ویژه نامه میلاد فرخنده پیامبراکرم و گرامیداشت هفته وحدت

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

از زبان علی علیه السلام


میلاد محمد صلی الله علیه و آله ، واپسین و بزرگ ترین
راه نجات بشر و واپسین اتمام حجت خداوند بر بشر بود.

خداوند، محمد صلی الله علیه و آله را به آفرینش بخشید
تا بشر را از سیاهی نادانی و گمراهی نجات دهد.

حضرت علی علیه السلام فرمود:
«خداوند، محمد صلی الله علیه و آله را هنگامی به پیامبری
برانگیخت که مردم، گمراه و سرگردان بودند و در راه فساد
و فتنه قدم برمی داشتند.

هوی و هوس و کبر و نخوت، آنها را فراگرفته بود.
فرق در جهل و نادانی بودند و در میان پریشانی
و گرفتاری غوطه می خوردند.

خداوند، پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله را برای نجات آنها فرستاد
و او آنها را با کوشش و سعی فراوان، نصیحت کرد
و به سوی حکمت و آگاهی رهنمون شد.»

از همین روست که پیامبر اعظم اسلام صلی الله علیه و آله می فرماید:
مَا أُذِیَ نَبِیٌّ مِثْلَ ما أُوذِیتُ؛
هیچ پیامبری در راه ابلاغ رسالت، مانند من آزار ندید.

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

می آید تا...


آسمان در پوست خود نمی گنجد و زمین بی قرار،
طلوع خورشیدی را به انتظار نشسته که در دل
شب های تیره و زمستانی مکه، بهار بیافریند.

نخل ها و نخلستان ها، عطر حضورش را پا به پای نسیم
به رقص نشسته اند و بادها، مژده آمدنش را به بادیه ها می دهند.

آخرین فرستاده است؛ آخرین حلقه از سلسله پیامبران.
او می آید تا دل های فرسوده در سینه های کور،
دوباره جوانه بزنند و گل های ایمان به بار آورند.

تا واژه «امانتداری»، در فرهنگ فرسوده زمین، جانی دوباره بگیرد.
تا عطر خدا را در کوچه های پاییزی مکه بپاشد.

تا کعبه دل ها را به طواف توحید بیاراید.
... و می آید تا تیرگی ها را بشکافد و نور را به قلب روزگار هدیه کند.

غلام رضا جوانی رحمانی

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

عشق، فرمانرواست و توحید، انگشت ها را به هم گره زده است.
عشق، فرمانرواست و اسوه خداباوری آمده است
تا پل های شکسته قلب ها را پیوند بزند.

امین مردم، امانت دار رسالت الهی خواهد شد،
تا ندای فروخفته حقیقت را به گوش مجازپرستان زمین
برساند و بگوید که خدا یکی است، هدف یکی است و
معنای زندگی، دویدن به سمت جاذبه های نورست.

اسوه انسان باوری آمده است تا قفل های خشکیده بر
افکار و اندیشه ها را بگشاید و به روح های زندانی شده
در قفس خاک، صراط رهایی بیاموزد و بگوید

«یا أیُّها الانسان، انک کادحٌ الی رَبک کدحا فملاقیه».

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

خجسته باد زیبا مولودی که

با اقرا باسم ربک آغاز

وبا انا اعطیناک الکوثر بیمه

و با الیوم اکملت لکم دینکم جاودانه شد

میلاد رسول مهربانی ها مبارک باد

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

آنچه خوبان همه دارند...

نفس هایت، معجزه مسیح است
و چشمانت، جسارت موسی.

ایوب، فصلی از صبوری تو است؛
آن هنگام که صفحات جاهلیت را ورق می زدی
و استخوان هایت را سرمای آن همه بی خبری، می سوزاند.

نوح بودی؛ وقتی که آخرین کشتی نبوت را بر اقیانوس
سخن چینی ها و بغض ها می راندی؛ بی آنکه بادهای
هرزه کینه و جهل، روح استوارت را بلرزاند.

تو آن آخرین فرستاده ای که تمام رسولان
خداوند، به ستایشت برخاسته اند.

تو آن خاتم عشقی که تا جهان باقی است،
آزادگان زمین، به پابوسی ات می شتابند.

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

صدای قدسی اشراق،
با عطر صلوات درآمیخته است.

