*اشعار ویژه مبعث*ازبعث او جهان جوان شد... گیتی چو بهشت جاودان شد

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

خورشید عشق را، ره شام و زوال نیست
بر هر دلی که تافت، در آن دل ضلال نیست

در آسمان دلبری و آستان عشق
نور جمال دلبر ما را مثال نیست

هر دم چو مهر نور فشاند به خاطرم
تا شوق اوست، جان و دلم را ملال نیست

با نام احمد است که دل زنده می شود
دل را بیازمای که کاری محال نیست

ای آفتاب حق که تویی ختم مرسلین
با روشنیّ روی تو، بدر وهلال نیست

حد کمال و حکمت و انوار معرفت
تنها تویی وغیر تو حدّ کمال نیست

تا تو شفیع خلقی و دریای رحمتی
امید عفو هست و نشان وبال نیست

در صحنه حیات و به طومار کائنات
آیین پاک منجی ما را همال نیست

ما عاشقان و پیرو راه محمدیم
بهتر ازین طریقت و راه و روال نیست

"محمدرضا خزائلی"

[همکارمدیرسایت]

احمد مرسل آن چراع جهان
رحمت عالم آشكار و نهان

آمد از رب سوى زمين عرب
چشمه زندگانى اندر لب

هم عرب هم عجم مسخّر او
لقمه خواهان رحمت در او

در جهانى فكنده آوازه
با خود آورده سنّتى تازه

دين بدو يافت زينت و رونق
زانكه زو يافت خلق راه به حق

سخن او برد تو را به بهشت
ادب او رهاندت ز كنشت

دل پر درد را كه نيرو نيست
هيچ تيماردار چون او نيست

بر تو از نفس تو رحيم‌تر است
در شفاعت از آن كريم‌تر است

از كرم، نزهوا و نزهوسي
مهربانتر ز تست بر تو بسي

گر تو خواهى كه گردى او را يار
از حرام و سفاح دست بدار

در حريم وي اى سلامت جوي
شرم‌دار از حرام و دست بشوي

اى فرو مانده زاروار و خجل
در حجيم تن و جهنم دل

گر تو را ديده هست و بينايي
چون ز دوزخ سبك برون نايي؟

پاك شو، پاك، رستى از دوزخ
كو رهاند ترا از آن برزخ

خاك او باش و پادشاهى كن
آن او باش و هر چه خواهي كن

تا به حشر اى دل ار ثنا گفتي
همه گفتى چو مصطفي گفتي

شمع بود آن هماى فرخنده
از درون سوز و از برون خنده

گنج همسايه بد دل پاكش
رنج سايه نبود بر خاكش

[مصطفی*شیعه ال طاها*]

تویی هم مصطفی و هم محمد
تو را در آسمان نامند احمد

تـو کانــون صفـــا مــــرد یقـینی
تو عیـن رحمـه للعـالمینی

تو اکـنـون شهــر علــم و اجتهادی
تو رب النوع شمشیر و جهادی

تو خورشیدی شدی در گوشه غار
بر نور تو شد خورشید و مه تار

بتـاب و روشنـی بخش جهان باش
مـهـین پیغـمبر آخر زمان باش

عید پیامبری رسول خدا مبارك
از بعثت او جهان جـوان شد

گیتـى چو بهشـت جاودان شد
این عید به اهل دین مبارک