3-خود بزرگ بینی
تکبر و خودبزرگ بینی انسان را از مسیر واقع بینی و حق گویی دور می کند. زیرا چنین شخصی همیشه خود را بالاتر و برتر از دیگران و حتی یافته ها و اندوخته های خود می بیند در نتیجه قضاوت ها و تحلیل های او نمی تواند منطبق بر واقعیت ها و حقیقت علم و دانش باشد. پیامبر اعظم در این زمینه می فرماید: آفه العلم الخیلاء: آسیب دانش، خودبزرگ بینی است. (بحارالانوار، ج 37، ص 619)
4-درشتی و خشونت
درشتی و خشونت در رفتار و سلوک انسان یعنی دور شدن از مدار عقل و منطق و علم و دانش. درنتیجه رفتار و تعاملی که براساس درشتی و خشونت باشد از منطق علم و دانش برخوردار نخواهد بود. امام علی(ع) می فرماید: رأس العلم الرفق، و آفته الخرق: اساس دانش، نرمش است و آسیب آن، درشتی (خشونت). (تحف العقول، ص 89)
5-به کار نبستن علم
بدون شک علم و دانش مقدمه عمل است و کسی که پس از اخذ و اکتساب علم و دانش آن را به کار نبندد و جنبه کاربردی آن را لحاظ نکند، پس از مدتی آن علم از ذهن او رخت برمی بندد و به ورطه فراموشی سپرده می شود. بنابراین در روایت معصوم آمده است که «العلم یهتف الی العمل» یعنی علم انسان را به سوی عمل فرامی خواند که اگر اجابت کرد موجبات تثبیت و ترسیخ علم فراهم می گردد. امام علی(ع) می فرماید: آفه العلم ترک العمل به: آسیب دانش، به کار نبستن آن است. (غررالحکم، ح 8493)
پایان
نقل قول
