مشاعره با اشعار دیوان حافظ شیرازی

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

زان باده که در میکده عشق فروشند
ما را دو سه ساغر بده و گو رمضان باش

[طاهره رشیدی* خادمه اباصالح المهدی(ع)*]

شکر ایزد که میان من و او صلح افتاد
صوفیان رقص کنان ساغر شکرانه زدند

[طاهره رشیدی* خادمه اباصالح المهدی(ع)*]

در نمــازم خــم ابــــروی تـــو با یــــاد آمد
حالتــی رفت که محــراب بـــه فریــــاد آمد

از من اکنون طمع صبر و دل و هوش مدار
کان تحــمل که تو دیــدی هــمه بر بــاد آمد

[مدینه* خادمه یاس فاطمی *]

دل آزرده ما را به نسیمی بنواز
یعنی آن جان ز تن رفته به تن باز رسان

[مدینه* خادمه یاس فاطمی *]

نی دولت دنیا به ستم می‌ارزد
نی لذت مستی‌اش الم می‌ارزد

نه هفت هزار ساله شادی جهان
این محنت هفت روزه غم می‌ارزد

[طاهره رشیدی* خادمه اباصالح المهدی(ع)*]

دوش سودای رخش گفتم ز سر بیرون کنم
گفت کو زنجیر تا تدبیر این مجنون کنم

[طاهره رشیدی* خادمه اباصالح المهدی(ع)*]

مبین به سیب زنخدان که چاه در راه است
کجا همی‌روی ای دل بدین شتاب کجا


بشد که یاد خوشش باد روزگار وصال
خود آن کرشمه کجا رفت و آن عتاب کجا

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

ای شاهد قدسی! که کِشَد بند نقابت؟
و ای مرغ بهشتی! که دهد دانه و آبت؟

خوابم بشد از دیده در این فکر جگرسوز
کآغوش که شد منزل آسایش و خوابت؟

[*~* مهسا *~*]

تو را که هر چه مراد است در جهان داری
چه غم ز حال ضعیفان ناتوان داری

بخواه جان و دل از بنده و روان بستان
که حکم بر سر آزادگان روان داری

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

یـار مرا خار مرا عشق جگرخوار مرا
غار توئی خار توئی خواجه نگه دار مرا