوان کاربر
    مدیر ارشد انجمن
    تاریخ عضویت
    January 1970
    شماره عضویت
    7751
    نوشته
    3,437
    صلوات
    358
    دلنوشته
    4
    صلوات بر محمد وآل محمد و اقا امام زمان (عج)
    تشکر
    917
    مورد تشکر
    1,522 در 565
    دریافت
    0
    آپلود
    0

    پیش فرض







    بررسى سندى روايت امام صادق(ع)


    روايت امام صادق(ع) كه محمد بن يعقوب كلينى، محدث بزرگوار شيعه آن را نقل‏مى‏نمايد، از جهت سندى، روايت صحيحه مى‏باشد، يعنى همه راويان، ثقه، امامى و از هر جهت مورد اعتبار مى‏باشند كه در كتب رجالى، توثيق شده‏اند و درباره آنان جرحى ديده نمى‏شود. شخصيت‏هايى كه در سلسله سند اين روايت هستند، چنين مى‏باشند:




    امضاء




صفحه 23 از 33 نخستنخست ... 13192021222324252627 ... آخرینآخرین

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
© تمامی حقوق از جمله طراحی قالب برای سایت آیه های انتظار محفوظ می باشد © طراحی و ویرایش Masoomi