تولد گل‏های محمدی، رویشی از مهتاب را
سر باغچه لحظه ‏ها ریخته است.
زمین، حق دارد در خود نگنجد
از این بشارت حجیم!!

مژده امروز، چونان چشمه‏ ای از امید،
در همه‏ جا جاری است.

کاخ‏های هراس، به خاکستر شومی خویش نشسته ‏اند.
لرزه بر طاقت طاق کسرا افتاده است.
آتشکده فارس، مرده‏ ای بیش نیست؛
مقابل خورشید لایزال حجاز.

نسیم بهاری، لابه‏ لای درختان اندیشه
وزیدن گرفته است.

قلم، با طرز دیگری از عشق روبه ‏رو شده است.
سلام است و جلوه‏ های سپید در زمین، ترنم رونق گرفته است.
صدای شادی و صلوات، به موازات خرد شدن بت‏های جاهلی، شنیده می‏شود.

نیک‏خویی و پارسایی،
به زوایای مختلف زندگی کشیده می‏شود.

تکرارهای هوس ‏آلود مشرکان، درهم شکسته می‏شود.
عمری بود که رنج ‏های بشر از بیهودگی زندگی، از شماره گذشته بود.
سال‏ها زور و جهل، بندگان را در کام خویش فرو می‏کشید.

امروز اما، روز رهایی از یوغ تاریکی شب‏های یلدا است.
برخیزیم؛ ما نیز با نقل و صلوات، به استقبال امروز برویم!

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

خجسته میلاد نبی اکــرم ، پیامبـــر اعظم

رسول نـــور و رحمت ، بهــانــه خلقت

مبشر دانائی وحکمت , بحر کرامت و عطوفت

اشرف الانبیاء و المرسلین ، خاتم النبین

حضرت محمد مصطفی صلوات الله علیه و آله

و هفته وحدت بر مسلمان سراسر جهان مبارک باد

[مصطفی*شیعه ال طاها*]

"امین" و "امن" و "مومن" آنقَدَر دنیا خطابت کرد



خدا طاقت نیاورد و سرانجام انتخابت کرد



برای هر سری از روشنایت سایه بان می خواست



که شب را پیش پایت سر برید و آفتابت کرد



حجازِ وحشیِ زیبا ندیده دل به حسن ات باخت



که بت ها را شکست و قبله ی دلها حسابت کرد



خدا از چشم زخم مردمان ترسید پس یک شب



تو را تا آسمان ها برد و مثل ماه قابت کرد



تو را از آسمان بارید مثل عشق بر دنیا



زمین را تشنه دید و در دل هر قطره آبت کرد



دوای درد دین و درد دنیا ، درد بی دردی



حضورت دردهای مرگ را حتی طبابت کرد

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

ای سپید بزرگ آیین! آمدی
و دندان‏های سیاهی را در هم شکستی.

آمدی و آفتاب، باطن شکوهمندت را
در آسمان نبوت، برای همیشه گستراند.

آمدی و طاق کسرای ظلم فرو ریخت.
آمدی و رودخانه ‏های تباهی، در بستر سیاهشان خشکیدند.

آمدی وبه یمن آمدنت آتشکده ‏ها
به خاموشی تن دادند.

ای پیام ‏آور آسمان‏های وسیع!
پرنده‏های دلمان را به تو سپرده‏ ایم
و آیین سپیدت را عاشقانه به ترنم آمده ‏ایم.

نفس‏های زلالت که بر پنجره‏های زمین پاشید،
گلدان‏های یگانه ‏پرستی بر تاقچه‏ های جهان به گل نشست.

آمدی و رشته ‏های بت‏ پرستی،
با دست‏های عادلت، پنبه شد.

آمدی و کوچه‏ های تیره و تارمکه را
باران ستاره های نور فراگرفت.

[نیایش*خادمه یوسف فاطمه(س)*]

ولادت فرخنده و با سعادت اشرف الاوصیاء
خـاتم المـرسلیـن ؛ حبيـب الـه العــالميــن ؛
طبيب القلــوب المــومنيـن ؛ پيامبرعطوفت
ورافــت و رحمـت ، حضــرت محمــد (ص)
و آغاز هفتـه وحـدت بر مسلمـانـان جهـان
و شیفتگان خاـدان عصمت و طهارت مبارك باد